Lieve allemaal, hier ben ik dan voor de eerste keer op de zondag. Ik heb nu ineens ook bedacht dat ik dan de volgende keer jarig ben als mijn blog komt. Dat is wel extra speciaal natuurlijk omdat het precies op die dag is. Willen jullie allemaal met de pootjes draaien en mee duimen voor Bert en zijn vrouw dat hij snel opknapt? En ook aan alle andere beestjes denken die zich niet zo lekker voelen en extra steun kunnen gebruiken? Als we dat allemaal samen doen, dan komt het vast helemaal goed.
Deze keer wil ik het over namen hebben en ik heb goed nieuws, eigenlijk is het een soort vervolg op mijn avontuur met Dubbelganger maar het verhaal wordt wel iedere keer een beetje spannender, tenminste dat vind ik dan zelf toch. Nu ben ik dus volgens mijn vrouw een held op kattensokken dus ik vind het snel spannend maar het was vooral ook heel bijzonder.

Een naam

Als kat, maar ook als mens of ander dier heb je een naam. Dat is reuze handig want als ze je naam noemen weet je dat ze het tegen jou hebben en iets tegen je willen vertellen. Nu hebben niet alleen mensen en dieren een naam, maar ook de straat hier heeft een naam.
Eerst dacht ik dus: waar is dat nu weer voor nodig want je hoeft de straat toch niet te roepen als er bijvoorbeeld wat lekkers te eten is of wanneer je binnen moet komen. Dat werkt daar natuurlijk helemaal niet bij! Maar mijn mensen hebben me uitgelegd dat de straat een naam heeft en ons huis een nummer zodat de post (of visite) ons makkelijk kunnen vinden. Dat eerste vind ik wel erg belangrijk want stel dat de postmeneer of -mevrouw een pakketje met die pootjes erop komt brengen voor ons…dan moeten ze ons wel kunnen vinden natuurlijk want zulke pakjes krijgen we altijd graag!
Wij wonen in een huis met twee cijfers op de deur. We hebben ook een speciaal bordje met onze namen en die van onze mensen erop. Dat is handig want dan weet de post ook zeker dat wij er wonen en komen brieven en kaarten ook bij ons in de bus. Wij hebben twee dezelfde cijfers achter elkaar maar ach, dat is verder voor ons katten niet zo spannend. Andere huizen hebben een ander nummer en daarover wil ik wel wat vertellen. Niet over dat nummer maar meer over de bewoners die er zijn. En dan bedoel ik die op vier pootjes.

Dubbelganger

Drie huizen voor ons nummer woont namelijk mijn Dubbelganger, daar heb ik gisteren ontdekt. Ik mocht mee naar buiten met mijn vrouw maar omdat ik dus die enorme held op kattensokken ben, stak ik voorzichtig eerst mijn kop om de deur om te kijken of er niet iemand ineens aankwam of dat er misschien soortgenootjes in de tuin zaten. Dat is de laatste dagen namelijk nog al eens het geval en held dat ik ben, dan keer ik om en ren snel naar binnen hoor. Daar zit Molly en dat is veiliger dan buiten blijven. Je kunt het misschien al raden: Dubbelganger zat in de tuin. Hij rende net zo hard als ik maar toen zag mijn vrouw zijn vrouw. En nu weet ze hoe hij heet: Hannes. Dus vanaf nu noemen we hem ook gewoon zo. Het is nog steeds alsof ik in de spiegel kijk als ik hem zie. Zouden jullie niet denken dat het voor hem ook zo voelt?
Ik heb al eens eerder verteld dat er nogal wat katten hier in de buurt wonen. Met allerlei verschillende vachtjes dus maar ik begin nu toch echt te denken dat rood of rood met wit erg populair is. Let wel: dat is natuurlijk ook een mooie kleur want die heb ik immers ook! Niet om op te scheppen, maar rood met wit mag er wel zijn toch? Hoewel ik op de foto meer op een zebra lijk trouwens, zei mijn man.

