Categorie archieven: interviews de poezenwereld

Zat er glas in zijn poot? Willempie vertelt alles!

Hier is Willempie, een jonge kater van anderhalf jaar oud.  Deze week moest hij met bloed aan een achterpoot naar de dierenarts. Aan mij vertelde hij alles!!

Willempie, allereerst beterschap. Het is heel wat voor een jonge kater om zoiets mee te maken. 

Nou Bert, dankjewel voor de goede wensen! Ik heb heel veel te vertellen.

Dan beginnen we bij het begin. Hoe is je thuis-situatie?

Ik woon bij een echte poezenmama. Zij heeft nog een jongen thuis wonen, hij is 14 jaar en mijn allerbeste vriend. Ik praat namelijk met hem. Dat doe ik niet tegen mijn vrouwtje of andere mensen. Ik hoor ook als eerste, wanneer hij thuis komt, ik hoor de fiets in de steeg.
Hij speelt elke dag met mij. Het liefste speel ik met een touwtje, zo eentje wat om de pakjes zit, die de postbode brengt. Ik mocht pas met 8 maanden oud buiten. Mijn vrouwtje was overbezorgd, bang dat ik weg liep. Ik bleef ook eerst in de tuin, die schutting was veel te hoog en mijn spieren waren nog niet getraind om zo hoog te klimmen. Ik viel de eerste keren ook steeds vanaf. De tuin is net niet groot genoeg om te rennen. Ik ga graag buiten om van de openbare toiletgelegenheid gebruik te maken. Maar ik heb na lang oefenen ook ontdekt, hoe ik beestjes kan vangen. Vogeltjes, muisjes, libelles, vlinders, als het maar beweegt.

Willempie, even concentreren. Dat verhaal gaat alle kanten op. Wat is er gebeurd dat je opeens bloed aan je achterpoot had?

Ik ging maar heel even buiten. Meestal doe ik dat omdat ik liever buiten een plasje doe, want daar kan ik beter graven. Ik sprong op de vensterbank bij het keukenraam, zodat mijn vrouwtje weet dat ik binnen wil. Ik zag haar schrikken, want op de vensterbank en mijn linker achterpootje was bloed. Mijn vrouwtje keek eerst, of ik nog goed kon lopen, dat kon ik gelukkig. Ik liep meteen de kamer in en overal achter mij voetafdrukken met bloed. Toen heeft vrouwtje mij opgetild en mijn pootje onder de kraan afgespoeld. Ze zei, dat ze dan beter kon zien, wat er aan de hand was. Ze zag wel een sneetje, maar ik wilde gewoon gaan slapen. Toen sprong ik op het bed van mijn beste vriendje en kwamen ineens heel veel druppels bloed. Toen deed vrouwtje de deur dicht om stiekem het reismandje op zolder te pakken en heeft ze de doktor gebeld.

Dat is verstandig. Voelde je dat er iets ging gebeuren?

Normaal ga ik zelf wel in dat reismandje, want het is net een bed, met een zachte handdoek erin. Maar nu voelde ik dat het niet leuk gaat worden. Vrouwtje moest mij in de houdgreep erin proppen. De doktor mocht ook niet kijken, zij moest een assistent erbij halen, die mij goed vasthield. Ze zag de handdoek en het pootje vol bloed, keek goed en ontdekte een grote snee bij een kussentje. Ze denkt, dat ik in iets heel scherps heb gestaan. Ze legde uit, dat ze die snee echt moet hechten en dat ik daarom een slaapmiddeltje krijg, zodat ik niets voel. Vrouwtje aaide mij tot ik sliep. Toen moest zij naar huis en ben ik een stukje dag kwijt. Vrouwtje mocht mij vijf uur later weer ophalen. De doktor vond mij niet zo aardig, ik deed blazen tegen haar. Maar toen ik mijn vrouwtje hoorde, werd ik rustig en mocht zij mij wel aaien. De doktor vertelde, dat ik zo erg bloedde, omdat er een bloedvaatje geraakt was. Ik kreeg een verband, omdat ik niet aan de hechtingen mag trekken. En ik heb ook antibiotica en pijnstillers mee.

