Hoi lieve allemaal, deze week vertel ik wat over een avontuur dat ik de afgelopen week beleefd heb. Het avontuur was best spannend maar ik hoop dat jullie het niet te eng vinden. Ik ben wel heel voorzichtig geweest hoor dus geen zorgen, alles goed hier.
Het is dan nu wel Halloween dus dat maakt het misschien wat eng. Ik heb jullie al wel eens verteld dat mijn zwarte zusje Dropje soms de tuin uit gaat hè, ook als het donker is. Ik doe dat niet, want er zit iets op de schutting dat rolt als ik erover heen wil stappen dus mij lukt dat niet. Dropje kan dat wel maar snap zelf niet zo goed hoe ze dat doet. Ik denk dat het ook een beetje tegen mij werkt dat ik een maatje meer kater ben en zij is van de slanke kattentak zeg maar. Die sjeest gewoon zo over dat rolsysteem en dan is ze weg. Maar mij zie je niet buiten de tuin en echt niet als het donker is, want dan blijf ik dus binnen. Als Dropje soms weg is, ga ik wel een keertje kijken of ze terug komt maar ik blijf zelf niet lang weg dan.
Vensterbank
Nu ben ik niet ’s werelds meest dappere kater maar soms durf ik ineens weer wat nieuws. Ik zat pas een keertje op de vensterbank (binnen dus) toen ik in de voortuin een andere poezel zag. Mijn mensen denken dat het een katermans is, net als ik, maar ze weten dat niet helemaal
zeker. Hij lijkt wel op mij maar heeft alleen rood in zijn vachtje. Mijn man heeft een bloembak gemaakt die in de tuin staat, recht voor het raam. Dus daar zat meneer de kater gewoon, doodleuk. Ik werd niet boos maar was vooral erg nieuwsgierig en we hebben even gesnuffeld. Nu ja, niet echt aan elkaar want er zit een glazen plaat tussen. Dat noemen mensen een raam. Het was al donker toen maar we konden elkaar goed zien want daar staat zo’n hoge paal op straat met een lichtje erin.
De tuin
En toen kwam het meest spannende van allemaal. Mijn vrouw ging door de deur naar de gang om buiten de post uit de brievenbus te halen. En ik mocht mee de gang in. Dat laatste mag ik dus wel vaker maar er was nog een deur die ze deze keer open deed. Ik kwam in een kleine hal en toen ging de voordeur ook open. Dat deed mijn vrouw natuurlijk want ze moest naar buiten om de brieven te halen. Ik zat al voor de deur toen deze nog dicht was en miauwde een beetje. Zachtjes hoor want heel hard gillen laat ik doorgaans aan Dropje over. Die maakt altijd het meeste geluid zeggen ze hier. Mijn vrouw begreep me wel en wist wat ik wilde. De tuin in! En dat mocht toen ook want het was wel al donker maar niet koud.
Toen ben ik samen met mijn vrouw in de tuin voor het huis geweest. Alleen mag niet want dat is dicht bij de straat en daar rijden auto’s en fietsen dus dat kan gevaarlijk zijn. Of soms komt er iemand met een woef voorbij natuurlijk want die moeten dan wandelen. Maar goed, ik sprintte dus zo hard als mijn katerpootjes me konden dragen de voortuin in. Op zoek naar die rode natuurlijk. Die was allang weg maar dat had ik nog niet ontdekt toen. Mijn vrouw zei later toen we binnen waren dat hij onder het blik met wielen zat maar ik zag hem niet meer. Maar wat ook super was, was dat ik een spoor in de tuin vond. Ik denk nog van meer poezenbeesten want er komen ook wel eens andere in mijn tuin. Ik rook en snuffelde dat het een lieve lust was en heb me er heel goed vermaakt. Er kwam maar één auto voorbij en die vond ik niet eng want mijn vrouw was toch bij me en zorgde ervoor dat ik niet uit de tuin ging.
