Ajoooooooooooooo allemaal!
Hier ben ik weer!
Leootje Anshu de Sgrijfer en nu sgrijf ik in het niewe jaar!
Het was een herrie he met het out naar niew gedoe.
Wij kreege heel feel likwitsnek toen de herrie er was en toen dagte we allemaal fan nau.
Likwitsnek is belang-rijker dan herrie.
Dus toen sijn we om Mamma heen gaan staan en toen kreege we allemaal likwitsnek.
En er wert geknuffelt.
De tweefoeters hebbe mekaar geknuffelt en toen ginge se ons ook knuffele en aaie en snekkies geefe.
Dus het was niet so erreg maar het is wel fijn dat het nu klaar is.
Simon heef niets gehoor en de gordijne waare digt.
Mamma dee dat eksperes weeges de straat is nie rusteg dan en dat finde we tog een beetje eng.
Simon hoorde niks.
Simon wau naar buite op het balkon. En hij mogt niet fan Mamma en Pappa.
Toen is ie naar buite gaan kijke fanaf de fensterbank en hij font het wel mooi maar hij wilde tog liefer ook likwitsnek haale.

Opgeruim

Toen de follegende dag hebbe se meteen alles opgeruim.
De kersseboom wert weer op het balkon geset weeges Mamma sei hij moet
akkelimatieseere. Jeejj wat een moeielek woort!
Mamma seg het beteekent dat ie weer moet wenne aan buite sijn.
Pappa ging de kersseboom weer naar het asiel brenge naar se friende.
Nou en toen was het huis weer gewoon sonder kers en sonder boom en sonder bal en sonder beere die kunne singe en sonder glitter.

Tiga

Maar nu wert Fre een beetje seenuw-agteg.
Tiga merkte dat als eerste weeges Tiga is de grote Frient fan Fre.
Hij hellep haar met der huiswerrek en se knuffele graag saame.
As Fre roep TIGA! Dan komtie meteen weeges mesgien moet se wel worde gerét!
Of se heef snoepies.
Tiga wil niet opgetilt worde door Pappa of Mamma, dan gaat ie moppere.
Maar Fre mag dat wel.
En Tiga sei teege ons: “Me mèssie hep de seenuwe! Ik ken dat foele! Wat hep se nâh weâh!”

Chester

Mamma en Pappa werde ook een beetje druk en we wiste die sijn aan het or-gaan-ieseren.
Weer so een moeielek woort!
Se ginge met de mobiele teelefoon eppen en sgrijfe in de aagendaa.
En toen seiden se fan:
Saaterdag is se jaareg! Dan wort se 14 jaare fan der leeftijt!
Chester sei ‘piew, ik ben ook bijna 14 jaare!’
Dat is waar.
Chester seg onse Fre was nog een beebie en toen waare Chester en Tante Noga kitten en se sijn saame op-ge-groei.
As Chester 14 wor in de soomer dan is Fre 14 jaare en een hallef.
Mamma ging weg foor bootsgappe en kadootjes en se kwam terug en toen hat se kadootjes en die heef se in pakpapier ingepak.
Tiga en ik hebbe gehollepe weeges we moete weete wat se krijg en we moete weete hoe het ingepak wor.
Het is foor Fre dus het is belang-rijk.

Mense

En toen kwam onse Losjéé!!!
Jaaaaaaa het wert meteen feest weeges se hat snoepies en de koffer wert weer neergeset en die koffer die leg so lekker!
Tiga was heelemaal blij en Simon was ook heelemaal blij weeges de koffer.
Hij slaap er graag op en Tiga ook.
En onse Losjéé hat weer snoepies bij der!
En se is weer gaan slaape op de bank in de huiskaamer en ik heb der lekker bij geleege.
Helemaal geselleg font ik dat. Saame snurreke.

En toen was Fré jaareg.
Mamma hat geseg de deurbel ga en er koome mense in ons huis.
Ik was meteen heelemaal blij want ik fint besoek heel erg leuk!
En de deurbel ging en er kwaame mense in ons huis.
Chester was naar sijn krappaal in de groote slaapkaamer weeges Chester hout niet fan freemt besoek.
Tiga was onder het bet in de groote slaapkaamer weeges hij hout niet fan freemde mense die hem soomaar aanraake.
Simon was in de fensterbank achter het gordijn in de groote slaapkaamer weeges hij doet Chester na en snap nie dat besoek leuk is.
En hij fint freemde gesigte eng weeges hij hoort niks dus dinge sien is belang-rijk foor hem.
Nieuwe gesigte sien fint ie heel erreg eng.

