Hiiiiiii liefe frientjes. Vandaag alweer de zofeelste blog. Wat gaan die weeke hard he?! Ik neem mij iedere keer voor ruim de tijd te neeme om de blog te schrijve, maar jullie weete ik ben een ouwe Oopa en herstellende van mijn gezond. Zo moet ik de dinge die ik te doen hep goed ferdeele over de week, want stresse daar word je ziek van.
Dit keer ga ik schrijfe in de blog ofer de weekmarkt en de viskraam die hier beneede aan de flat staat waar ik woon.

Beneede

Iedere dinsdagmorgen als het eigenlijk nog nagt is, heel froeg, vrouwtje zegt 5 uur, is er herrie beneede. Ik hep geen straatkontroole funksie zoals Bert heeft, maar als je zooo froeg herrie hoort, en het is egt keihard, dan wil je weete wat er beneede gebeurd. Ik hep in de slaapkamer 2 breede fensterbanken en als ik daar in spring heb ik heel goed uitsigt op de straat, maar ook in de ferte. In de zomer kan je de warme zon onder zien gaan, maar ik ga het een andere keer hebben ofer
verschillende uitzichte. En ofer verschillende soorte herrie hier beneede, want dat hebbe we ook.
Het slaapkamerraam staat meestal een stukje open, maar het maakt eigenlijk niet uit of het nou oopen of dicht is. Konklussie: keiharde herrie, egt waar! Er komen in alle froegte heele groote fragtwaagens aanrijden op het plein. Ze hebbe groote lichte, ik moet er van knippere met mijn ooge. Nou, en dan stoppe ze ineens en dan komen er groote lawaaimannen uit de fragtwaagens die keihard praate. Ze gaan dan de fragtwaagens uitlaade en dat maakt ook keiharde herrie.

Blauw

Mijn frouwtje zegt dat ze de kraamen uitlaaden en die in elkaar gaan zette, en dat zo’n herrie maakt. Toen ik hier pas kwam woone snapte ik er niks van, ik had nog nooit zoiets gezien, weekmarkt. Als die kraame eenmaal in elkaar zijn gezet stappen de mannen weer in de fragtwaagen en rijden ze weg. Dan is het foor eefe stil, en om half 6, weer of geen weer, komt de viskraam aanrijden. Die maakte weinig herrie en is altijd heel froeg en de eerste. Het is een viskraam op wielen dus die zet je dan daar gewoon neer heeft mijn frouwtje uitgelegd. Het is een blauwe viskraam met letters er op.

Weekmarkt

Om half 7 komt de folgende herrie en begint het pas goed. Dan komen er heel feel fragtwaagens om uit te laade. Er is ook een kippeboer en nog feel meer. Een kraam met kattenfoer is er niet, maar ik zeg we hebbe genoeg aan de viskraam. Mijn frouwtje is fegetaries zegt ze dus ze haalt geen kip. Maar dat geeft niet want ik heb nu speesiejaal nierdiejeet kip. Nou, al die mannen zijn dan beezig in hun kraamen want ze wille natuurlijk feel verkoope. Sommige mensen zijn froeg en gaan al om 7 uur haaring eete. In de zomer als het warm is staat de balkondeur de hele nagt oope en dan ruik ik al froeg dat de meneer van de viskraam lekkerbekke aan het bakke is. Ik ga dan op mijn stoeltje op het balkon ligge en snuif dan de lekkere visgeuren op.
Op mijn ouwe dag fin ik de weekmarkt egt gezellig, leefe in de brouwerij, en als ik heel froeg in de ochtend keiharde herrie hoor dan denk ik, het is vandaag weer weekmarkt.

Makreele

Jullie weete, nu ik zo oud ben heb ik niet zofeel trek meer, dus de ene dag eet ik wat meer en de andere dag wat minder. Ik lus wel vis en kip, maar soms smaakt het mij niet zo, dat ligt aan mij hoor en dan krijg ik beef. Mijn frouwtje is gek op vis. Op dinsdag is ze altijd eerder thuis van haar werk en dan komt ze boove en dan ruik ik het al, gerookte makreele!
Dan is het gezellig hoor, dan gaat ze de tafel dekke en komen er booterhamme en daar legt ze dan de makreele op. Voor mij is er dan ook een bordje klaargezet en spring ik of op de taafel of bij frouwtje op schoot. En zo eete we dan saaame gezellig lunsjjjjjj. Frouwtje kan meer makreele op dan ik hoor, maar dat geeft niet, ik blijf gezellig zitte. Die momenten koesteren we ekstra nu ik zo oud ben. Soms doet frouwtje ook vis kooke foor afondeete foor ons saame of in de oofen. Dan ruikt het hele huis lekker.

De meneer

Om 5 uur gaan de maktmannen weer naar huis en komen de groote fragtwaagens weer om de marktkraamen weer in te laden, keiharde herrie. De meneer van de viskraam blijft wel tot half 7 staan. Dat mag hij, want zijn viskraam heeft wiele en hij kan wegrijden waneer hij wil. De viskraam staat er 3 dagen, op dinsdag, frijdag en zaaterdag. Dus op andere dagen eete we ook weleens vis zoals haaring, garnaale of kibbelinge. Ik lus ook kaabeljauw.
De meneer van de viskraam weet presies wie ik ben en waar ik woon en ook hoe oud ik ben. Forig jaar werden er tande en kieze bij mij getrokke en toen mogt ik van de dierendokter alleen maar gekookte witte vis. Ik kreeg toen van de vismeneer ekstra filee om aan te sterke, aardig he?! Hij weeet ook dat ik blogge schrijf op de Feesboek. Dat komt omdat frouwtje wilde fraage of ze een footo mogt maake van de viskraam.
Ja hoor, dat vond hij erg leuk.