Griezelig
Ik ben denk ik wel duizend minuten of zo in de tuin geweest. Totdat er een mevrouw aankwam die ik niet kende. Ze zag mij en praatte ook tegen me. Eerst bleef ik zitten hoor maar toen mijn vrouw met haar praatte, ben ik snel naar binnen gerend. Stel dat ze besloot om bij ons binnen te gaan zeg. Dat wil ik toch liever niet. Ze was aardig hoor en zei dat ik
een mooie grote kater was. Dat was wel een bonus moet ik zeggen. Wat later kwam mijn vrouw ook weer binnen en gingen we samen op de bank liggen. Ik heb heel mijn avontuur verteld aan Molly aan Dropje. Dat snappen jullie wel. En heel veel geknuffeld met mijn mensen. Ik moet er nog erg aan wennen dat mijn vrouw nu ook af en toe ergens anders dan thuis brokjes gaat verdienen, maar we halen het knuffelen dan echt wel in hoor. Dat gaat gewoon door, dat staat vast.
Veel knuffels voor iedereen van Lucky en als jullie Halloween griezelig vinden (net als ik) dan blijven jullie gewoon lekker binnen bij je mensen. Fijn dicht bij elkaar is niks mis mee en jullie hoeven niet snoepjes op te halen langs de deuren. Die vraag je gewoon aan je mensen, dat doen wij vandaag ook nog een keertje extra! Trick or treat (van Molly geleerd want die kan Engelands miauwen).
Hallo lieve vriendjes, vorige keer ging het een beetje mis met de blog beantwoorden maar iedereen super bedankt voor de lieve reacties. Ik kom er deze keer op terug hoor maar mijn vrouw is vandaag heel de dag druk en dan kan ik niet steeds aan de laptop. Ze heeft nu wat anders dan anders en daarvoor moet ze twee dagen steeds maar werken. Ik ben gelukkig niet alleen want Molly en Dropje zijn er natuurlijk ook en als mijn man thuiskomt, kunnen we gewoon met hem knuffelen.
Waarom vraag je je misschien af? Het was al een hele poos geleden dat mijn mensen een nacht weg waren. Ik was het eigenlijk ook al weer vergeten hoe dat precies was maar later wist ik wel dat het deze keer hetzelfde ging als toen. Mijn mensen hadden eerst een grote tas gepakt op zolder… echt zo eentje waar denk ik wel drie of vier katers van mijn formaat inpassen dus dan weet je wel hoe groot die tas is. Er was ook een kleinere tas bij trouwens. Daar deden ze flesjes en zo uit de kast in. Kijk, als poezel heb je dat spul allemaal niet nodig maar mensen moeten dat wel hebben om lekker fris te ruiken en een schone vacht te krijgen. De grote tas werd gevuld met vachtjes en zo en ging toen in de auto.
Na twee donkers kwam er een dag met mooi weer maar we moesten nog binnen blijven. En ineens gebeurde het: ik hoorde de auto van mijn mensen en kwam meteen uit mijn mand om te gaan kijken. Ze waren er weer! Wij helemaal blij en omdat het zonnetje er was, mochten we ook weer buiten. Dat heb ik even snel gedaan en daarna kreeg ik lekkere kip. Dat was nog eens boffen.
Hoi allemaal, ben ik weer voor mijn blog van deze week. Hebben jullie allemaal genoten van de Hoedjesshow? Wij vonden het super mooi en hebben heel veel gezwaaid naar alle sterretjes. We hebben ook de poezels gezien die hier eerst woonden… onze vrouw werd er een beetje verdrietig van maar we hebben haar getroost hoor. Dat hoort gewoon als je samen bent en je ziet dat er iemand verdriet heeft. Ik denk dat jullie ook allemaal superlief geweest zijn voor jullie mensen.
