Al een paar weken ben ik best veel in de tuin, ik heb het eigenlijk nooit kaud en alleen als het regent blijf ik binnen, ik ga elke dag naar buiten om in het gras te liggen of op de stoel van Bolle zitten, daar kan ik alles bekijken in de tuin, het is nog kaal vind ik, ik zie weinig planten en bloemen, folgens mijn vrouw zijn ze er wel maar zitten ze nog onder de grond, veel planten hebben nau nog geen blaaderen maar die komen vanzelf weer zegt ze, ik denk wel dat dat waar is want aan de takken zie je alweer kleine groene PUNTjes zitten.

Grote vork

Deze week ging mijn vrouw iets doen op het gras, ze had een heel groot ding in haar hand dat ik nog nooit had gezien, het leek op een grote vork waar ze mee in het gras prikte, ze zette hem steeds op het gras en ging er dan bovenop staan, en dan trok ze hem weer los, ze vertelde me dat het een rie-k heet, dat ding, en dat dat prikken goed is voor het gras, dan kan het regenwater beter weg, ik fertrauwde het niet helemaal en bleef vlakbij het terras zitten kijken, ze was er een tijd mee bezig, elke keer zette ze de PUNTen van de rie-k in het gras.
Toen ze klaar was vroeg ze of ik wilde komen kijken, ja dat wilde ik wel, en wat ik toen zag… mijn gras was helemaal anders, er zaten allemaal gaten in, dat had ik nog nooit gezien, ik keek met één oog in de gaten, ik deed mijn neus in de gaten om te ruiken hoe ze roken van binnen, ik ging een paar gaten groter graven, en ik sloeg op de gaten met mijn voorpoten, ik ging over het gras rennen en probeerde de gaten te vangen, ik liet me op mijn zij vallen en trapte hele klonten aarde en gras de lucht in, die ik dan met de PUNT van mijn nagels weer opving.

Fieseloofies

Na een tijdje zag ik iets in het gras, het was lang en dun en rose, ik raakte het foorsichtig aan en het bewoog!, ik sprong met vier poten tegelijk in de lucht, het was echt zooo spannend, ik rook aan dat dunne lange, het rook naar aarde, mijn vrouw kwam kijken en zei dat het een regenworm was, ze pakte hem foorsichtig op en legde hem bij een gat, daar kroop hij in, terug naar zijn huis onder de grond en we zagen alleen nog maar het PUNTje van zijn lijf.

Ik ben de hele middag in de tuin geweest om met de gaten te spelen, daarna was ik moe en liep ik naar binnen om in mijn mandje te liggen, ik dacht nog even over de gaten, gaten zijn biesonder, ze zijn er maar ze zijn er toch ook niet, ik werd helemaal fieseloofies ervan, kan je een gat vasthauden?, nee ik denk van niet, bestaat een gat als er niks omheen zit?, nee want een gat heeft altijd iets nodig om een gat in te kunnen zijn, en ik wist ineens dat de mooiste letters ook zo zijn, dat ze niet in hun eentje kunnen bestaan, zoals liefde en vrienden en SAMEN en kusjes en knuffels, en Kevers en PUNTen.

Nadat ik vorige keer om tips vroeg voor Kever die zijn kattenluikje niet wil gebruiken, heeft Kever besloten om het toch nog eens te proberen. En zoals hij zondag zelf al heeft verteld is hem dat gelukt.
Iedereen veel dank voor de tips!

De vraag

Deze keer was er een vraag van mevrouw Bertje, ook namens Bertje.
Mevrouw Bert vroeg hoe het kan dat een kat heel goed kan springen en dan toch opeens mis springt.
Ik vind het leuk dat er een vraag mede van een kat is, en ik hoop dat er nog veel meer vragen van katten komen!
Bertje zelf weet alles wat ik ga vertellen al lang natuurlijk. Omdat hij zelf een kat is. Maar ik heb toch weer nieuwe dingen gelezen. En ik hoop dat dat ook geldt voor andere kattenmensen, als ze deze blog lezen.

