Vandaag is een moeilijke dag. Het is een jaar geleden dat mensenoma een mooie ster is geworden. Frau en ik gaan vanavond naar haar zwaaien. Zwaaien jullie mee?
Foordeur
Ik weet nog wel in het begin dat ik als mensenopa langskwam ik dan steeds bij de tussendeur keek. En soms ook bij de foordeur keek. Want ergens hoopte ik toch dat
mensenoma gewoon mee zou koome. Maar dat gebeurde niet. Frau snapte me wel. Ze zei tegen me, lieve Minnie, je bent ook gewoon mijn kleine tijgertje hoor. En dan knuffelde we heel lang saame. In het afgelopen jaar hebben we nog faak zo gezeten. Ik met Frau en ik met mensenopaa.
Nou hoor ik jullie miauwen jeetje Minnie dat is wel droevig he. En ja dat is het ook. Maar ik wil niet de hele blog drietig maken. Want mensensterren en ook dierensterren blijfe foor altijd in je hart zitten. En zo draag je ze altijd met je mee. Ook heb je je herinneringen waar je zittend op je denkpaal of kussen in een zonnetje aan kan terugdenken.
Dan ga ik nu miauwen oofer wat er afgeloope week gebeurde. Want soms wil ik me natvoer of gewoon aandacht. En meestal krijg ik dat ook wel.
Maar niet altijd. Dan kan ik lief kijken of miauwen wat ik wil maar dan is het net alsof Frau brokjes in haar oren heeft.
Laptop
Dan is ze op haar telefoon beesig of op de laptop. Geen idee wat ze dan aan het doen is. Wat doen mensen daarop? Als kat zijnde mag ikke soms op de aaipet. Dan reageer ikke op feesboek op mijn kattefriendjes. En oppe mijn blog natuurlijk. As annere poesjes en katjes naar mij een reaksie miauwen dan is het wel zo netjes om een reaksie terug te mauwen.
Oppe een van de footoo’s kan je zien hoe ik het oploste om aandacht te krijgen. Ik heb daar best ff oofer zitten na denken hoor. En ineens deed het ping in mijn hoofdje en wist ik wat ik moest doen. Gewoon op de laptop gaan liggen. Nou en dat ben ik dus gaan doen. Het was een suuper idee van mij. Ikke kreeg aaitjes en liefe woordjes en veel aandacht.
Een andere keer ben ik gewoon erbij gaan zitten op het bureau. Toen ging ik naar alles meppen wat ze pakte hihi. Ook ging ik voor het scherm zitten. Probeer dan nog maar eens ferder te werken miauw. En het beste wat ik bedacht was om op haar linker arm te gaan liggen. Zou kon ze echt niks meer doen en kreeg ik nog aaitjes ook met haar andere arm.
Noepies
Als ik noepies wil heb ik trouwens een andere manier foor. Dat is op het aanrecht springen en wachten tot de kast open gaat. En dan snel in de kast springen foordat de kast weer dicht gaat. Want in de kast op de onderste plank aan de linker kant daar liggen mijn noepies waarvan de zakjes al open zijn. Twee kasten verder liggen ook noepies maar die zakjes zijn nog allemaal dicht.
Bij zo’n oope zakje kan je de sluiting zo oope krijg. Gewoon ff je nageltje er tussen wurmen. En dan met je pootje in het zakje. Dan kan je een twee drie nou ja gewoon heleboelveel noepies eruit haale. En daarna is het smullen maar! Met natvoer kan je dat trouwens beter niet met je naageltje doen. Dan wordt het echt een getsie kliederboel. Wat je dan wel lekker op kan likken. Dat dan weer wel.
Nou dit was het weer foor deze keer. Iedereen blijfe tetteren foor Freede!
Poot,
Minnie
Hebben jullie dat ook wel eens? Dat je iets zeker weet maar dat je mens gewoon niet naar je luistert? Het was een paar dagen geleden.