En wat denk je? Komt recht daar achteraan ook haar zusje Janneke voorbij. Mijn vrouw ging naar buiten en ik moest er natuurlijk ook even het mijne van weten. Het was nog best koud maar twee konijnen los in de tuin, dat is raar. Hoe komen die nu uit hun konijnenpaleis dacht ik nog. We gingen kijken en toen zagen we het: ze hadden (alweer) een gat in het hok geknaagd en daardoor konden ze naar buiten. Kim was ook al aan het proberen om zich erdoor te wurmen maar zij is wat groter dus dat paste niet goed. Mijn vrouw wist Janneke snel te pakken maar Jip heeft heel de middag door de tuin gerend. Nu geef ik daar niet zoveel om want het is wel gezellig maar ze zat wel in mijn tent…nu ja zeg. En zeg nu zelf: wie eet er nu hout? Nu ja, de konijntjes dus.
boeit me niet zo om eerlijk te zijn. Als ik maar bij mijn kip kan.
Hoi lieve allemaal, hier ben ik weer deze week. Het is eindelijk minder tropisch warm buiten en ik moet zeggen dat ik daar erg blij mee ben. We kunnen nu gewoon weer buiten als het niet hard regent en het is niet meer zo warm maar ik heb een dikke jas, dus dat scheelt veel.
ze niet hier aan de deur en schrikken wij er niet van. Molly en Dropje vinden het namelijk nogal eng en spannend als er iemand komt. Ik ben wat minder bang maar geen grote held hoor dus als mijn mensen het zelf ergens ophalen, vind ik dat allang prima natuurlijk. Zeker als we het zelf dan snel hebben.
Ben niet gek zeker maar vond het wel allemaal erg spannend weer. Kim was weer snel thuis en toen gingen de andere nijntjes haar besnuffelen of alles goed was. En Dropje en ik hebben buiten de ren gekeken en geroken of alles nog hetzelfde is als anders, want dat is erg belangrijk. Wij houden niet van verandering en hebben het liefste dat alles alle dagen hetzelfde is. Dat is het fijnste van allemaal! Na dit spannende gebeuren ben ik binnen gaan slapen op de bank. En ik kreeg nog yoghurt om te snoepen. Dat was fijn en dan vergeet ik weer snel alles wat gebeurd is. Ik slaap nu weer veel in mijn hangmat. De warme plaat hoeft nog niet aan maar mijn vrouw zegt dat het binnenkort weer zover is. Kan niet wachten want dan is mijn slaapplekje altijd zo lekker warm.
Hoi allemaal, Lucky hier weer. Het is nog steeds warm en mooi weer dus we spelen veel buiten maar gelukkig is het niet meer tropisch want als ik eerlijk ben, dat is niks voor mij.
Ik was eerder week een keertje een beetje aan het rondwandelen in de tuin. Niet echt veel spannends om te doen maar mijn man was bezig met het huisje en de ren van mijn konijnen vriendinnetjes goed schoon te maken. Dit betekent dat alle konijnendropjes (ja, zo zien die poepies er nu eenmaal uit hoor, net als van die mopjes die mijn mensen wel eens in een zakje hebben en die ze drop noemen) eruit gehaald worden en ze nieuw stro en zaagsel en zo krijgen om lekker doorheen te rollen.
mensen maar eigenlijk zat ik zowat onder de printer die op een muurtje staat) om een stuk speelgoed op te vissen. Dat was mijn favoriete eend die al een poosje kwijt was en die ik dus nu ineens weer teruggevonden heb. Mijn vrouw had al een nieuwe klaar liggen want het is een catnip eend (ja heus, die bestaan echt) en ik ben er gek op. Als ie niet goed meer ruikt, kan ze de eend open roetsjen en zijn buik met nieuwe catnip vullen. Dat is wel een top plan he? Nu ik eendje weer gevonden heb (hij WAS geel wordt hier gezegd, geen idee wat ze daar nu weer mee bedoelen) ren ik er iedere dag rondjes mee door het huis. Ze zijn heel trots op me dat ik het gevonden heb en goed hard ren. Dat is gezond en ik vind het nog leuk om te doen ook.