Katermans

Naast Hannes woont een kleine, lichtrode katermans. Die is nieuw, zeg maar de New Cat on the Block. Zo noemt Molly hem want zij kan Engelands. Dit is een heel nieuwsgierige en het moet niet gekker worden want deze week stond meneertje kater in onze gang. Ja, heus binnen want hij wilde daar snuffelen en een aai vond hij ook leuk. Nou van me ja zeg…echt bij ons in huis.

Enne… wat denken jullie? Twee nummers de andere kant op woont ook nog een rode kater. Het wordt stilaan wat rood voor mijn oogjes…hoewel er ook aardig wat zwarte en zwart witte modelletjes wonen maar dat zijn dus allemaal poezendames. Zou wat voor Oopa zijn. Oopa Floris? Kunt u misschien eens die lichtrode leren dat wij hier wonen en hij niet? Denk dat hij vriendjes wil worden maar dat vind ik best wel een beetje eng. Niet zo raar doen zegt mijn vrouw dan, want je bent groter en je hoeft niet bang van hem te zijn want hij wil andere poezels ontmoeten. Maar ik weet het allemaal zo net nog niet wat ik ervan moet denken. Daar moet ik echt nog even over nadenken.
Wat ik wel weet: ik denk dat ik de gemeente ga vragen om een ander straatnaambord. Zoiets als De Rode Katermans straat, dat lijkt me wel zeer toepasselijk voor hier. En andere kleur poezels mogen hier uiteraard ook wonen hoor. Wat denken jullie daarvan? Zou de post ons dan nog kunnen vinden als we pakketjes met lekkers krijgen als de straat ineens anders heet? Het nummer laten we maar beter hetzelfde denk ik zo.

Knuffels van Lucky

Hoi lieve allemaal, misschien hebben jullie het al gelezen gisteren in de blog van Kever maar ik wil het natuurlijk zelf ook nog even vertellen.

Omdat mijn vrouw op de maandag waarop ik blog buiten de deur werkt, kan ik niet meer zo goed antwoorden op die dag op alle reacties en dat wil ik natuurlijk wel graag doen. Dus hebben we eens samen met Kever en Japie en hun mensen overlegd en kan ik nu ook meedelen dat medeblogger en katlega Japie en ik voortaan op zondag op de blog komen en dat Keef verhuist naar de maandag. Bert vindt dat ook prima en zo kunnen we zelf weer wat meer tijd aan de blog besteden. Bedankt iedereen voor het meedenken en vooral Kever en Japie dat jullie mee willen ruilen.

Voortuin

Nou, vorige keer zei ik het al hè… ik ben oom geworden. Nu was ik eigenlijk al oom voor verschillende vriendjes op Snuitjesboek maar nu is er nog een nieuw neefje bij gekomen en die heeft dus precies dezelfde kleuren als ik. Rood (met wit) lijkt tegenwoordig toch erg in te zijn voor kattenvachtjes want hier in de buurt woont dus mijn rood witte dubbelganger en ook nog eens twee helemaal rode poezels. Soms denk ik dat er steeds meer in de buurt komen wonen maar ach, hoe meer zielen hoe meer vreugd zegt mijn vrouw dan.
Maar goed, een nieuw neefje dus. Hij heet Prince en woont samen met een hoop andere vriendjes. Hij woont ver weg hoor, dus hij kan niet zomaar in onze voortuin op bezoek komen of even gezellig vanaf het dak van het tuinhuis een praatje komen maken. Dat is echt wel wat te ver want dan zou hij lang in de auto moeten zitten of met de trein moeten komen en zeg nu zelf: daar is toch echt niks aan als je lang in zo’n bak of mandje zit en dan ook nog eens in zo’n rammelend blik op wielen. Ik vind naar de witte jas eigenlijk al te ver weg en die woont nog best dichtbij ook. Tenminste, dat zeggen mijn mensen dan toch dat het niet zo ver is maar ik wil daar eigenlijk gewoon nooit naartoe.
Katten zijn er in veel verschillende kleuren. Mijn neefje heeft dezelfde kleuren als ik dus dat vind ik erg leuk. Hij krijgt wel een steeds langere vacht als hij groter wordt en hij heeft pluimpjes op de oren, dat heb ik niet. Toen ik een kleine Lucky was, had ik dat laatste wel een beetje. O ja, niet vergeten en speciaal voor mijn blogvriend Japie: Prince is een Maine Coon maar wel een hele. Niet dat Japie half is natuurlijk want dat zou raar zijn. Maar heel of half maakt niks uit. Het is altijd goed. Net als de kleur van de vacht.