Poosietief

Dit was mijn ferhaal over de weekmarkt en de viskraam en de keiharde herrie iedere dinsdag froeg in de ochtend. Maar ja je krijgt er lekkere maakreele voor terug !Ik hoop dat jullie geniete van de blog, en ik denk dat bij Loesje Huispoes het water in de bek zal staan als ze het leest. Verder ben ik aardig opgeknapt hoor liefe frientjes. Ik leef poosietief naar het foorjaar toe, en dat ik weer lekker in het zonnetje kan ligge op het balkon. We gaan met z’n alle de poote draaie dat de zon feel mag gaan schijne foor ons allemaal!

Tot folgende week en een sagt kopje van mij, Stokkerdepokkie

Het had de nodige poten in de aarde, maar na een fikse workout zitten we dan eindelijk alle drie in een rammelbakkie. Als door een wonder heb ik net geen wortel geschoten.

Onderweg

Onderweg naar het gevreesde adres vraag ik honderduit. Of witjas ook van die lelijke dingen heeft gezegd tegen Foppe? Of tegen m’n tante Cato? Het zal toch niet dat hij zich tegenover haar heeft laten ontvallen dat ze een mislukte Britse Korthaar is? Haar bontjas is werkelijk waar beeldschoon. Als adonis in opleiding bij Oopa Floris zie ik heus wel dat de katers voor haar in de rij staan.
Geen van twee snapt waar ik het over heb. Al hebben ze een diepgrondige hekel aan dit soort uitjes witjas zelf is alleraardigst, beweren ze. En een zij bovendien. Ik ontspan me een beetje. Misschien valt het allemaal wel mee. Ik besluit om niet direct in de aanval te gaan. Dat kan altijd nog.

Aanpak

Aandachtig kijk ik toe hoe tante Cato de APK ondergaat. Als een statige dame zit ze keurig rechtop als witjas in haar oren kijkt, haar tanden inspecteert en met een dopje tussen haar vacht wroet. Na een ‘ziet er allemaal keurig uit’ en een prik krijgt ze een mooie stempel in haar poespoort. Zo doet ze dat dus. Netjes blijven zitten, dan is het snel achter de rug.

Mijn grote broer Foppe heeft een andere aanpak. Stokstijf blijft hij in het bakkie zitten. De reisbox moet worden opengeschroefd. Onder hem is het zeiknat door gutsende zweetpoten. Hij mag in het bakkie blijven zitten, terwijl witjas achter zijn oortjes kriebelt en lieve woordjes kirt. Ondertussen bevoelt ze stiekem zijn strakgespannen lijf. Hij zakt voor het examen en krijgt alleen nieuwe pillen. Ik wil wel zo’n leuk plaatje in mijn poespoort en besluit het te doen zoals tante Cato.

Mijn aanpak

‘Dag knapperd’, begint ze. Dat is nog eens een binnenkomer. ‘Jij bent dus Japie. Ik heb zoveel over je gehoord. Leuk om je eindelijk eens in het echt te zien.’ Het ijs is gelijk gebroken. Ik duw mijn warrige haardos tegen haar hand als teken van vriendelijke groet terug. Zachtjes dwalen haar vingers door mijn vacht die er weelderiger uitziet dan werkelijk is. Mijn scherpe hoektanden zijn sneller dan het licht als ze een grote klit aanraakt. Dat zal haar leren. Het stempeltje in mijn poespoort is opeens minder belangrijk. De rest van het onderzoek onderga ik met argwaan. Ik hoor heus wel dat ze concludeert dat ik te dik èn te lui ben. Mo neemt het voor me en zegt dat ik niet lang kan rennen omdat mijn longen kapot zijn (geweest). Met een koud ding luistert witjas aandachtig. Ze klinken inderdaad schraal. Daarna gaat ze met een ander apparaat over mijn bast en mompelt dat er iets geks met mijn chip is. Witjas neemt zowel voor Foppe als voor mij contact op met een specialist over hoe nu verder. Daar horen we later meer over. Na een prik, een compliment dat ik echt een mooie kerel ben en dapper bovendien krijg ik toch die felbegeerde stempel en mag terug in het bakkie. Onderweg naar huis maak ik in mijn kop een lijst voor de volgende keer.

Tips & tricks
Tip 1. Trap niet in liefkozingen van witjas. Op het moment dat je aandacht verslapt, nemen ze beslissingen over je. Terwijl ik genoot van kriebels gaf mijn mens toestemming om met een eng zoemding vervilte stukken uit mijn jas te scheren. Weet je hoe koud zo’n blote buik is midden in de winter? Eerlijk gemiauwd lucht het ook wel op om verlost te zijn van die strakke jas.
Tip 2. Laat niet aan je blote buik voelen. Voor je het weet betasten ze je pretvet en hebben daar een oordeel over.
Tip 3. Ga niet op een weegapparaat staan. Die cijfers zeggen rare dingen. Mensen geloven die cijfers nog ook.
Tip 4. Zorg ervoor dat je wel door de APK komt. Anders moet je terug, zoals Foppe.
Tip 5. Daar had ik eigenlijk mee moeten beginnen. Zorg ervoor dat je mens je nooit in zo’n bakkie stopt. Trap niet in snackjes. Deze moet ik heel goed onthouden!
Tip 6. Bij thuiskomst heel klaaglijk en zielig doen. Dan krijg je geheid lekkers.
Doe er je voordeel mee. Een gewaarschuwde kat telt voor twee.

Koppie van Japie