 

En toen zat je in het verband. En stevig ook, zie ik. Hoe kom je nou bij de kraan als je water wilt drinken?

Mijn vrouwtje snapt niet hoe het komt, zij heeft het mij niet geleerd. Maar toen ik ineens groot en sterk genoeg was, sprong ik op het aanrecht en likte aan de kraan, want daar kwam een druppel water uit. Vrouwtje deed natuurlijk wel de kraan zachtjes open en tja, sindsdien drink ik echt niet meer uit mijn waterbakje. Ik spring elke dag zelf op het aanrecht en wacht net zo lang, tot dat er iemand komt en de kraan open zet. Maar ik moet toch bij de kraan, want ik was elke dag mijn voetjes in de gootsteen, dat vind ik fijn, al die prut van buiten eraf spoelen, hoef ik niet meer zelf te wassen. Wassen vind ik teveel werk, ik ben er altijd gauw klaar mee.

Willempie, ik kan merken dat je pas kitten-af bent, dit is nou niet echt een antwoord!! Maar het gaat wel ergens over. Wat zeggen ze thuis hoe het verder gaat?

Vrouwtje heeft al meerdere keren uitgelegd, dat ik de komende dagen niet naar buiten mag, omdat het verband niet nat mag worden. Dat verband mag van de doktor morgenavond af, maar dan mag de wond niet vies worden. En ik moet pilletjes slikken, twee keer per dag. Nou hebben ze die antibiotica gelukkig lekker gemaakt, het zijn gewoon snoepjes, dus die eet ik wel op. Maar die pijnstillers verbrijzelt vrouwtje en verstopt ze in mijn vlees. Ik ben niet gek!!! Maar ja, wat moet dat moet. Ik denk dat ik het wel opkrijg, als ik  honger heb.

Nu moet je ook je rust pakken, hoor. Serieus. Extra slapen zal je goed doen.

Nou slapen, dat doe ik wel graag. En verder speel ik dus het liefste met een touwtje, maar er ligt hier heel veel speelgoed. En mijn knuffels, ik heb twee schaapjes, een witte en een grijze, daar speel en slaap ik ook elke dag mee. En ik kijk graag hoe vogeltjes voorbij vliegen, dan zit ik op de vensterbank en ga ik ook met mijn gebit klapperen, zegt vrouwtje. Ik verbaas mij erover, dat er zoveel lekkere stukjes vlees zomaar door de lucht vliegen! Ongelofelijk!

Wat zeg ik nou net, Willempie!! Dat je moet slapen!!

Ik wens je heel erg veel beterschap. Dankjewel voor dit interview!! En als iemand iets liefs tegen Willempie wil zeggen: klik hier voor zijn Facebook. 

Desiree trimt poezen en katers (interview)

Dit is Desiree met een anonieme poes. Ze is trimster, dus ze helpt poezen en katers met hun vacht.  Nou daar wilde ik meer van weten!! Hier is het interview.

Uw bedrijf heet PerfecteKat.  Ik ben nog nooit getrimd. Ben ik nou niet perfect?
Iedere kat is een perfecte kat, dus ook jij Bertje!
Niet alle katten hebben een handje nodig van een trimster gelukkig. De meeste katten kunnen hun eigen vacht prima zelf verzorgen. Sommige katten kunnen echter wel mijn hulp gebruiken, dit zijn voornamelijk langharige katten. Die katten hebben een flinke vacht en het lukt ze dan niet om deze zelf bij te houden. Of een kat heeft medische problemen, de vacht is dan in mindere conditie. Er kan dan vilt of klitvorming ontstaan.

