Hoi lieve vriendjes, hier is Lucky weer. Ik wil eerst even vragen of jullie de mensen van mijn rode zusje Ginger extra knuffels willen sturen want haar grote kattenvriend Otis is deze week een sterretje geworden. Heel verdrietig nieuws en mijn mensen kenden hem ook goed. We hopen dat hij het nu fijn heeft bij zijn sterrenvriendjes achter de Regenboogbrug.
Uitpakken
Maar goed, deze keer zoals beloofd een vervolg op de blog over verrassingen in dozen. Nou, eindelijk was het zover dat mijn vrouw alles wat ze gekregen had met de post ging uitpakken. Ik vind het nog steeds maar raar dat ze er zo lang mee wachtte, maar goed. Er stond op dat het pas op een speciale dag mocht worden uitgepakt dus dat heeft ze dan wel weer netjes gedaan ook. Ik zou er persoonlijk meteen mijn nagels in gezet hebben om het papier eraf te scheuren. Maar goed, op die speciale dag was ze eerst weg dus jullie raden het al: moest ik wachten tot het avond was voordat ze er eens mee begon natuurlijk.
Op tafel
Ze heeft eerst alles buiten op de tafel gezet want daar was veel plek zei ze. Dat is niet helemaal waar want ik ben zoals jullie weten een flinke katermans en niet te lui om erbij te gaan liggen als er wat te beleven valt. De tuintafel is niet zo klein maar als ik erop zit, scheelt dat aardig wat in ruimte hoor. Maar goed, ik dwaal af hoewel ik natuurlijk nog steeds op de tafel lag want nu het moment daar eindelijk was, wilde ik wel op de eerste rang zitten zodat ik alles goed in de gaten kon houden. En echt hoor, niet normaal zoveel cadeautjes dat mijn vrouw gehad heeft. We hebben er maar meteen wat op de foto gezet zodat jullie het ook kunnen zien. Ze heeft heel erg geboft en wat denken jullie? Er zaten ook dingen voor ons bij! Ik wist het wel! Daarom kon ik ook al bijna niet meer wachten totdat ze de doosjes allemaal open had gemaakt en alle mooie inpakpapiertjes eraf gehaald had. Ik rook (en wist) gewoon dat er wat lekkers en leuks voor ons in zat.
Dozen
Nu de doosjes allemaal zijn uitgepakt, heeft dat nog een extra voordeel voor ons opgeleverd. We hebben er nu namelijk ook een aantal lege dozen bij gekregen en daar ben ik wel eerlijk in: lege dozen zijn geweldig! Daar kun je in liggen terwijl je wegdoezelt, droomt van snekkies en andere lekkere dingen en je ligt er bovendien gewoon prima in. Mijn mensen zeggen altijd dat we veel speelgoed en mandjes hebben maar we geven de voorkeur aan simpele dingen zoals een doos. Werkelijk, er gaat niets boven een goede doos. Ook als je er eigenlijk maar amper in past trouwens. Hoe kleiner, hoe meer geborgenheid de doos te bieden heeft. Zowel letterlijk als figuurlijk.
Kijk, op de ene foto lig ik in een doos waaruit allerlei lekkere ruikspulletjes kwamen. Maar de andere doos kwam pas een paar dagen later met de post. Omdat het mooi weer was, werd ook die doos op tafel gezet en buiten open gemaakt. Het duurde denk ik ongeveer een minuut voordat mijn mensen begrepen dat ze alles eruit moesten halen (er zaten ook nog eens van die gekke papieren sliertjes in, die moesten er ook uit want anders past het gewoon niet) en ik zat erin. Nee Lucky, zei mijn vrouw nog. Je bent toch veel te groot voor dat doosje. Dacht het niet. Ik ben er gewoon in gekropen en heb er heerlijk in geslapen. Met mijn snuit op de rand want dat lag prima. Een doos op tafel is dubbel plezier: je ligt als katermans in een doos wat altijd oké is maar zo in een doosje op zekere hoogte betekent dat je nog veel kunt zien ook. Mocht je dat willen natuurlijk want erin slapen is zeker ook een aanrader.
Poolparty
Wilde nog even snel wat zeggen over het weer hier. Daar snap ik momenteel niet zo veel meer van. De ene dag hebben we zon, de andere dag storten ze heel veel druppels van boven naar beneden. Denk dat het zwembad er serieus voller van geworden is met water. Mijn waterbakjes buiten in ieder geval wel. Heerlijk dat water dat er al even staat en waar lekker vieze dingen in drijven trouwens. Maar mijn poolparty kan nog wel doorgaan hebben ze hier beloofd. Komen jullie ook allemaal? Jullie zijn van harte welkom. Het is inclusief bbq met lekkers.
