De toon is gezet. Sinds de genadeloze diagnose van witjas sta ik bekend als veelvraat, vreetzak, allesvreter, kliko, stofzuiger, afwashulp of – zogenaamd liefkozend – Japie Smulpapie. Namen die me al meer dan een jaar achtervolgen. Want, zo moet u weten, mijn levensfurhaal begon al in oktober 2021. Uit vele lieve reacties maak ik op dat lezers zich zorgen om mij maken en denken dat het onlangs gebeurde. Daarin heb ik een beetje gejokt (en jokken mag helemaal niet). Om u gerust te stellen, ik woon al ruim een jaar bij mijn mens en het gaat nu hartstikke goed met mij. Daar waren de nodige lessen voor nodig. Lessen, die zowel ik als mijn mens moesten volgen. U wilt niet weten hoe vaak ze met haar handen in haar haar heeft gestaan. Geen idee waarom ze dat deed. Het had geen enkel poesitief effect op haar toch al zo warrige kapsel.
Geen dramatiek deze keer
Voordat ik verder ga met de laatste drama’s in de start van mijn bestaan zal ik eerst duidelijk meowen wie er allemaal een rol spelen in mijn leven. Ik heb behoefte om het vandaag een beetje luchtig te houden. Want het was echt heel spannend wat er nog gebeurde net toen we allemaal dachten dat ik veilig gered was. Dat stukje bewaar ik voor een andere keer, omdat het wel belangrijk is te weten waarom ik ben geworden zoals ik ben. Ik laat u in vogelvlucht kennismaken met mijn familie en furriends. Een aantal namen heeft u al eens voorbij zien komen.
Mijn familie
Kraaloog en zijn stekelige vrienden. De egels schooieren hier in de tuin en zijn nu in winterslaap in hun eigen huisjes. Als u het sprookje terugleest, weet u weer welke belangrijke rol zij speelden in mijn redding.
Foppe, mijn grote broer. Hij draagt een sjieke zwart-witte smoking. Hij merkte mij buiten als eerste op. Waar hij normaal altijd alle soortgenoten met poot en tand wegjaagt, nam hij mij juist onder zijn hoede. Zo kwam zijn – en nu ook mijn – mens mij op het spoor.
Tante Cato, de moeder van Foppe. Een mevrouw in een grijswitte bontjas die overduidelijk de broek aan heeft in huis. Toch is zij ook lief voor mij. Toen ik nog een verweesd zwervertje was, heeft zij zich om mij bekommerd. Ook dat was een signaal dat er iets niet pluis – of beter gemiauwd, iets pluizigs – in de tuin was.
Magnum en Nola, de konijntjes die buiten in de grote ren wonen. Zij gaven mij een schuilplek onder hun golfplaten dak in de tijd dat ik een zwervertje was. Heel verdrietig is Magnum onlangs weduwnaar geworden. Ik ga vaak even bij hem op de grasspriet. Dan snuffelt hij mooie herinneringen over zijn lieve meisie.
Oom Sjaak, een ex-zwerver in rood-witte outfit, die hier jaren geleden ook al eens asiel aanvroeg. Hij heeft mijn grote broer Foppe de fijne kneepjes van het katervak geleerd. Daar pluk ik de vruchten van bij mijn opleiding tot huiskater. Hij wordt nog altijd gemist en daarom meowen we thuis heel vaak over hem.
CW, oftewel, Cypers Wit. Al woont hij aan het eind van de straat bij leuke mensen hij is al twaalf jaar kat aan huis. Bij ons is het ook gezellig en daarom komt hij iedere dag even kroelen en brokjes bietsen. Als u even denkt aan mijn bijnamen snapt u dat ik dat helemaal niet erg vind.
Tante Luna. Mijn grote broer heeft furkering met een allerknapste poezendame aan de andere kant van het land. Gezien de reisafstand hebben ze een kat-relatie. Daar zijn ze allebei purrrrfect mee in hun nopjes. Tante Luna woont op een erf waar het wemelt van de muizen. In de zomervakantie mag ik bij haar logeren en neemt ze me mee op pad om het vangen van die piepertjes tot in de finesses te leren.
Opa Pepper woonde bij mijn opa en oma op twee benen. Ik heb hem een paar keer mogen ontmoeten. Omdat oma op twee benen niet meer naar ons kan komen, ging ik af en toe mee op visite. Tante Frenkie is na Opa Pepper bij opa en oma gaan wonen. Zij heeft geen behoefte aan mijn bezoek. Sindsdien ga ik niet meer mee.
Tot slot noem ik mijn mens. Andere mensen noemen haar Mo. Dat doe ik ook vaak. Waarom ik haar geen vrouwtje noem, meow ik een ander keertje.
Furriends
En jullie natuurlijk! Al mijn toffe furriends van de blog. Er zijn heel veel bladzijdes nodig om al jullie namen hier neer te schrijven. Jullie kleuren mijn wereld mooier. Ik ben in mijn poezensas dat er zoveel zijn die van mij houden. Liefde is het antwoord op alles. Echt waar. Dat leer ik uit de furhalen van onder meer Tante Loesje, Oom Bert en Oom Kever. Over een paar licht en donkers is het Catmis, een feest van licht en liefde en nog veel meer. Maak er met elkaar een mooie tijd van. Tot in het meowe jaar.