Buiten

Ik mocht eergisteren (dat is de dag voor gisteren, snappen jullie het nog?) in de voortuin. En heb me daar toch sporen gevonden van andere katten. Zoveel dat ik er gewoon pardoes een dikke staart van kreeg. Ik heb denk ik een rode, een rood witte, een zwart witte, een lapje en misschien ook nog wel een cyperse kat geroken. Niet dat ze anders ruiken als ze een andere kleur hebben maar iedere kat laat zijn eigen sporen achter en die moet ik natuurlijk als controleur van onze tuin wel allemaal besnuffelen. Ik zat ook zowat in de garage maar moet het gat daarbij eerst wat groter graven. Dan past het allemaal net wat beter.
Wat kleuren betreft: bij een kat zijn alle kleuren mooi en het maakt niet uit wat voor kleur je vachtje is. Misschien zijn jullie wel rood met wit, net als ik of meer zwart zoals Molly en Dropje. Alle kleuren zijn goed en voor ons katten maakt het niet echt uit wat voor kleur vachtje de ander heeft. Wel apart is dat mijn zus Dropje als ze in de zon zit, meer roodbruin dan zwart lijkt te zijn. Mijn vachtje blijft gewoon altijd dezelfde kleur. Ook als ik in de zon ga zitten ben ik nog gewoon rood met wit. Maar goed ook want stel dat ik ineens een andere kleur zou krijgen… zouden mijn mensen me dan nog kennen? Wat denken jullie?
Veel knuffels van Lucky en tot de volgende keer. Op zondag dus, maar Japie mag dan in de week voor mij eerst op zondag komen bloggen.

Hoi iedereen, als jullie deze blog lezen, is de verjaardag van onze mede-blogger Stokkie-Stefan net geweest. Het gaat niet zo goed met zijn gezond dus hopelijk heeft hij toch een fijne verjaardag gehad.

Snappy

Soms gaan er poezels en andere dieren weg, soms komen er ook weer nieuwe bij. Dat laatste is dan natuurlijk wel weer leuk maar vriendjes die over de regenboogbrug gaan of erg ziek zijn, dat vinden we nooit leuk. Dus daarom wil ik vragen of jullie pootjes draaien voor de beestjes die ziek zijn en duimen jullie deze week ook allemaal mee voor onze vriend Snappy die een operatie krijgt? Hij moet daarna ook lang en veel rusten dus hopelijk knapt hij snel op.

Op de foto

Nou, het is gelukt hoor deze week. Mijn man heeft een paar foto’s van mijn dubbelganger weten te maken. Deze week hebben we best veel zon gehad maar het was soms ook nog erg koud dus ik ben niet zoveel buiten geweest want ik houd meer van warmte. Ik heb ook weer wat nieuws ontdekt. Mijn man ligt wel eens op de bank als hij voetbal of een film op televisie kijkt. Dan ligt hij onder een plaid want dat is lekker warm. Nu kun je dus als kater zijnde op de plaid erbij gaan liggen want dan lig je extra zacht. Maar weet je wat nog beter is? Eronder gaan liggen! Dat is super lekker warm en dan kun je ook nog eens extra dicht bij je mensen zijn. En als het spannend of misschien een beetje eng is wat er op de kijkbuis is, dan kun je ook nog altijd wegduiken onder de plaid. Dan hoef je niet te kijken. Dat is zeker een aanrader als het een beetje eng wordt.

Dubbelganger

Mijn man ging het oud papier eerder deze week buiten zetten. Dat doet bij dan in dozen en die mag je dan aan de straat zetten. Er komt dan een grote auto waar ze alles in doen. Dat was trouwens al de derde grote auto deze week in de straat dus het was belangrijk om alles goed in de gaten te houden. Meestal komt de auto als het al donker is en zijn de lampjes aan maar nu was het nog licht. Dan kun je dus echt al merken dat het voorjaar wordt. Ik heb er zin in dat het warm wordt en we meer zon krijgen en je lekker buiten slapen kunt. Toen mijn man door het paadje achter de tuin kwam, zag hij mijn dubbelganger ineens zitten. Gelukkig had hij zijn telefoon bij de hand en kon meteen een paar foto’s van hem maken.