Dat klinkt heel serieus!! Wat doet u het vaakst als behandeling?

Elke kat is anders en heeft een andere behandeling nodig. Dus voor mij is geen dag hetzelfde. Wanneer een kat vilt of klitten heeft, probeer ik het zo veel mogelijk eruit te kammen. Soms lukt dat niet meer en dan moet er helaas geschoren worden.

Ik werk volgens de huid- vacht en katvriendelijke trimmethode. Dat betekent dat ik zo stressvrij mogelijk probeer te werken met respect voor huid en vacht. Ik maak geen gebruik van scherpe ontwollers, waskooien en dwangmiddelen. Wist je dat de onderwol van de kat wel degelijk een functie heeft? Het beschermd een kat tegen warm en koud weer. Daarnaast zorgt het dat de onderliggende tere huid niet kan beschadigen.

Soms komt het wel eens voor dat een kat niet getrimd wilt worden en dus niet meewerkt. Meestal heeft een kat dan medische problemen en pijn. Katten laten pijn niet snel zien. Als de kat te agressief wordt, dan staak ik de behandeling en adviseer ik om langs de dierenarts te gaan. Laatst had ik bijvoorbeeld een erg boze kat op de trimtafel, voor de veiligheid van de kat en voor mijzelf, heb ik de behandeling stopgezet. Na een bezoekje aan de dierenarts bleek deze kat door een val uit het raam, een verschoven wervel te hebben. De kat had dus pijn tijdens het trimmen en reageerde daarom zo heftig. In dat geval is het beter om de kat bij de dierenarts te laten trimmen, desnoods onder een roesje. Maar gelukkig komt dat bijna nooit.

Ik wil alleen getrimd worden als het fijn is. 3 Heeft u ook een kam of zoiets die alle katten heel erg fijn vinden? 

Jip en Bo

Jazeker. Kortharige katten zoals jij, hoef je eigenlijk niet echt te kammen. Wel kun je aan jouw baasje vragen om tijdens de rui periode, jou te aaien met een (licht vochtig) microvezel doekje. Hiermee worden losse haren verwijderd en blijven de gezonde vastzittende vacht bespaard.
Kammen die ik adviseer zijn de slickerborstel en metalen kam. Ook hiermee kun je heel goed een kat door de rui helpen zonder de vacht te beschadigen.
Absolute no-go is de Furminator, die werkt als een soort scheermes en trekt/scheert de vacht letterlijk kapot.

Nou wordt het toch weer eng!!  Nou een paar fijne vragen. U woont met Jip en Bo. Ruiken zij wat u doet?

Jip en Bo krijgen niet heel veel mee van vreemde kattenluchtjes. Alle kleding die ik draag tijdens het trimmen gaan altijd direct de was in. Net als de trimkoffer en trimapparatuur, deze worden grondig ontsmet na elke trimbehandeling. Soms zie ik ze alsnog wel eens snuffelen, maar het lijkt ze niet heel erg te boeien.

Nou heb ik een persoonlijke vraag. Wat vinden Jip en Bo het liefste om samen met u te doen?

Jip is het gelukkigst als ik lekker met hem op de bank lig te knuffelen. Bo maak ik intens gelukkig als ik een zilverfolie balletje door het huis gooi, hij apporteert ook. Daarnaast zijn Jip en Bo regelmatig het testpanel voor kattenproducten, hierover schrijf ik reviews.

Als u denkt dat is misschien wat voor mij, dan kunt u kijken op de website van Desiree dat is Perfectekat.nl  Ik vond dit een heel technisch gesprek en ik heb er veel van geleerd. Dankuwel!!

Interview met kater Julius

 Hier is Julius. Net als ik is hij media-kater. Maar Julius is van zichzelf weer heel anders. Volgens mij is hij nergens bang voor.  Tijd voor een interview!!!

Is het echt waar dat je ook schrijver bent en waar schrijf je dan over?

