Mijn mensen zeggen weleens dat ik maar twee standen heb: aandagt fragen of slapen, dat is waar en zelf find ik dat ook heel logies, want zonder aandagt en liefde besta ik niet en foel ik me klein en eensaam, daarom wil ik altijd SAMEN zijn met mijn mensen, ik find het fijn als ze me fertellen dat ik hun lieve jongen ben, of dat ze me kammen, of dat we spelen met de balletjes of de veer, maakt niet uit wat het is als ze maar bij me zijn, als dat niet zo is moet ik mijn toeter gebruiken, o ja, mijn mensen zeggen ook vaak dat ik best een makkelijk jochie ben, en dan beginnen ze te lachen en zeggen erbij dat ik dat ben als ik mijn zin krijg, nau ja!!
Dat woord
Ik krijg niet altijd mijn zin hoor, al tetter ik nog zo hard!, mijn mensen zeggen nooit NEE tegen me, want van het woord NEE word ik heel ferdrietig, als ik dat woord hoor foel ik me alsof ik iets faut heb gedaan en dat het nau NOOOOOOIT meer goedkomt, ik ferstop me onder het bed en kom niet meer te foorschijn, dus als ik iets niet mag hoor ik: Kee-eef…., en dan weet ik presies wat ze bedoelen, en soms luister ik er ook naar.
Fertrouwen
Toen ik net hier woonde durfde ik niet te gaan slapen omdat ik bang was dat mijn mensen er niet meer zauden zijn als ik wakker werd, dat het een droom was geweest en dat ik weer in het asiel zau zijn, ik liep ze oferal achterna om te tsjekken of ze niet stiekum weg gingen, en als ze er efen niet waren ging ik maar slapen, dan had ik een zwaar, donker en leeg gefoel in mijn buik, en dat bleef zelfs als ik heel veel brokjes at, dat gefoel ging pas weg als mijn mensen er weer waren.
Nu ik al bijna drie jaaren hier woon heb ik veel meer fertrauwen gekregen, ik ken mijn huis en tuin en mijn mensen, ik heb mijn eigen roetiene, ik durf best veel en ik heb allemaal nieuwe dingen geleerd, maar wat ik niet kon was in mijn eentje iets doen, ik ging binnen nooit zomaar zelf spelen, en ik ging nooit lang naar buiten zonder mijn mensen, en mijn vrouw noemde me vaak haar kuiken, terwijl ik toch echt geen veeren aan mijn lijf heb!
Buiten
Maar sinds het zo troopies is geworden dit jaar, durf ik ineens van alles zelf, helemaal in mijn uppie!, ik ga bijfoorbeeld heeeeeeel froeg in de ochtend naar buiten en klim op mijn stretsjer, of ik blijf gewoon de hele nacht buiten, of ik ga binnen ineens met een pluusjen muis spelen, gewoon omdat ik daar zin in heb!, ik ben al een beetje in de gordijnen
geklommen voor het leuk, en ik kijk in de slaapkamer naar buiten door het raam, en dat heb ik helemaal zelf bedacht!, ik find het allemaal keispannend, en mijn mensen ook, we moeten er alledrie nog een beetje aan wennen, fooral mijn man, hij komt vaak kijken of alles wel okee is met mij, dat find ik fijn, zo foel ik me feilig.
Froeger, in het asiel, maakte ik me zo plat en klein als ik kon, en ik hoopte maar dat niemand me zag, en nau ben ik Kever geworden!, een grote jongen met een ronde buik en een goede toeter, ik heb een baasis gekregen in mezelf, en een hart vol liefde en geluk, ik weet dat ik er mag zijn, en ik weet dat ik altijd Kever ben, ook als ik alleen ben.
En ik blijf doortetteren voor vreede!!