Dus ik sat as eenige Haagse Kater bij het besoek en se hebbe met me gespeel met me hengel en dat was leuk!
En Fre kreeg kadootjes en se was egt heel erreg blij!

Se ginge met se alle weg met het besoek dus toen hadde wij het huis foor ons alleen.
We hebbe gekeeke naar der kadoos en deraan gerooke en er sat niks foor ons bij.

De follegende dag waare se allemaal moe dus het duurde egt lang foordat se wakker waare al die tweefoeters. Het wert een rustege dag met knuffols en gesellegeit en lagge en snekkies.

Tiga en Fre

En toen wert het maandag. Ineens ging Fré weer naar sgool! Wat stom!
Se font het sellef ook stom.
Se hat wel een niewe wekker gekreege en die deet het dus se hat geen haast weeges se was der froeg uit. Tiga was ferdrieteg.

Hij heef foor de foordeur geseete toen se weg was.
Toen sei hij weer iets oofer se fisjeménsefrént en se traan in se oog en toen is hij op haar bet gaan legge en daar istie de heeele dag gebleefe.

Onse Losjéé ging ook weg. Saame met Mamma. Mamma kwam terug met boodsgappe en de Losjéé kwam niet mee. Mamma sei se is weer terug naar der eige huis en se seg tot de follegende keer!
En nau is alles freemt rusteg in huis. Ik maak met Mamma me letters, Fré is inmiddels uit sgool met huiswerk en se moppert maar Tiga is heel erg blij weeges hij had haar gemis.
En Pappa kom laater tuis en as hij tuiskom dan ga ik met Pappa deese dag doorneeme.
Want dat doe ik elleke dag.
Dan ga ik op me krappaal bij de keuke sitte en as Pappa dan tuiskom dan gaan we saame praate.
Mamma heef dat gefillem en op onse Feesboek fan de Haagse Katers geset.
As je je geluit aanset en je kijk naar dat fillempje dan kan je mij hoore en je kan Pappa ook hoore!

Mijn ferhaal

Nau sijn we alweer aan het eint fan mijn heele ferhaal fan deese week.
Wij wille wel allemaal, dat wil segge alle tweefoeters hiero en wij as Haagse Katers, wille we onse liefe tante Loesje heel feel beetersgappies wense.
We stuure door de lugt lief en sagt en knuffols fan ons allemaal.
En se sijn ook foor Loesjes Frauw en foor Zusje want mesgien is se nu wel MantelZusje ineene.
En ook foor Bertje stuure we lief en sagt en knuffols weeges hij heef het kout en en het is ook ineene egt kout buite. Mamma seg kout is nie fijn foor je artroosiebotjes as je seenior ben.
Se kunne wel wat liefde gebruike.
Dus wij gaan strakkies in ons raam sitte en dan stuure we heel feel lief en sagt naar iedereen die het noodeg heef en ferder fraage we aan Oopa Floris of hij de frieser daar boofe wil uitsette en de ferwarreming weer aan weeges het is te kout hiero.

Snoep

Dus heel feel warme knuffols fan mij, Leootje en ook fan Tiga en Chester en natuurlijk fan ons kleine doofe broertje Simon die ineene feel grooter is gegroei dan wij! Maar daaroofer meer in een follegent ferhaal!
Ik ga me snoepies fraage.
MAMMA! Maahaam?? Mamma? Mammie? Maggikeensnoepie assebief?
Ja? Ja? JOEPIE!! Een SNOEPIE!!
Dag allemaaaaal tot de follegende keer!!!

Dit is de laatste blog van mij Oscar… foor dit jaar bedoel ik. Niet schrikken hoor, want folgend jaar hoop ik nog feel bloggen te schrijven.

Lam

Asjemenauw, froutje is “lam“ zeg ze, en dat ik deze keer de blogg alleen moet schrijven. Ze bedoelt met lam dat ze te veel gedronke heeft… Ik zag vanmorgen al dat ze iets ekstra’s in de koffie deed. Aairies koffie heet dat,zegt ze. Dat is koffie met whisky en slagroom. En ze dronk zelfufs 2 grote bekers en daarna ook nog een glas met geel spul en slagroom. Dat heet atfookaat.
Het rook lekker en ik hep er eefe aan gelikt. Zo is het goed zei frouwtje, want 2 lamme in huis moete we niet hebbe. Maar het is Oudejaarsdag en dat fier je dan saame en drink je dan wat sterrks. Laat ik dan maar de wijste zijn dacht ik. Ik krijg zoals altijd normaal eete en drinke en een snek tussendoor. Maar alle gekheid op een stokje, ik schrijf nu de blog alleen en als frouwtje weer tot haar poosietieven is gekoome zal je de blog naakijke en korriesjeeren. Dan kunnen we die stuure naar Bert.