Ja, ik ben een schrijver. Ik schrijf al sinds dat ik 2 jaar aan leef tijd heb. Mijn verhalen verschijnen in het tijdschrift Me and My Cat. Dat is een glanzend tijdschrift dat vol staat met katten. Ik mag elke keer een verhaal maken over wat ik maar wil en ik doe er ook pixels bij die passen bij het onderwerp. Ik heb al verhalen geschreven over dozen, veren, van het huis houden, regen, de bloemetjes en de bijtjes ( dat daar klitjes van komen), over mijn allerliefste en allermooiste Nora en klussen in huis. Ik houd ook van natuuronderwerpen als het oog, de kikker en spinnen. De inspiratie voor mijn verhalen krijg ik vanzelf en als ik eenmaal begin met schrijven kan ik maar moeilijk stoppen. Helaas mag ik maar 2500 woorden per verhaal gebruiken. Eigenlijk veels te weinig. Maar ik kan moeilijk het hele tijdschrift gaan vullen. Dan kan ik beter een boek gaan maken.

Ik zeg doen!! Nou even iets heel persoonlijks. Hoe oud ben je en hoe zwaar? En ben je op gewicht?

Ik ben in mei 2011 uit mijn moeder gekomen. De preciese dag weet ik niet. Hier in huis houden we dag 25 aan. Dat is de dag dat mijn pleegmoeder Kikki haar klitjes kreeg. Zij is een oosterse dame en toen ik hier net woonde mocht ik bij haar liggen als ik dat nodig had. Ik word dit jaar al weer 6 jaar aan leef tijd.
Hoe zwaar ik ben, weet ik eigenlijk niet. In ieder geval meer dan 6, maar misschien ook wel meer dan 7. Het is al een tijdje geleden dat ik op de weger ben geweest. Mijn Jacky zegt dat ik precies goed ben zoals ik ben. Ik ben het daarmee eens. Sommige vinden mij wel groot, maar dat komt omdat ik een kater ben, een hele dikke vacht heb en een lijf met heel veel spieren en grote botten. De witte jas vindt dat er wel iets van mij af kan. Ik vind dat raar, want welk deel moet er vanaf dan? Ik vind mijzelf ook goed zoals ik ben. Dat de witte jas mijn ballen heeft gestolen begrijp ik nu wel iets beter. Dat was om minder te gaan wegen.

Jacky is je vrouw. En met wie woon je nog meer? En hoe zit het tussen jou en Nora??

Ik woon met een heleboel in ons huis. Allereerst met mijn Jacky. Zij vond mij lief toen ik als klein klitje de wereld niet zag zitten. Ik kom namelijk uit de onrustige drugswereld en ik durfde mij niet te laten zien. Ik speelde ook niet, want dan viel ik op en werd ik opgetild. Toen ik ongeveer 8 weken aan leef tijd had kwam ik bij Jacky wonen. Daar was Kikki en die leerde mij kats te worden en te gaan spelen. Jacky heeft mij een boel beetjes vertrouwen in mezelf gegeven en ook vertrouwen in ons binnen en buiten. Sinds september 2013 wonen mijn allerliefste en allermooiste Nora en haar pleegzoon Ranec hier. Daar vorm ik een gezinnetje mee. Mijn Nora was een wilde poes die zwanger was. Zij woonde op een camping in ZeeLand en is daar gevangen. Via Stichting Scheldekat is ze hier gekomen. Ze heeft hier haar klitje Winnie gekregen. Na 2 weken zijn daar de pleegklitjes Ranec en Ayla bij gekomen. Hun moeder had geen melk meer en Nora had melk genoeg voor pleegklitjes. Toen werd ik verliefd op Nora. En zij op mij. Na een paar weken maakte Jacky bekend dat zowel Nora als Ranec hier bleven wonen. Ze had wel door dat ik smoorverliefd was op Nora! Ik ben graag bij mijn Nora in de buurt. Nora is de allermooiste en allerliefste poes die er bestaat. Er wonen hier ook andere katten, maar de meeste willen anoniem blijven. Namen die ik wel eens noem op facebook zijn Gert, Piep en Scarletti.