Koppie van Japie
Fandaag is mijn blog best heel seeriejeus, maar ik wil eerlijk zijn tegen mijn vrienden, ook als ik bang ben of me heel klein foel, gelukkig ben ik al weer veel beter hoor, ik eet weer en ik heb alweer spieraal gespeeld, heeeeeel lang ook, ik had ineens heel veel musiek in mijn hoofd die ik wilde oefenen!
Forige week had ik toch geschreven dat er misschien footoos van mij zauden worden gemaakt?, nau dat is gebeurd, ik dacht dat het net zo zau gaan als thuis, als mijn mensen footoos nemen, ik zag er dus keurig uit in mijn smoking en had me netjes gewassen, maar het ging heeeeeel anders, eerst mocht ik niet eeten, ik moest nugter blijven zei mijn vrouw, ik tetterde en ik tetterde, en het hielp niks, dat was natuurlijk al heel moeilijk, maar het werd nog veel erger toen ik plotseling in mijn reistas werd getild, en ik nog net het PUNTje van mijn staart in trekken toen de rits dicht ging.
Vrienden
Lieve allemaal, mijn tuin is weer helemaal netjes en schoon en toen kwamen er ineens allemaal kleine fogeltjes in de tuin. Ze deden de kevertjes (niet jou Kevermans) opeten die op de tegels liepen. Ze maakte mee de tegels schoon. Er liepen ook kleine spinnetjes en die deden de vogels ook opeten.
warm op mijn lijf. Dan moet ik ook altijd ekstra gaape. Dat wil zeggen dat ik dan helemaal ontspannen ben. Mijn kop lag weer lekker plat op het bed toen ik ineens ‘Brammie’ hoorde van beneden. Het is mijn vrouw die mij roept. Nou, dan ben ik zo wakker.
Het is een geel dingetje. Het is klein, geel en heeft oogen. Eerst ruik ik er aan. Het ruikt raar maar het is geen wiew. Wiew ken ik wel, dat is lekker. Dees geur ken ik niet. Dan zet ik mijn poot er tegen aan en tik ik een keertje. En nog een keertje. Het beweegt niet van zichzelf alleen als ik met mijn poot er tegen aan tik. Daarna ruik ik er nog een keertje aan om er zeker van te zijn dat er geen wiew in zit. Dan bedenk ik me dat ik er misschien in kan bijte en dat doe ik. Ik kijk het gele ding aan en open mijn bek. Dan pak ik hem ineens! Ik schud het van links naar rechts en nog een keertje. Het foelt heel zacht in mijn bek net als een fogel of een muis. Van binnen foel ik dat ik nog meer moet schudden, het is een oer gefoel. Het gele ding schud ik nog een keertje van links naar rechts en anders om.
Kadootje
Hoe gaat het met nieuwe brokjes, dat gaat best. Ik eet er goed van alleen de laatste tijd at ik minder en minder. “Je wordt mager Bert,” zei mijn vrouw en ze friemelde aan mijn buik. Lekker, friemelen. Van die zachte vingers in mijn vacht.
Lieve allemaal hier ben ik weer van mij eigen en van mij hart hoop ik dattie allemaal warm ben in u hart en van u lijf. Het is onse kouwe maand zeg mij vrouw, dan is warm zijn belangrijk. Assie ouwer wor dan wor jij misschien eerder steif van jou spier in jou lijf. Wij kan nie allemaal jong en atleeties blijfe zowals mij verkering Bert. Maar hij treen iedere dag met ze soundmous. Dan blijf jij warm en jij blijf atleeties. Mij vrouw zeg Loes misschien kan jij fertelle ofer hoefeel jij beweeg van jou eigen? Jij ben seeniejorpoes en dan is beweege belangrijk foor jou gezond! Toen moes ik wel naadenke want assie mij eigen heel feel goed ken dan weet u. Loes is nie zofeel atleeties en zij heb ook nie zo heel feel van ze kondiezie. Daar moet ik wel eerluk ofer zijn.
Daarom doe ik eers mij uitleg geefe ofer hoe het kom van mij kondiezie. U weet van mij eigen heb ik mij groonies nierproobleem en ik doe groonies niese. Dan ben jij nie zofeel fit van jou kondiezie en dan is rustig leefe belangrijk. Van mij eigen leef ik al heel feel jaar met mij groonies zijn. Soms doe ik renne maar dan moet ik wel feel niese en daar wor jij nie blij van. Mij Doorie zeg Mahammmm uwes moet afvalle en uwes moet beweege. Maar selluf vin ik van nie. Mij leefeswerk draag mij eigen door mij leefe en geef mij indentieteit. Dat is belangrijk, dat jij weet wie jij ben. Jij ben geen agtien meer assie al fijftien jaar ben van jou leeftijd. Jij hoor allemaal ferhaale van jou jeug van teegeswoordig. Zij doe heel feel pootballe en zij ren en poink op ze balkon. Of zij heb dolle mienuute zowals onse vriendje Lucky. Dan krijg jij feel van jou kondiezie maar jij mis jou leefeswerk. Jij kannie alles hebbe, zo is leefe ook wel weer.
ga jou beweege ook niemeer lukke. Assie ouwer ben weet jij zulke informaazie. En jij weet dat jou kunst van jou leefe zit in dattie mee beweeg. Dattie flekziebel blijf, ook van jou hart. Als jou hart geen stapje maak kom jij nooit nie fooruit.