Binnen

De dag daarna kwam mijn look-a-like weer in de tuin. Dropje had hem het eerste gezien maar ik daarna ook hoor. Ik keek eerst vanaf de tafel naar hem en ben toen binnen op de vensterbank gaan zitten om goed te kijken. Eerst lag hij andersom maar toen ik rechtop tegen het raam ging staan, draaide hij zich ook om. Ik heb mezelf heel groot gemaakt en ging tegen het glas aan staan maar dat vond hij niet erg want hij bleef gewoon liggen. Denk ook dat het er fijn was want hij zat lekker in het zonnetje. Toen hij later weg was, ben ik nog even buiten geweest en kreeg ik een dikke staart. Mijn man dacht dat Dubbelganger misschien onder het gat bij de garage was doorgegaan en daar binnen zat maar kon hem niet vinden. Ik heb natuurlijk wel mijn kop daar door dat gat gestoken maar ja, daar binnen is het donker als de deur dicht is dus veel zag ik niet om eerlijk te zijn.

In de tuin

Op de foto’s zie je mijn dubbelganger maar ook mijzelf natuurlijk. Ik heb een leuk spelletje voor jullie erbij. Dat heet “zoek de verschillen”. Als je snel kijkt, dan zie je het misschien niet meteen maar er zijn wel verschillen tussen ons te vinden hoor. Maar zo op het eerste gezicht snap ik dat mijn mensen ervan schrikken als ze hem ineens in de tuin zien lopen want hij is echt wel mijn look-a-like. Hij heeft de naam Dubbelganger gekregen tot we weten hoe hij echt heet. Kunnen jullie wat verschillen vinden denk je? Hij is in ieder geval wel zowat bijna net zo groot en flink als ik dus dat is zeker hetzelfde! Ik hoop dat mijn vriendje weer snel komt want ik vind hem lief en we doen niet boos op elkaar.

Oom

Volgende keer vertel ik over een nieuw vriendje… mijn mensen zeggen dat ik nu weer een soort oom geworden ben. Misschien kan mijn nieuwe vriendje me dan ook oom Lucky noemen. Dat vind ik wel leuk klinken.

Veel knuffels voor jullie allemaal van Lucky

Hoi allemaal, deze week ben ik Lucky er weer. Deze keer moet ik toch wel zeggen dat ik niet erg veel meegemaakt heb hoor. Alhoewel, er waren wel een paar bijzondere dingen maar ik heb vooral ook veel geslapen.

Post

Mijn vrouw ging eerder deze week de post uit de brievenbus halen. Er zat een pakketje in met snoep en een speelkussentje. Dat had ze bij iemand gekocht die centjes voor de zwerfkatjes inzamelt dus dat was voor een goed doel. Zo noemen ze dat dan zegt mijn vrouw. Nu houd ik ook erg van snoepjes dus misschien kan ik zelf ook een goed doel zijn? Nee, ik heb genoeg hoor en de poezels buiten mogen ook wel wat extra hebben want daar is het koud en vaak ook nat. Die hebben dan extra voer en snekkies nodig natuurlijk.