Combinatie

Katten zijn van nature springers. In het wild moeten ze goed kunnen klimmen en springen om te zorgen dat ze geen prooi worden van grotere dieren. En ze zitten zelf graag hoog om ongezien op hun eigen prooi te loeren.
Ze kunnen zo goed springen door een combinatie van dingen: de lengte van hun poten, hele gespierde achterpoten, een flexibele ruggengraat en een staart die ze kunnen gebruiken om hun evenwicht te bewaren.
Een kat springt door zich als het ware met zijn achterpoten te katapulteren.

Goed en ver

Een kat kan wel 6 keer zijn eigen hoogte springen. Dat komt neer op ruim twee meter. En zelfs hoger, als hij een aanloop neemt voordat hij springt. En een kat kan wel zo’n twee meter vér springen.
Dit is allemaal veel meer en veel verder dan een mens kan springen. Atleten die jaren hebben getraind kunnen ook ruim twee meter springen – terwijl ze veel groter zijn!

Hoe goed en hoe ver katten kunnen springen hangt af van hun leeftijd, hun gewicht, hun gezondheid, hun ras en hun karakter.
Een hele jonge kat kan nog niet zo hoog springen omdat de spieren daar nog niet voor getraind zijn. Een oudere zal kat minder hoog zal willen springen omdat hij dat teveel moeite vindt en bang is voor verwondingen. Oudere katten zijn zich ervan bewust dat ze kwetsbaarder zijn geworden en nemen dus minder risico’s.
Naar wat ik lees kunnen sommige kattenrassen beter of minder goed springen. Goede springers schijnen bijvoorbeeld alle oosterse rassen te zijn, zoals Siamezen, Bengalen en Egyptische Mau’s. Dat zijn hele slanke katten met gespierde achterpoten. Grotere, stevigere katten zoals Main Coons kunnen minder hoog springen.

Gezond

Er kunnen gezondheidsredenen waarom een kat niet meer wil springen, of steeds ergens naast springt.
Dat kan bijvoorbeeld artrose zijn. Of slechter zicht.
Katten kunnen goed diepte inschatten, doordat ze (meestal!) twee ogen hebben die vóór op hun kop staan. Dieren met ogen aan de zijkant van hun kop (veel vogels bijvoorbeeld) kunnen moeilijker diepte inschatten.
Een kat met één oog, of een kat die slechtziend of blind is kan minder goed springen. Alhoewel ze het wel doen, zeker als ze de omgeving goed kennen.
Bij fel licht en veel daglicht zien katten slechter dan mensen, bij schemering zien ze het scherpst. In de verte en aan de verste zijkanten van hun blikveld zien katten niet goed scherp. En van heel dichtbij kunnen katten slecht zien. Ik denk dat iedereen dat wel eens heeft gemerkt: je legt iets recht onder de neus van je kat en ze zien het niet. Dat komt omdat ze met hun ogen niet kunnen focussen, wat mensen wel kunnen.
Een kat ziet dingen die van rechts naar links bewegen (en andersom natuurlijk) scherper dan dingen die recht op ze afkomen of recht van ze af bewegen.
Als een kat slechter ziet zal het springen ook minder goed gaan.

Het mis springen kan ook komen door problemen met hun oren. Dat klinkt vreemd, maar het evenwichtsorgaan zit in de oren van een kat. Als een kat een oorontsteking heeft kan hij niet meer goed springen doordat dat orgaan is aangetast door de ontsteking.