Forige week was het warm, gewoon lekker warm, maar van de ene dag op de andere werd het toen zomaar troopies, en dat is echt keiheet hoor!, Mikkie kan sinds het troopies is niet meer over het dak van het schuurtje lopen als de zon erop schijnt, het dak is te heet voor zijn voeten, gelukkig heb ik daar in mijn tuin geen last van, en Mikkie ook niet als hij stiekem in de tuin naast mij ligt te slapen.
Mijn werk
Als ik de hele dag heb liggen dutten heb ik in de nacht veel eenersjie over, en als ik mijn tuin heb gekomtrooleerd ben ik klaar om mijn mensen alles te fertellen over mijn afonturen, en om te knuffelen natuulijk!, ik maak ze wakker door spieraal te spelen, of door zachtjes te tetteren, net zolang tot ze efentjes met me opstaan, dan knuffelen we en praten we over mijn tuin, over wat ik daar heb meegemaakt, daarna gaan mijn mensen weer slapen en ik ga weer op stap, het is best een zware baan om met troopies weer in funksie te zijn als Tuinkater find ik, maar ja: niks aan te doen!, ik zau misschien wel een funksie elders kunnen krijgen, maar ik wil bij mijn mensen blijfen, bij mijn Milamuis, mijn Brammievlinder en Jafita, al mijn vrienden en vriendinnen, en in mijn eigen huis en tuin.
Nau er steeds veel zon is ben ik de hele dag en vaak ook de hele afond in mijn tuin, ik vind het het geselligste als mijn mensen er ook zijn, maar dat kan niet altijd zeggen ze, jammer maar ik vermaak me alleen ook wel hoor, in de ochtend, als het nog niet te warm is, kijk en snuffel ik oferal, als de zon presies bofen mijn tuin is kruip ik onder mijn stretsjer en hau daar vandaan alles in de gaaten, Met je ogen dicht hè Keef! roept mijn vrouw, nee natuurlijk niet!, ik slaap niet tijdens mijn werk, en als ik mijn ogen soms dicht heb is dat alleen omdat ik nadenk.
Ik fang de hele dag en de hele afond van alles, het liefste grassprieten, maar soms probeer ik ook insektjes te pakken, of mijn plestik dobbelstenen, of dus de handen van mijn mensen, het maakt me niks uit als ik een tijger ben, dus toen er ineens een metaalen rek stond op mijn gras, waar allemaal natte dingen aan hingen (folgens mijn vrouw heet dat een wasrek, dat kan best) wist ik meteen wat ik moest doen: ik sloeg mijn nagels in een grote lap en probeerde me zo omhoog te trekken!, ik focht met de lap, mijn mensen zaten te lachen en froegen wat ik aan het doen was, zagen ze dan niet dat ik tuintijger Kever was?, het lukte me niet om omhoog te klimmen, dus ik liet me zakken en ging tegen het gras trappen, want dat doen tijgers in het wild ook.
Wat was het een feest forige week, op mijn stretsjer, dankjulliewel dat jullie zijn gekomen, ik was zoooo blij dat jullie er waren!, vrienden zijn heel belangrijk, als er feest is en je bent frolijk, maar juist ook als het leefen moeilijk is of ferdrietig, dat je dan niet alleen bent maar SAMEN, het woord dat Bolle het allermooiste vond.
Mijn poot
ben je echt een tijger!, ik find het helemaal top van Zooka, want het is allemaal niet makkelijk, haar hele leefen is ineens feranderd.
Soms heb je een week dat alles fijn is, zo een week had ik, er was zon, ik kreeg heel veel knuffels, mijn eeten was heerlijk en ik had weer eenersjie en inspiraasie om in de nacht spieraal te spelen, toen ik forige week schreef dat ik de hele nacht doorsliep zeiden veel vrienden dat ik het spieraal spelen niet moest ferleren, en dat is natuurlijk waar!, daarom ben ik dezelfde nacht meteen weer begonnen, mijn mensen willen jullie dus heel hartelijk bedanken zeggen ze, maar ze lachen er een beetje bij, alsof het een grapje is, terwijl mijn kunst natuurlijk een seeriejeuse zaak is.