Buiten

Maar goed… waar was ik met mijn verhaal? Het was dus al donker toen ze naar de enveloppenbus ging. Ik mocht mee met haar. Dat doe ik erg graag want dan kan ik in de voortuin, op zoek naar allerlei sporen. En snuffelen dat ik deed, je wilt het heus niet weten maar ik denk dat ik alle hoeken van de tuin besnuffeld heb en overal ben wezen ruiken en kijken of mijn dubbelganger er niet was. Die zat er namelijk eerder die middag wel maar je raadt het al: toen zat ik natuurlijk lekker binnen.
Vrouw haalt de post uit de bus en neemt deze mee naar binnen. Ik mocht voor deze keer wel even alleen buiten vond ze. Dat was heel spannend en ook best een beetje eng hoor maar ik durfde het heus wel. Even later komt mijn man naar de gang om mij te roepen maar ik kom al meteen naar binnen gerend. En wat denk je?
Zit mijn look-a-like toch gewoon bij ons in de gang! Nou ja zeg… daarom ging ik snel naar binnen maar toen hij mijn man zag ging katermans ook maar snel naar buiten. Denk dat hij naar huis ging. Mijn vrouw weet waar hij woont en ze gaat binnenkort eens vragen hoe hij heet. Dan heeft mijn vriend, die we nu nog Dubbelganger noemen, ook meteen een naam. Hij hoeft niet bang voor mijn mensen te zijn maar vindt het natuurlijk ook spannend. Dat is het ook hoor want ik ben ook niet altijd een held als er vreemde mensen in de buurt zijn. En mijn mensen zijn voor mij niet vreemd maar voor andere poezels natuurlijk wel een beetje.

Mauwen

Toen ik de kamer in kwam, moest ik heel hard mauwen en mijn verhaal vertellen. Mijn man heeft geholpen en ook wat verteld. Toen vroeg mijn vrouw of die vreemde kater niet per ongeluk naar boven was gegaan maar dat was toch niet zo. Gelukkig ook maar want stel je voor dat ik dat nieuwe stuk van het huis nog eens ga verkennen en hem daar tegen kom. Trouwens, als hij per ongeluk hier binnen zat zouden zijn mensen zich toch ook wel zorgen maken waar hij was. Soms zijn poezels de weg naar huis wel eens kwijt natuurlijk en ik denk heus dat zijn mensen hem ook niet kunnen missen. Daar hoort hij toch gewoon thuis, net zoals dat wij hier thuis horen.

Lamp

Soms zijn er nieuwe dingen in huis of in de tuin. Deze week zag ik voor het eerst weer van die mooie paarse en gele bloemetjes in de tuin. Dat betekent dat het mooier weer wordt en dat het voorjaar eraan komt. Ik kan niet wachten want dan mag mijn nieuwe huis naar buiten en komt er een zacht kleed of mandje in te liggen zodat we er ook fijn in kunnen slapen. Ik heb ook een struik gezien in de tuin met superveel witte bloemen. Die is heel mooi en daaraan kun je goed ruiken. Ik moet soms wel eens niezen daarvan maar dat komt omdat ik mijn neus er te ver in steek zeggen ze dan. Nou, ik vind dat snuffelen nu eenmaal goed gedaan moet worden. Je doet het goed of je doet het niet.
In huis is de laatste dagen weer iets terug dat er eigenlijk al die tijd al was maar dat niet aanstond. Als mijn vrouw aan de laptop zit en het nogal donker is, doet ze de leeslamp aan. Dan kan ze beter zien. Ik eigenlijk ook maar daarvoor gebruik ik die lamp niet. Ik ga gewoon lekker op haar knutselspullen liggen en dan recht onder de lamp. Dat is heerlijk warm onder die zonnebank en dat vind ik nogal fijn. Dat mag alleen als er iemand bij is want ik moet wel oppassen dat ik me niet brand. maar daar letten ze heus goed op hoor want branden is au en niet fijn. Zo zijn dingen die er altijd al waren ineens weer terug, dat vind ik heel fijn moet ik zeggen. Het is zeg maar terug van weggeweest maar echt weg was het niet.

Zo, nu ga ik slapen want het is hier carnaval. Ik heb wel een mooie hoed gekregen van Loes en Molly en Dropje trouwens ook. Wat vinden jullie daar van? Ik ben er erg blij mee. Alaaf en veel knuffels van Lucky.

PS Ik mag pas morgen weer op de compjuuter

Lieve allemaal, hier ben ik Lucky weer. Deze keer wil ik het nog eens over huisjes hebben. Vorige keer heb ik jullie al verteld over een stuk van ons huis waar ik nog nooit eerder geweest was. Moet je bedenken, ik woon hier al sinds ik zo’n drie en halve maand jong ben (nu hoop ik dit jaar in april al weer 8 jaar te worden) dus dat is best heel lang. Ik heb nooit een ander huis gehad behalve daar waar mijn pleegmama en de rest van ons nestje woonde. Toen was ik nog heel klein natuurlijk.