Knuffels van Lucky
Hoi lieve allemaal, deze keer wil ik het hebben over verrassingen. Die heb je in allerlei soorten en maten als het erover gaat en de ene keer is een verrassing net wat minder spannend dan de andere keer maar het is doorgaans erg positief. Kijk, jullie weten nu dat ik de meest positieve kanten uit veel regen kan halen (net als mijn katlega Japie trouwens die nu dankzij de regen zijn eigen plekje in de boom weer heeft heroverd, helemaal super natuurlijk) maar als dan eindelijk de zon eens schijnt en het ineens een stuk minder fris is buiten, dan is dat wat mij betreft een fijne verrassing.
Berging
wel open? Of heel verlangend gaan zitten kijken zodat mijn vrouw toegeeft. Dat werkt vaak heel goed als ik wat lekkers wil maar met deze doos is het tot op heden toe nog niet gelukt.
Hoi allemaal, hier ben ik weer, Lucky Roodmans. Ik heb geruild met katlega Japie want hij was een keer minder geweest in verband met de zomerblog van Loes en Doorie maar zo komt het natuurlijk ook prima uit! De blog was super om te lezen en mee te beleven he, vonden jullie het ook zo spannend wat zij allemaal beleefd hebben? Nou, ik in ieder geval wel hoor. Ik zou ook wel eens op stap willen gaan zo maar dan het liefst samen met kattenvriendjes of met mijn mensen want alleen durf ik dat niet. Niet zo ver van huis tenminste.
zal wel kloppen dan. Dat betekent hier dat het zwembad dicht is dus voorlopig even geen poolparty’s maar wie weet kan dat binnenkort wel weer. Dan komen jullie toch ook allemaal he? Dan maken we er een mooi feestje van en misschien wil Keef de muziek verzorgen?
mijn vriend Japie geleerd dat je slakken niet moet opeten maar ik vind ze wel heel interessant om ernaar te kijken. Ze kruipen soms heel snel, soms langzaam en deze moet wel door het luikje naar binnen gekomen zijn. Mijn vrouw is geen held als het om kleine beestjes gaat, maar ze heeft de slak buiten gezet en ik heb net zo lang gekeken tot ik deze niet meer zag.
Hoi lieve poezels, andere dieren en alle mensen die erbij horen en de blog lezen. Deze keer wil ik wat vertellen over lekkere snoepjes en zo. Ik ben een tamelijk verwende kater zeggen mijn mensen altijd. Nu vind ik zelf dat het best meevalt maar goed, ik weet wel goed hoe ik mijn kan krijgen als ik iets lekkers wil. Dat wil ik best even uitleggen en ik raad met name de wat jongere lezers van deze blog aan om goed te lezen en er je voordeel mee te doen.
en miauw er wat klaaglijk bij. Grote kans dat je wat krijgt. Tenminste, bij mij werkt het zo prima.
Laatste tip: gedraag je op je allerbest als je wat lekkers wilt. Doe iets wat je mensen niet van je verwachten of wat ze nog nooit gezien hebben. Dan zijn ze verbaasd en heb jij het goed gedaan. Of ga je allerliefste zelf even zijn door met ze te knuffelen, bij ze te gaan liggen of kijk zo lief als je kan. Werkt gegarandeerd als je snoep wilt. Enne…komt er bezoek? Check uiteraard even of de situatie veilig is (dat is vaak het geval) en ga dan kijken of ze wellicht wat lekkers in die tas die ze meebrengen hebben zitten. Grote kans natuurlijk en dan ben jij meteen voorzien. Ik steek persoonlijk mijn snuit in vrijwel elke tas die hier in huis komt. Je weet immers maar nooit wat erin kan zitten.
Hoi allemaal, wat gaan de weken soms toch snel he? Mijn vrouw was een beetje in de war wanneer ik mijn blog weer mocht schrijven en ze heeft daarvoor mevrouw Mo van mijn katlega Japie eerst moeten vragen of ik deze week wel aan de beurt was…dat verzin je toch niet zeker? Ze moet maar eens goed op de kalender kijken want ik wil deze week natuurlijk wel weer het een en ander miauwen en dan mag Japie volgende keer weer. Super leuk natuurlijk want we lezen zijn verhalen (en alle andere blogs uiteraard ook) altijd graag! Zeker als het over feestjes en zo gaat.
We gingen dus naar de witte jas, dat dachten jullie vast al. Niet omdat ik ziek was maar omdat ik een prik moest. Deze witte jas kende ik nog niet dus helemaal vertrouwen deed ik het niet en ik kwam niet uit de mand. Moest ze me zowat omkieperen voordat ik eruit kwam. Ik kreeg twee prikken notabene (iets met kriebelbeestjes zei ze die dan niet kwamen en eentje om een jaar lang gezond te blijven) en toen was ik het zat. De witte jas was best wel lief en ze praatte zachtjes tegen me maar ik heb toch tegen haar gebromd. Verder dan wat brommen kwam ik niet want toen ze geluisterd had naar mijn hartje en me op dat koude weegding had gezet, was het klaar.
Voortuin