Lichies

Hebbe jullie allemaal een mooie Kersemus gefierd, saame? Hier was het rustug en fijn. Ik kreeg ekstra fijne knuffels en eete en alle lichies waren aan en sagte muziek. Uit de keuke kwamen allemaal lekkere geuren. En nu ik een krukkie in de keuke heb kan ik alles goed zien. ik kreeg ook nog gekookte kabeljauw en hep ik bijna mijn poote er bij oogegeete, zo lekker! En na de fijne Kersedag kwam er nog een tweede Kersedag. Uitslaape hebben we ook gedaan en gerielekst.

Froluk

Frouwtje praat de oore van mijn kop. Dat fin ik wel gezellig hoor en ze fertelt iedere keer iets nieuws. Van de week zei ze Oscar we gaan naar de Top 2000 luisteren op de raadiejo. Als seeniejorkater ken jij toch al die liedjes van froeger? Of ik die ken zei ik. Ik heb ook zo mijn faaforieten! Dus daar luisteren we nu naar, de hele dag. Soms zet frouwtje ineens de raadiejoo harder en dan zegt ze, ken je dat liedje nog, goed hè?! Ze gaat dan hard meesingen en danse.
Ach, ik laat haar maar, ze is gelukkig froluk!

Slikken

Nou er er wel een dingetje waar frouwtje aalert op is. Buik kaal freete doe ik ooferigens niet meer, maar ik slik af en toe moeiluk, het is slikke met geluid, als of ik misseluk ben. Maar ik weet het niet, ben ik nou misseluk, hep ik haarballe of kan ik een pepaalde snek of eete niet furrdragen?
Het is niet de hele dag hoor, dat ik dat slik. Ik eet gewoon en spuuge doe ik niet. Frouwtje gaat in het nieuwe jaar eefe met de dierendokter bellen. Ik denk dat het gewoon ouderdom is en verder niets aan de hand.

Druppels

Fandaag is het oud jaar. Dat is de laatste dag van het jaar en dat fieren de mensen met harde knallies en feel fuurpijlen om 12 uur. Dat is heel erg foor ons als dieren, want als je bang bent wil je oudejaar nooit nie meemaake. Folgens mij ben ik niet bang van die knallies. Toen ik nog bij mijn baasje woonde, woonde ik ook in een hoog flat. Dat scheelt heel feel, want als je hoog woont dan zijn de knallies niet zo dichtbij. Er zijn dan wel heel feel felle lichies te zien, dat zijn de fuurpijle.
Frouwtje hou mij goed ik de gaate of ik nie bang ga worden, maar ik geloof dat ik in dit huisje ook niet zon last hep van de knallies.
Omdat ze het oudejaar fanafond bij de buure fiert heeft ze foorzorrugsmaatreegelen genoome. Er staat alfast rustige muziek aan en een soort waterdamp met rustgevende olie er in. Ik moet zeggen dat het wel lekker ruikt en ik mij er rielekst bij foel. Ik krijg nu ook riekeksdruppels in mijn eete. Kan mij niet scheele want ik proef het nie. Dus fanafond ben ik alleen, maar de ferwarming blijft aan en de lichies ook. Frouwtje komt om 12 uur thuis heeft ze gesegd, dan fiere we saame het nieuwe jaar en hou ze mij in de gaate of ik misschien tog bang ga worden. Dat is lief van haar hoor, ik foel me eggie waar feilig.

En toen was het ineens fandaag Nieuwjaarsdag. We deden uitslaape en zei frouwtje opeens, gelukkig nieuwjaar Oscar en ik kreeg zomaar een dikke kus op mijn foorkop. Toen gingen we opstaan en de dag beginnen.

Saame

Gisterenafond kwam frouwtje ekzakt op 12 uur thuis en er waren er al knallies en fuurpijle buite. Maar ik lag in de fensterbank te slaape alsof er niks aan de hand was. Leef je nog Oscar, vroeg frouwtje. Stomme fraag, natuurlijk leef ik nog, maar ik trek mij niets aan van die knallies en de fuurpijlen, ik ben gewoon rielekst. Maar ja nu ik tog wakker was ben ik gaan zitten in de fensterbank en ik wist niet wat ik zag, zo mooi. Allemaal fuurpijlen met lichies. Wij wonen hoog en dan kan je alles goed oferzien. Frouwtje ging een glas wijn inschenken en op het balkon footos maken. Toen ze binne kwam hebben we nog een hele poos saame gezeten onderde warme deeke en gekeeke naar de alle lichies buite.