Praktische zaken

Maar er zijn ook een aantal praktische zaken die verkeerd springen kunnen veroorzaken.
Katten kunnen alleen goed springen vanaf een ondergrond die vlak is en die niet beweegt. En het liefst hebben ze dat hetgene waar ze OP springen ook vlak is, en niet beweegt. Springen op een bed met een dik dekbed is bijvoorbeeld vaak lastig, omdat dat meebeweegt als je erop terecht komt. Net zo goed is het lastig om daar van af te springen doordat het zo zacht is.
Mis springen kan ook gebeuren doordat er dingen in huis zijn veranderd of verplaatst. Katten hebben een soort kaart in hun geheugen van hoe hun huis eruit ziet, en waar alles ligt of staat. Plekken die veilig zijn om vanaf of juist op te springen staan als het ware op die kaart geprint. Zo hoeven ze niet elke keer alles opnieuw te controleren. ls er dan plotseling iets is veranderd merken ze dat pas als ze al springen – en springen dus mis.
De meeste buitenkatten zullen ook niet zo snel zomaar ergens op springen als ze niet weten waar ze precies op springen. En ze moeten ook zeker weten dat ze er op kunnen lopen. Ik heb nog nooit een kat op een hele smalle schutting naast ons zien springen, omdat ze dat blijkbaar al hadden onderzocht dat ze daar niet op konden landen.
Ik heb ook een paar keergelezen dat katten zich soms TIJDENS het springen ineens kunnen bedenken. Alsof je zelf naarde kapstok loopt om je jas te pakken en je dan ineen bedenkt dat die over de stoel hangt. En je dus halverwege de beweging die je maakt plotseling van richting verandert. Het moge duidelijk zijn dat dat niet de beste sprongen zijn…

Achterpoten

Van alle katten waar ik mee heb gewoond kon Bolle het beste springen. Dat kwam doordat hij vreemde achterpoten had, die heel groot en sterk waren. Hij kon zowel heel hoog als heel ver springen, en ook een combinatie van die twee. Hij sprong nooit mis. Het was echt geweldig om te zien hoe soepel hij kon springen.
Mol kon heel goed springen, en was ook een echte bomenklimster.
Popje daarentegen kon wél op schuttingen springen, maar niet op een stoel of op het bed. Dan stond hij maar te hupsen, maar het lukte hem meestal niet.
Beer kon goed springen, en klom ook in bomen. Zelfs tot op hogere leeftijd, met artrose en pijnstillers, deed hij dat nog.
Het is eigenlijk logisch dat een kat als Kever met een lange rug en korte poten minder hoog kan springen. Gelukkig heeft de natuur er voor gezorgd dat Kever een goede toeter heeft gekregen 😸

Ik hoop dat mevrouw Bert en Bertje hier iets aan hebben. En ik ben heel benieuwd naar hoe vaak en hoe graag andere katten springen, en of dat wel eens mis gaat.

Mevrouw Kever.

Ook een vraag?

Ook een vraag om tips en advies? Mail de vraag naar huiskaterbert@xs4all.nl, dan maakt mevrouw Kever er een mooi stuk van voor op het blog.

Van mezelf ben ik een makkelijke katerman, ik lust alles en ik eet ook alles, ik kan prima slapen, ik hau heel veel van knuffelen en ik kan fantastiese natte neusjes geven, ik hoef geen spesjale spullen om aan te krabben want ik krab overal, ik ga netjes op mijn bak in de tuin (veel fijner dan binnen!), ik bijt of krab niet meer, en als ik iets wil ga ik tetteren zodat mijn mensen me kunnen helpen, soms mopperen ze daar wel eens over, maar als PUNTje bij paaltje komt krijg ik toch mijn zin.

Dingen leren

Ik kan alles wat ik moet kunnen, daar ben ik best blij om, want nieuwe dingen zijn moeilijk, en als ik iets niet snap word ik ferdrietig of een beetje bozig, maar gelukkig kan ik alles wat je als Kever zijnde nodig hebt, logies natuurlijk want ik ben Kever!, ik ben goed zoals ik ben, en dat komt omdat ik een kat ben, alle katten zijn goed zoals ze zijn, dat is nau eenmaal zo, het is niet dat ik zo spesjaal ben hoor!, ik ben niet aarogant, nee bah daar hau ik helemaal niet van, ik ben gewoon Kever en dat vind ik prima, PUNT uit.
Mijn mensen vinden soms dat ik nog dingen zau kunnen leren, zoals met dat krabben: ik heb een krabmeubel, een krabpaal, vijf krabkartonnen, een spesjale krabmat en drie plankjes die aan de deuren hangen, ik gebruik ze ook allemaal wel, maar het liefst krab ik gewoon waar ik toefallig lig of sta, ik ga toch niet spesjaal naar zo een karton lopen?, mijn mensen legden eerst de kartons neer op plekken waar ik aan de floerbedekking krabde, en dan krabde ik er gewoon naast, ja ik zei toch dat de floerbedekking fijner is?!, nau hebben ze het opgegeven, dat is dus een PUNTje voor Kever!

