Forige week was er best vaak een zonnetje, heerlijk vind ik dat, dus ik was veel in mijn tuin, ik rende en sprong, ik scheurde over mijn gras, en daarom had ik in de afond soms pijn aan mijn poot, mijn mensen merken dat meteen zeggen ze, ik word heel stilletjes en wil niet spinnen, mijn poot is nog steeds een gefoelig PUNT.
Mijn hoofd
Meestal kijk ik fooruit en niet achteruit, want wat gebeurd is is gebeurd, daar kan je niks meer aan doen, maar ik denk ook weleens terug, dat gaat vanzelf, in mijn hoofd zitten veel herinneringen, maar gelukkig is er ook nog heel veel ruimte vrij om nieuwe herinneringen te maken, ik hoop dat mijn hoofd nooit vol raakt!, maar folgens mijn vrouw kom je nooit op dat PUNT terecht.
Seeriejeuser
Ik weet niet alles meer wat ik heb meegemaakt, heel veel dingen ben ik fergeten, en heel veel dingen zijn opgeborgen in kastjes in mijn hoofd, als je alles wilt onthauden moet je een heel groot hoofd hebben denk ik, mijn vrouw roept dat ik dat ook heb, nau ja!!, maar toch niet groot genoeg, en weet je wat nau zo gek is?, de dingen die ik liefer wil fergeten 
blijven fooraan in mijn hoofd zitten, terwijl ik ze juist liefer achterin heb zodat ik er een PUNT achter kan zetten.
Een foorbeeld daarvan is toen ik die footoos van mijn poten moest laten maken, dat vond ik zoooo griezelig, ik was helemaal in de war, ik had nog nooit zoiets engs meegemaakt met mijn mensen, mijn man zei voor die tijd altijd dat ik een grote blije muppet was, maar dat ik nau seeriejeuser ben geworden, ik ben feranderd, mijn mensen vinden dat heel erg, maar ik vind het logies, ik heb iets heel moeilijks meegemaakt en ik heb nau soms pijn, die erfaring zit in me, zo gaat dat in het leefen.
In de tuin
Maar meestal ben ik frolijk hoor!, nau het weer een beetje lente is ren ik elke dag in mijn tuin, ik fang propjes papier, ik kijk naar alle kleine groene dingetjes die bofen de aarde komen, ik geef kopjes aan takken en ik krab aan mijn stoel, ik knuffel veel met mijn mensen en ik tetter, in de nacht maak ik musiek ofer vogels en bloemetjes en de zon, in je leefen kan je steeds nieuwe ervaringen bijmaken, net als nieuwe blaadjes aan de planten komen die er al staan, en ik hoop dat dat fijne dingen zijn, en dat ik dat van mijn poten dan weg kan bergen, heeeeeel ver weg!
Ik tetter natuurlijk gewoon door voor vreede!!
Bijna elke dag is de lucht bofen mijn tuin nu ferschillend, een paar weken geleden leek het wel lente, er was zon en er waren allemaal vogels, sommigen maakten een saltoo in de lucht, biesonder hè?, ze deden twiet twiet, ik denk omdat ze frolijk waren, dat weet ik niet zeker want ik ben zelf natuurlijk geen vogel, maar al die geluidjes klonken heel blij, ik was zelf ook blij dat ik vaak in mijn tuin kon zijn, ik kan het fijnste rennen in mijn gras, dus dat deed ik elke dag een paar keer, ik maakte mijn poten kort en ging vlak met mijn buik over de grond rennen, sprong op mijn stoel en krabte er dan keihard aan, met de PUNTjes van mijn nagels.