En nu is alles foorbij en hebben we een nieuwe jaar. Ik wens alle liefe frientjes, baasjes en frouwtjes een gelukkig nieuwjaar en dat we gezond mogen blijven en saame!

Dikke nieuwjaarspoot van Oscar

JE MOET EEN MEOWJAARSDUIK NEMEN, JAPIE! Dertien straten verderop zit iedereen rechtovereind als CW verder tettert. DAT IS DAT JE EEN PLONS DOET OM ALLES VAN HET AFGELOPEN JAAR VAN JE AF TE SPOELEN. Ik ben zo blij om die ouwe dibbes te zien dat ik vergeet te zeggen dat hij het in mijn oor kan fluisteren.

CW is ons kerstkatdo. Wekenlang lag hij met zijn strammige lijf liever thuis bij de kachel. Op Kerstochtend staat hij zomaar opeens op ons stoepie met een overvloed aan knuffels die vooral ons mens goed doet. Eindelijk kan ik hem de vraag stellen waar ik al weken mijn kop over breek: Waar moet een furhaal op de allereerste dag van een kersvers jaar over gaan? Daar is CW heel stellig in. Op Meowjaarsdag neem je een duik in het ijskoude water. Daarna een bak Umuis om weer warm te worden. Het klinkt als onze decembermaand waar we kopje onder gingen toen Oma onverwacht een ster werd, maar voelden ons hart gloeien bij ieder lief woord dat mensen van heinde en ver ons stuurden. Hartverwarmend zoals jullie allemaal met ons hebben meegeleefd in een hartverscheurende tijd.

Onderdompelen

CW laat me een voorbeeld zien van een stoere bink die op het punt staat de sprong te wagen. Kat in het bakkie lijkt me, ook zonder zwembroek en snorkel, want ik ben dol op water. Ik begin direct met oefenen. Vanaf de Pinkelweide helpt Oopa Floris uitbundig mee met het vergroten van het aantal duikplaatsen. De eerste de beste overstroming is voor mij. Ik neem een flinke aanloop, zet zwierig af en plons met al mijn poten midden in een modderige plas. Wauw, wat een sensationeel gevoel. Ik hops van moeras naar moeras tot ik druipend nat ben. Het voelt kattastisch.
Tot op de snorhaar verkleumd ren ik naar huis, dender door het kattenluik en geef de ooit zo hagelwitte kastjes in de keuken een donkerbruine kleur. Vol overgave slobber ik een bak vlees in nat weg. Voldaan kruip ik tussen het dikke dekbed waar mijn mens koortsachtige dromen heeft. Zo’n oververhit lijf is purrrfect om mijn doorweekte jas droog te stomen. We kruipen heel dicht tegen elkaar aan om elkaar nooit meer los te laten. Nou ja voor even dan. Want de echte meowjaarsduik moet nog komen. Dit was pas de generale repetitie. Ik kan niet wachten op de Umuis, de stevige soep van muizenstaart, die me als muziek in de oren klinkt.

Meow furhaal

Een ander kerstkatdo gooit roet in het eten. Een zware houten kist – Mo noemt het een tochtsluis – barricadeert mijn kattenluik. Hoe moet ik dan op deze eerste dag van het meowe jaar een plons kunnen nemen?! Denk in oplossingen, Japie, meowt mijn broer, die demonstratief in een plastic plasdoos een welriekende dampende hoop deponeert. Hij brengt me op een idee. Terwijl heel Nederland zijn roes uitslaapt, spring ik in de megagrote kattenbak die de weg naar buiten blokkeert. Hij is zo groot dat ik me er wat verloren in voel. Net zoals het jaar dat voor ons ligt met allemaal lege bladzijden. Blanco pagina’s die erom vragen een nieuw furhaal te gaan schrijven. Hoe dat moet weten nog niet zo goed. Maar Saame gaat het lukken. Dat hebben we gevoeld toen het koud werd om ons hart. Zoveel lieve kaarten waar ons hart weer van ging gloeien. We hebben ons geen seconde alleen gevoeld. Dank jullie wel daarvoor.
Iedereen een heel mooi meow jaar gewenst. Een jaar om heel veel dierbare herinneringen met elkaar te gaan maken.

Koppie van Japie