Ik vind liefde heel mooi.  Nou over spelen. Hoe speel je het liefste en waarmee dan: de veer of de knisperende tunnel?

Ik combineer deze 2 dingen gewoon. Wel zo effesjent. Ik speel al mijn hele leven met veren. En dan het liefst met grote ganzenveren of met een veer van een ekster. De ekster is namelijk mijn lievelingsvogel. Het speelritueel gaat als volgt: elke ochtend ga ik in de knisperende tunnel liggen en als Jacky langs komt beweeg ik heel even. Jacky weet dan dat ik in de knisperende tunnel ben. Zij staakt vervolgens al haar bezigheden en gaat mijn grote veer pakken. Die steekt ze dan door het gat in de knisperende tunnel. Vervolgens pak ik de veer. En zo gaat dat door. Het is erg leuk. Heel af en toe maak ik overigens wel een gat in de vinger van Jacky. Dat is als zij een te korte veer in haar hand heeft. Dan kunnen dit soort ongelukken gebeuren. Het is haar eigen schuld.

Nou ik vind het toch zielig voor haar. Je bent toch samen. Wanneer voel je je het gelukkigste met Jacky?

Als mijn Jacky thuis is, ben ik op mijn gelukkigst. Dan ben ik graag vlak bij haar. Ik ga bijvoorbeeld elke ochtend mee naar de kamer om in te douchen. Daarna gaan we met de veer en de knisperende tunnel, proef ik haar ontbijt en als ze thuis blijft gaan we samen van het huis houden. Vooral kliederen met water, stok en handige doek vind ik leuk. Soms moet ze brokjes verdienen voor ons, maar dan ben ik bij haar zodra ze weer in ons binnen is. ’s Avonds ga ik mee naar bed en dan lig ik op haar benen of naast haar voeten. Als ze in haar grote dut is, controleer ik regelmatig of ze het nog doet. Dat geef ik zachtjes een tik met mijn poot in haar gezicht. Meestal is 1 tik voldoende om haar wakker te krijgen. Dan gaan we knuffelen en vallen we weer in een nieuwe dut. Ik ben er maar druk mee.

Dankjewel Julius voor dit interview!!

Interview met kater Bram (hij van Mila)

Dit is Bram, hij is mijn Facebookvriend. Bram is net als ik onzeker en hij gaat er op zijn manier mee om. Ik vroeg hem om een interview en hij deed mee!!

Kun je iets over jezelf vertellen: hoe oud je bent en met wie je allemaal woont en wat er met je oog is gebeurd?

Ik ben Bram en ik ben een kater van 7 jaar. Vroeger toen ik nog heel klein was heette ik anders en woonde ik in het asiel. Ik laat mijn vrouw even de naam spellen want dat vind ik moeilijk. Ik heette One eyed Jack. Zoals je kan zien heb ik maar 1 oog. Zo ben ik niet geboren hoor, het gebeurde toen ik heel erg klein was. Ik was mijn mama kwijt en ik was haar gaan zoeken maar ik kon haar niet meer vinden. De mensen die mij vonden zeiden dat ze overreden was maar ik wist niet wat dat was. Ik wist wel dat ik me niet lekker voelde. Ik had zo’n honger en mijn hoofdje deed zo’n pijn dat ik naar een dokter moest. Toen ik wakker werd daar was de pijn weg maar het was anders Bertje. Ik had ineens maar 1 oog. Mijn vrouw vertelt me regelmatig dat ik het kantje boord was met mij en dat ze mij bijna hadden opgegeven. Maar mijn vrouw vond ik zo lief en warm en bij haar wilde ik wel eten en zo. En zo is eigenlijk het verhaal begonnen van hoe ik bij haar ben gekomen want mijn vrouw werkt in een dierenasiel.
Ik woon dus bij haar en dan heb ik een zusje, zij heet Mila. Ze is een poes van ongeveer 4 jaar volgens mij. Mijn vrouw heeft haar in het bos gevonden en nu woont ze bij mij. En dan heb ik nog een broertje maar dat is een hond en hij heet Toby. Toby is 5 jaar en heel rustig. En dan wonen er nog 2 andere mensen bij mijn vrouw. Best veel he, maar dat vind ik wel leuk hoor.