Daarna werd het heel kaud, het frieste, zo heet dat, dat foelde ik aan mijn oren en mijn neus en fooral aan mijn poten, er kwamen ook nog witte flokken uit de lucht, ik heb er vanaf het buro naar gekeken, ze waren met een heleboel, die flokken, ze vielen allemaal naar beneeden en bleven op de grond liggen, de hele tuin zat onder de flokken, als ik er doorheen liep hoorde je krrt…krrt… en dat hoorde ik ook als Mikkie over het schuurtje liep, ik likte aan het water in mijn waterbakken maar het was hard geworden, het gras knerpste en ik kon er niet van eeten, ik bleef maar niet te lang buiten want daar was het te kaud voor, maar binnen was het lekker warm, fooral als mijn mensen me ook nog instopten met een deekentje, zodat je alleen nog het PUNTje van mijn neus zag.
tijger woont in mijn tuin, en ik plas naast het hek aan de andere kant, zodat die buurmensen weten dat dat nog mijn tuin is, als het donker is zwaai ik naar de sterren en ga ik na een dag hard werken lekker in mijn mandje slapen, dat heb ik dan wel ferdiend!
Mijn mensen zeggen weleens dat ze nog nooit een kat hebben meegemaakt die zo weinig op onderzoek uitgaat, en dan hebben ze het over mij, dat geloof je toch niet?, en dat alleen maar omdat ik niet in de kasten klim als de deuren open staan, of omdat ik niet in dozen of tassen kijk als ze in huis staan, of omdat ik nooit aan de foorkant van het huis uit het raam ga kijken, maar wat zau ik in een kast moeten doen?, daar ligt toch niks te eeten, en dozen of tassen zijn niet van mij dus dan hoef ik er niet in te kijken, en aan de foorkant van het huis lopen allemaal mensen foorbij, en soms zelfs kindermensen, dat vind ik grieselig, ik ken ze helemaal niet en dat wil ik ook niet, PUNT uit.
Taafel
meegemaakt, dat hoeft nooit meer van mij, en waarom zau ik dingen willen ontdekken?, ik heb alles wat ik wil!, ik heb mijn mensen, mijn huis, mijn tuin, mijn vrienden en mijn kouwstiks, ik ben helemaal blij en tefreeden, mijn hart is vol en mijn buik ook, ik heb gevonden wat ik wil, dan hoef ik toch niet nog meer te gaan zoeken?
Als eerste wil ik Zusje, het zusje van onze eigen Loes en Oopa Floris, heeeeeeeel veel beeterschap wensen, ik hoop dat ze zich snel weer fijn foelt!!
niet!, en het klopt dat ik geen meediesijnen lust, ik wil alleen eeten dat lekker is, maar folgens mijn vrouw moet ik tóch die pillen nemen omdat ik anders pijn krijg, ja daar heeft ze misschien wel een PUNT.
dat ben ik ook, tot de folgende afond dat ik pillies moet nemen, dan hebben we eefentjes ruusie, maar dat fergeten we weer heel snel, ik weet in mijn hart dat ik mijn mensen kan fertrauwen, en mijn mensen fertrauwen mij, en dat is het allermooiste dat er bestaat.
Gelukkig is alles weer gewoon na al die dagen die biesonder waren, elke gewone dag is al biesonder genoeg!, ik vind het helemaal top dat het in het nieuwe jaar ineens niet meer zo kaud is, ik ben elke morgen en middag en afond in mijn tuin, alleen als het regent blijf ik binnen, ik wil liefer niet nat worden, maar gelukkig is het best vaak droog en dan loop ik op de PUNTjes van mijn tenen door de plassen in het gras.
kat!
Mijn mensen konden het haast niet geloven dat ik in mijn eentje door mijn deurtjes kan, ik kreeg heel veel kompliementen en knuffels, fooral mijn man was helemaal trots op me, want hij heeft het meest met me geoefend, alleen hebben we nau steeds diskussie of ik ALTIJD zelf door mijn deurtjes moet, ik vind van niet, als mijn mensen erbij zijn wil ik graag dat zij de deur voor me open doen, maar mijn mensen vinden dat niet noodig, dat is ook wel zo, maar waar heb ik dan mensen voor?!, dus ik tetter en ik tetter en ik hau pas op als de deur voor me open wordt gedaan, zo hoort dat nau eenmaal, PUNT uit.