Het pak

Maar goed, ik had hier dus een extra stuk huis ontdekt en ik ben al vaker daar geweest nu. Ik vind het daar namelijk erg spannend om rond te kijken en aan alles te snuffelen. Eigenlijk vind ik dat het nog niet genoeg naar mij ruikt dus je snapt wel dat ik er alles aan doe om dat wel te laten gebeuren. Ik mag nu ook af en toe mee als mijn mensen twee trappen opgaan, dat doe ik heel graag. Ik ga vaak voor de deur naar de gang en de trap zitten zodat ze snappen dat ik daar naartoe wil. Hebben jullie dat ook wel eens dat ze het niet goed begrijpen en je maar moet wachten en wachten en wachten?
Maar goed, we hebben het dus over huisjes. Nu is er deze week een groot pak met de postmevrouw gekomen. Mijn man heeft het natuurlijk snel open gemaakt want ja, we wilden allemaal wel eens weten wat daar nu weer in zat. Ik dacht eerst dat het brokjes zouden zijn want die zitten ook altijd in zo’n grote doos maar dat was het deze keer toch niet. Kon eigenlijk ook niet want dat zit in speciale dozen met (iedereen wel bekende) groene banden en met kattenpootjes erop. Deze doos kwam van ver vandaan, dat stond erop. Wie weet hoe lang deze misschien wel onderweg geweest is. Maar nu is de doos hier en hij is voor ons!

Onderzoek

Mijn man heeft de doos buiten opengemaakt en willen jullie weten wat eruit kwam? Nog een huis! Nog een? Ja, nog een maar dan speciaal voor katten! Het is voor ons allemaal bedoeld maar het mag pas in het voorjaar alle dagen naar buiten want anders wordt het misschien te snel vies maar het mocht nu ook al in de tuin omdat ze het in elkaar moesten zetten. Ik ben er natuurlijk meteen naar gaan kijken en heb het huis van top tot teen besnuffeld. Ik denk wel dat het een fijn huis is. Nu kunnen we ook buiten slapen als het wat minder mooi weer is want in het huis zit je als katermans (en trouwens ook als poezendame) gewoon droog. Ze hebben beloofd dat ik er ook een zacht deken of mandje in krijg maar zoeken nog naar iets dat precies past maar dat komt vast wel goed.

Op het huis

Ik heb nu al zin om er straks als het mooier weer wordt in te gaan liggen. Hoop niet dat er dan een andere kat (of egel want die woont hier ook) in ligt maar goed, dan wacht ik tot er plek is of ga ik er gewoon gezellig bovenop liggen. Op het huis dan he, niet op een prik egel. Ergens op liggen behoort namelijk toch ook nog altijd tot een van mijn grootste hobby’s. En weet je… eigenlijk zijn we nu toch wel heel luxe poezels hier, zomaar met twee huizen. Ik noem het mijn buitenhuis denk ik. Vinden jullie dat een goede naam? Twee huizen hebben we nu… hoezo verwend zeggen mijn mensen. Maar ik vind dat we dat verdienen en hoop dat elke poezel een fijn huis heeft. Om lekker in te slapen of waarin je buiten kunt zitten. Ik denk dat alle andere tuinpoezels ook maar zoiets moeten vragen aan hun mensen. Dat lijkt me een top plan! En als je alleen een balkon en geen tuin hebt: daar past het buitenhuis ook goed op hoor.

Heel veel knuffels van Lucky

PS De buurpoes was net in onze tuin. Drop miauwde heel hard en heeft haar naar het dak van het grote houten tuinhuis gestuurd…en ik heb geholpen want die andere woont niet hier maar aan de andere kant van de schutting hoor. En Dropjes staart was net een plumeau… dat is zo’n ding waar mensen stof mee wegdoen en dat er dan heel dik en pluizig uitziet. Misschien kan je met haar staart ook wel stof weghalen…maar dat zal Dropje wel niet zo’n goed idee vinden. Denk ik.