Ik vind het heel druk!! Dat je nog aan jezelf toekomt snap ik niet. Hoe gaat voor jou een gewone dag?

Bram als jonge jongen

Dan sta ik op en wil ik eten. Ik ga naar mijn voerbak toe en dan miauw ik. Daarna wil ik heel graag altijd even de tuin in maar dat mag niet altijd. In de tuin is het spannend want daar zie ik vogeltjes en zo, en daar ruik ik van alles! Mijn staartje gaat  bibberen als ik buiten ben. Mijn vrouw zegt dat ik dan blij ben. En dat is zo, Bertje!  Als ik binnen ben, moet ik aandacht! Dan ga ik langs haar benen lopen of ik spring op tafel. Zodra ik mijn aandacht heb gehad, ga ik weer eten en dan ga ik slapen. Eigenlijk dus een normale dag. Eten, slapen en naar buiten. En als ik niet naar buiten mag dan ik met Mila spelen.
Het klinkt heel gezellig. Nou even wat anders. Ik weet dat je best onzeker kunt zijn, dat heb ik ook. Hoe merk je dat vooral en wat helpt dan daarbij?

Oja Bert, dat klopt wel hoor. Als ik iets eng vind dan ga ik “haaien”. Dat is rondjes rond de tafel lopen en dan ga ik zeuren. Want ik weet dan niet meer zo goed wat ik moet doen en mijn vrouw snapt dat.  Dus als er iets is, ga ik dingen herhalen en dan weet ik dat mijn vrouw komt helpen. Ik ben niet zo van het wiewen Bertje want ik vind die geur een beetje raar en ik voel me dan niet meer zo veilig. Ik laat dat aan Mila over, zij kan dat!

Bij mij helpt aaien ook. Hoe wordt jij het liefste geaaid?

Het fijnst vind ik als ik op mijn vrouw lig en ze streelt me zachtjes als ik slaap. Dan voel ik haar. Ze trekt banen met haar vingers van mijn nek tot mijn staart en daar krijg ik kippevel van. Dan weet ik waar het veilig is! Dat deed ze vroeger ook toen ik ziek was. En als ik wakker ben dan heeft ze een speciale borstel en dan kamt ze mijn snorharen! Dat is zo lekker Bertje, ik ga er altijd van spinnen.

Klinkt goed Bram. Nou heb ik tot slot een lastige vraag. Wat vind je het allerfijnste van een dag? Dat je voelt: nou ben ik gelukkig.

Dit is niet zo’n moeilijke vraag. Allereerst wil ik mijn eten en mijn snacks, dan wil ik graag naar buiten en als mijn dag bijna om is met eten spelen en slapen dan gaat mijn vrouw een boek lezen en dan kruip ik tussen haar en dat ding in. Dat is mijn dag Bertje! Dan ben ik zo gelukkig want dan voel ik haar en dan praat ze tegen mij want ze leest dan hard op voor en dat vind ik zo fijn!

Gaaf, man!! Dankjewel voor dit interview!!

Interview met Joep, kattencafé Tilburg

  Nou komt er misschien ook al een kattencafe in Tilburg. Joep Theeuwes is ermee bezig.  Hij is opgegroeid met katten. Dus dat is goed!! Ik vroeg Joep om een interview. Oja het café gaat dan heten The Majestic Cat.