Luikje

Maar mijn man bleef vinden dat ik één ding moest leren, en dat was mijn kattendeurtje, daar heb ik eerder over geschreven, en mijn vrouw ook, dat ik dat niet kan, niet durf en niet wil, dat is toch duidelijk?, maar mijn man zei dat hij niet de hele winter in de kau gaat zitten, met twee open luikjes die zo groot zijn dat hij zelf zijn hoofd er doorheen kan steken, ikzelf bleef weigeren er doorheen te gaan en mijn vrouw vond mij zielig, maar op een afond zei ze ineens Probeer het een keertje Keef!, nau ja!!!, hoe ik ook tetterde, het deurtje bleef dicht, en weten jullie wat ik toen deed?, het staat op fillum, ik deed het deurtje helemaal ZELF open!!!, met de PUNT van mijn neus.

(tekst loopt door onder video)

Zooo heee en ik kreeg me toch een boel kompliementen en knuffels en kouwstiks!!!, mijn mensen zeiden dat ik zo een slimme en lieve en handige Keverjongen ben, ik was helemaal trots, nau ga ik elke afond door mijn luikje in de tuindeur naar binnen, en ook door mijn luikje in de keukendeur, mijn mensen moeten er dan wel vóór gaan zitten hoor, en tegen me praten, maar dan kan ik het!, naar buiten lukt nog niet maar dat geeft niks vinden we alledrie, op dat PUNT kom ik vanzelf (of niet).

Vorige week ik was ik een dag thuis met mijn man, we deden van alles, we gingen samen de tuin in, ik kreeg knuffels en brokjes, en mijn man ging gek doen in de slaapkamer, dat heet sporten zegt hij, er hoort een mat bij en een soort raar ding om op te tillen, ik doe zelf niet mee hoor!, maar ik ga wel steeds op de mat liggen, of kopjes geven en tetteren natuurlijk, zo help ik hem en daar is hij blij mee, en dat is natuurlijk het PUNT van samenwerken.

Over mijn stuur

Mijn vrouw was een paar uur weg, tenminste dat zegt ze zelf, dat het een paar uur was, ik hau dat niet zo bij, maar in de middag ging mijn man ook nog weg, dat vond ik nog niet meteen zo erg, ik ging gewoon in mijn mand onder het bed slapen, daar lag ik nog toen mijn vrouw thuis kwam, ze riep me en ik kwam kopjes geven en natte neusjes, we knuffelden en we zijn even in de tuin gaan kijken want dat wil ik altijd graag, ik kreeg ook nog een snekkie en alles was helemaal in orde, ik was gelukkig niet meer alleen, en ik bleef in de tuin om alles goed te bekijken, het was kaud maar er was zon dus ik heb overal gekeken en gesnuffeld om alles tot in de PUNTjes te kontroleren.

Na een tijdje ging ik weer naar binnen, ik tetterde zachtjes dat ik eraan kwam, maar ik hoorde geen antwoord want mijn man was nog niet thuis, en mijn vrouw was ook al weer weg!, zooo heee daar moest ik echt keihard van tetteren, ik was helemaal over mijn stuur, ik stond in het gangetje en ik bleef maar roepen waarom ik nau WEER alleen was, straks moest ik voor altijd alleen blijven, o dat zau echt heel vreselijk zijn!, ik was zooo ferdrietig, ik riep en ik huilde, tot ik ineens de stem van mijn vrouw hoorde, ze riep steeds Keef, ik ben hier!, haar stem kwam vanuit de kamer met al het water, mijn vrouw riep tegen me dat ze onder de doesj stond, ze deed de deur open en zei Kijk maar Keef, hier ben ik!, ze wilde de deur weer dicht doen maar ik ging snel naar binnen, ik moest zeker weten dat mijn vrouw daar echt was, ik ging die kamer in, leunde tegen haar aan en werd nat van mijn neus tot het witte PUNTje van mijn staart.