Ik zei mauw
Eerst ging ik toch ff mauwen van Mauw ikke had het je toch gemauwd. Daarna ging ik kopjes geefe aan haar benen. En furrfolgens ging ik daarna op schoot liggen. Keihard ging ik spinnen. Tot ik ineens nat op mijn fagt foelde. Huh miauw wat isse er? Ik keek omhoog en zag wat er echt aan de hand was. GETVER! Ikke sprong meteen van schoot. Frau drupte uit haar neus en dat was op mijn vagtje terecht gekomen. Kijk als poes find ik veel goed hoor. Heb echt een heel ruim poeze hart. Maar snot op mijn mooie poezelige fagtje nou dat gaat me toch echt te ver.
Ikke wil dees blog beginnen door iedereen een Heppie Mew jaar te wensen. Hier is het noormale katteleefe weer begonnen. Frau is weer brokjes furrdienen en ik doe weer mijn katroles van de fensterbanken. En als een goeie waakkat het huis beschermen natuurlijk. Naast al dat harde werken maak ik ook altijd tijd foor ontspanning. Maar wat me nou laatst ooferkwam…
Toen ik de trap af dribbelde dacht ik al iets te horen. Het leek wel gepiep. Foorsichtig stak ik mijn koppie om de deur van de woonkamer. Ik ging in sluip modus en bewoog langzaam over de grond heen. Stukje bij beetje kwam ik dichterbij. Bij de foorkant van de salontafel stopte ik. Ik keek om het hoekje om te zien waar dat gepiep vandaan kwam. En toen zag ik het! Muis was met een van mijn springveertjes aan het spelen. Nouvanmijnja! Dat geloof je toch niet miauw zeg. Het ging van Piep piep hihi piep hopsakee daar ga je piep hihi. Piep ikke ben de beste muispootballer die er is piep.
meegemaakt. En ook dat mijn koppie nou een beetje raar deed. Frau moest toen lachen. Dus ik dacht huh waarom moet je nou lachen. Ze stond op en liep naar een hoek van de kamer. Ze pakte iets op van de grond en liep naar mij terug. Ze aaide me oofer mijn koppie en liet een wiewstokje zien. Daarna wees ze naar Muis die daar stil lag te liggen. Ze zei liefe liefe Minnie hoefeel heb jij van dat stokje gelikt? Folgens mij was je hartstikke stooned joh. Ohhh dacht ik fandaar dat mijn koppie nu au doet. Hmmm dus ik heb me alles met Muis ingebeeld? Hihi dat is me toch ook wat.
Ik zat in de fensterbank naar buiten te kijken. Er floog een fogel langs. En nog een. De lucht was grijs, meestal is die blauw. Toen hoorde ik Frau achter me zeggen: Dat is zo wanneer de zon niet schijnt. Ik keek naar Frau en zag dat haar gezicht nat was.
Ik sprong van de fensterbank en liep naar haar toe. Je mist mensenoma he miauwde ik. Ze knikte. Nou dat snapte ik wel. Kersemus is een feest van saame hoor en lees je ooferal. Maar als je dan iemand mist met het saame zijn dan is dat moeilijk. Dus ik sprong op haar schoot en kroop ik haar armen. Ik gaf een paar zachtjes kopjes en daarna deed ik mijn mootortje keihard aan. Spinnen helpt mij altijd om rustig te worden dus ikke dacht dat helpt Frau ook.
Doezelen
Miauw ik werd wakker op de dag met de zater erin. Zoals altijd ging ik nog even bij Frau onder het dekbed liggen knuffelen. Zo lagen we een tijdje tot dat ze zei Min we moeten opstaan. Dat wilde ik helemaal niet want ik lag net zo lekker warm. Mensenopaa komt om de boom op te zetten.
dat betekend noepies! En een open deur dus dees poes probeerde ook nog een kleine ontsnappingspoging te doen hihi. Maar dat lukte niet. Pff ik mag ook nooit wat miauw. Al gauw furgat ik dat ik het stom fond dat ik niet door de foordeur mocht. Want uit de tas kwaame lekkere likwitsneks en wiekentsnek. Jammie jammie!
ik toch nooit doen. Normaal zit ik snel in iedere tas maar als ik dat in deze tas doe dan gaan al die mooie ballen kapot. En dat wil ik niet. Dat is zonde. En ook heb ik geen zin in glas in mijn pootjes. Want sommige ballen zijn dan wel Minnie proof maar degene die buiten katbereik worden gehangen niet. Dus ik bleef netjes op de grond zitten wachten.