 

Wie was de allereerste kat in je leven?
De eerste poes die ik kan herinneren als kind was Bamba een prachtige lapjeskat. Zolang ik me kan herinneren ben ik altijd opgegroeid met katten om me heen. Meestal tijd hadden we er twee rondlopen in huis. Helaas hebben we te vaak een kat afgestaan aan het volgende leven. Als we dan een nieuwe kregen, was er altijd ruzie over de naam. Wij hadden dan ook maar de regel dat de nieuwe naam 2 a’s moest hebben. Zo hebben we gehad: Bamba, Tarzan, Hannah, Tanja en Sara. Helaas hebben we Tanja een paar weken geleden moeten laten inslapen. Ze is 15 jaar oud geworden.

Wat erg van Tanja. Hopelijk vind je een beetje troost bij Sara. Kun je iets over jezelf vertellen? En ook wat voor snacks je graag lust ik eet zelf graag snacks!!

Ik ben Joep, 24 jaar, geboren en getogen in Tilburg. Persoonlijk heb ik zelf een rustige persoonlijkheid. Ik ben iemand die graag doorwerkt. Momenteel geniet ik van de levensstijl dat ik heb, veel werken achter de schermen bij podiums maar ook genoeg vrije tijd om mijn eigen dingen te doen. Zodra de crowdfunding is behaald, zal ik full time bezig zijn met The Majestic Cat. Het café  zal 6 dagen in de week open zijn. Ook hou ik wel van snacks, het maakt niet uit welke soort snack het is zolang het lekker is zal het gegeten worden. Maar als ik echt moest kiezen welke snack ik het lekkerst vind dan kies ik toch voor cheetos puff. Als ik daar een zak van heb gaat die ook meteen helemaal op.

Ja tuurlijk!! Je wil toch snacken!! Je eigen kat woont bij je moeder.  Bij wie hoort ze nou?
De poes die bij mijn moeder woont is de familiepoes genaamd Sara. Deze hebben wej vanuit een eigen nestje gehouden en ze heeft altijd bij ons gewoond. Een paar jaar geleden kwamenwe er achter dat de schildklier niet meer goed werkte en nu geven we Sara twee keer per dag pillen ervoor.

Waarom wil je alleen raskatten? Ik vind het zo zielig voor de andere  katten. Ik ben ook geen raskat en ik heb wel een diploma als huiskater.

Momenteel krijg ik veel de vraag waarom ik voor alleen raskatten kies. Ondertussen hebben we al meer dan vijf kattencafé’s in Nederland en om een andere usp te hebben dan de rest heb ik alleen raskatten. Maar de raskatten die ik koop zullen niet gekocht worden bij fokkers of anderen bedrijven die ealleen maar voor winst gaan. Nee, ik kies ervoor om ze particulier te kopen bij mensen die om een speciale reden hun geliefde kat weg moeten doen, dat kan komen door allergenen, verhuizing of er niet meer genoeg tijd voor hebben om ze te verzorgen. Dit sluit niet uit dat dat ik de katten die in het asiel zitten geen kans krijgen. Ik wil samen met alle asiels in de regio Tilburg iets gaan verzinnen zodat alle bezoekers van The Majestic Cat die geïnteresseerd zijn in een kat sneller naar het asiel gaan dan naar een fokker.

Ik wil dat veel meer mensen naar het asiel gaan. Wat zeggen de mensen tegen je nou iedereen weet dat je een kattenman bent?
Momenteel komt iedereen er langzaam achter dat ik het gezicht ben achter The Majestic Cat. Op straat heb ik nog niet echt gehad dat iemand echt me aansprak dat ze me kende als het gezicht achter The Majestic Cat. Ik denk dat het later pas komt als we open gaan en bezoekers gaan ontvangen. Dan zullen ze sneller opmerken wie ik ben dan nu.

Dankjewel voor dit interview!!