Knuffels

De rest van de afond wilde ik kontinu knuffelen, met mijn man en met mijn vrouw, de hele afond hebben we geknuffeld, ik klom bij mijn vrouw op het buro en kroop tegen haar aan, mijn vrouw legde me uit dat ze het druk had gehad, en dat ze daarom weg moest, nau ja!!! ik had het ook druk maar ik was toch gewoon thuis, dus dat kan best, maar folgens mijn vrouw is dat anders voor mensen dan voor katten, mijn man heeft me twee keer zachtjes geborsteld en in de nacht sliep ik tegen zijn benen aan, mijn vrouw had nog maar een kleine PUNT van het bed, zei ze de folgende morgen.
Mijn mensen zeggen heel vaak dat ze ALTIJD terug komen bij mij, dat ze me nooit achter zullen laten, dat weet ik ook eigelijk wel, en ik probeer er op te fertrauwen, soms lukt dat ook, maar andere keren ben ik zoooo bang dat ze niet meer thuiskomen, dat ik weer op straat moet wonen en heel maager word, hoe kom ik dan aan knuffels?, en wat moet ik dan doen?, dan word ik bang en foel ik me heel klein en allenig, het is toch nog een gefoelig PUNT.

Vorige keer ging het over katten en vuurwerk. Inmiddels is al het geknal gelukkig achter de rug. Ik hoop dat alle katten weer hersteld zijn van de schrik. En ik hoop van harte dat dit het laatste jaar was met zoveel vuurwerk. En dat nog wel ondanks een vuurwerkverbod.

Het luikje

Deze keer heb ik een vraag over Kever.
Sinds bijna een jaar mag Kever de tuin in, wat hij graag en vaak doet.
Al bijna net zo lang heeft hij twee kattenluikjes tot zijn beschikking. Maar tot nu toe is dat geen succes. Tot een maand geleden probeerde hij niet eens of hij iets kon met die deurtjes.
Na heel veel oefenen is hij nu zover dat hij vanuit de tuin naar binnen kan door het luikje open te duwen. Helemaal zelfstandig! Maar hetzelfde lukt hem dan weer niet bij de keukendeur, terwijl dat luikje exact hetzelfde is. Naar buiten gaan (dus het luikje de andere kant opduwen) lukt ook niet.
We hebben wel eens geprobeerd om hem in het gangetje te laten zitten, in de hoop dat hij dan zelf het luikje naar de keuken open zou doen. Los van het feit dat ik dat zielig vind, heeft het ook geen zin. Want hij doet het niet.

Hoe werkt het

Kever is een heerlijk jochie, zonder enig ruimtelijk inzicht. Voor Kever is het zo dat wat hij ziet de werkelijkheid is. Dus als hij een dicht deurtje ziet denkt hij dat dat altijd zo is, en komt hij niet op het idee om het open te doen.
Beer, Mol en Bol kwamen allemaal al door het luikje voordat ze hier officieel woonden. Alleen aan Pop hebben we het uit moeten leggen, maar die had in zijn vorige huis een luikje dus hij snapte het principe.

(tekst gaat verder onder video)

Tot nu toe stonden de luikjes open op elastieken, behalve in de nacht. Maar dat wordt nu nogal koud.
We hebben al honderden keren op onze knieën naast Keef gezeten, en hem laten zien hoe het luikje werkt: je duwt het de kant op waar je naar toe wilt. Tevergeefs.
Maar waarom kan hij dan wel naar binnen komen uit de tuin? Let wel: dit doet hij alleen laat op de avond! Overdag gaat hij gewoon net zo lang tetteren totdat wij de deur open doen. En als je dat niet doet blijft hij gewoon buiten zitten…!
Elke keer als hij zelf naar binnen komt krijgt Keef heel veel complimenten, en hij vindt dat zelf ook wel terecht en komt al trompetterend van trots binnen, haha!

Ik hoop dat er veel tips komen, zodat Kever trots kan toeteren omdat hij zelfstandig zijn luikjes kan gebruiken.

Mevrouw Kever.

Ook een vraag?

Ook een vraag om tips en advies? Mail de vraag naar huiskaterbert@xs4all.nl, dan maakt mevrouw Kever er een mooi stuk van voor op het blog.