Lieve allemaal, fandaag is het de eerste zaterdag-Brammie dag van dees nieuwe jaar. Eerlijk is eerlijk afgelopen jaar vond ik zwaar. En al helemaal toen we naar het nieuwe jaar gingen. Er zijn best veel feranneringen geweest en het nieuwe gewoon is nog niet gewoon.

Gefoelig

Het begon eigenlijk al met dat ik van mezelf gefoelig ben. Gefoelig voor eenerzjie en hoe de dagen gaan. Van mezelf ben ik een gelukkige katermans en kom ik niks tekort thuis. Ik mag niet klaage oofer mij gezond of mij tuin met beestjes. Want het was ooit anders toen ik als kitten op straat liep. Daar raakte ik mijn mama kwijt en nu is alles anders. Maar ik weet ook dat het voor veel andere katermansen en dieren anders is. Er komt nu een stukje vanuit mij hart die ik saame deel met mij vrouw. Dat is gewoon zo en dat foelen we allebei zo.

Gesprek

Eerst woonde ik in het asiel en daar waren veel vrienden. Sommige spreek ik nu nog, maar mijn vrouw werkt allang niet meer in het asiel. Ze ruikt nu niet telkens naar andere poese en katers, maar alleen naar Yuki, haar snek die ik eigenlijk geen snek mag noemen. Het is mijn blog. Eerst deden mijn vrouw en ik altijd wensen maken en kadootjes sturen naar een asiel. Het maakte niet uit welke zolang ze maar gelukkig zijn met alle liefe spullen. En toen kwam het ineens dees jaar van mij vrouw naar buiten. Ze vroeg aan mij: ‘Brammie jongen, heb je eefe tijd voor een seeriejeus gesprek?’

Katerhart

Mijn katerhart staat altijd oope voor iedereen en zeker voor mij vrouw, dus natuurlijk kwam dat gesprek. Als eerst begon het met: ‘Mis jij ook de tijd in het asiel?’ Nou eerlijk gezegd niet omdat ik daar niet wilde zijn omdat ik het liefst bij haar was. En toen foelde ik iets in mij hartje toen ik mij vrouw aankeek. Zij heb traane oofer haar wang druppen. Ik zag en foelde hoe moeilijk mij vrouw het had bij dees gedachte en nou snap ik wat ze bedoelde. Toen ik daar in het asiel zat, wilde ik niets liever dan de hele dag bij mijn vrouw zijn. Maar er waren en zijn daar nog steeds heel veel katermansen en poesen die dat ook willen, alleen kan dat niet bij ons bij mijn vrouw. Wij zijn compleet. Maar het foelt magteloos dat je het wel weet maar er niks aan kan doen. Toen mijn vrouw daar werkte gaf ze iedereen kopjes en ik ook. Maar nu is dat niet meer. Ik kreeg ook traane in mij hartje want het is zo, soms moet je stoppen of iets afsluiten om ergens anders weer iets nieuws te doen of te maken. Zo ook met dit. Afgelopen jaar waare er heel veel emoozies. Emoozies van friende die ster zijn geworre. Emoozies van afsluiten en ook emoozies voor fijne dingen. Zelf heb ik dit allemaal heel zwaar gefonde afgelopen jaar. Het gefoel dat je aan het rennen bent, geen eenerzjie meer hebt en dat je geen adem meer hebt, maar je wel door moet gaan met rennen. Dat je gewoon heel erg moe bent van alle gebeurtenissen dat je geeneens meer kunt bloggen en ooferal fouten maakt.

Nieuwe jaar

En toen kwam ineens het nieuwe jaar binnen. Ooferal waren knallen en lichtflitsen en ik zat feilig in mijn kelderkast met friende die ook bang waren. Denkend aan alle dingen die geweest zijn en die nu ook gewoon daar mogen blijven. Ik was geeneens klaar voor het nieuwe jaar met alle nieuwe dingen, maar daar zat ik dan in de kelderkast. Het is nu tweeduisend-en-vierentwinnig jaar. Het nieuwe jaar en weet je wat? Misschien heeft het nieuwe jaar ook wel gelijk. Soms ben je gewoon toe aan een nieuwjaar zodat je alles achter je kan laten. Zo heb ik al heel snel geleerd dat de tijd gewoon door gaat, altijd, letterlijk! Oooo dat is fieloosoofies, daar hou ik van. Maar het is zo. Tijd is gewoon en gewoon is tijd. Als ik elke dag denk aan gewone tijd dan kan ik elke dag iets stoppen, iets starten en ook gewoon door laten gaan zonder dat ik er last van heb. Nou ja dat denk ik dan. Zolang ik het maar met een oprecht en eerlijk hartje doe. Want het zal nooit mijn intenzie zijn om iemand of iets te kwetsen wegens tijd of zo. Dat wilde ik eefe kwijt. Het is recht uit onze harten, ook die van mijn vrouw. Wij wensen iedereen een heel fijn en gewoon jaar zoals het jaar er voor jou hoort te zijn, hoe dat ook mag zijn. We geefe neusjes aan wie het nodig heeft, een poot voor wie het kan gebruiken en een swaai met liefde naar alle sterren, waar dan ook. Het tetteren voor freede blijft bestaan omdat we het heel hard kunnen gebruiken, zeker nu.

Tot de volgende blog lieve allemaal, stoer kopje van mij, Bram

Lieve allemaal, fandaag is het zover en fanavond ook want dan is het zo dat dees de laatste blog is van dees jaar alweer. Dees afond is bijna de laatste van dees jaar want oofermorgen begint het nieuwe jaar alweer.
Dat gaat allemaal heel snel en eigenlijk veel te snel. Ik ben nog helemaal niet toe aan nieuwe dingen want mijn gewoon is nog geeneens gewoon, maar de tijd kan je niet stop zetten. Dan is het goed dat je eefe terug kunt kijken op de blog en zo.
In dees blog kijk ik terug naar mijn blog van vorig jaar toen het ook oudjaarsdag was.

Eigen roetine

Voor mij was afgelopen jaar best veel. In het begin van dees jaar had ik mijn eigen roetiene en mijn eigen tuintje zoals dat altijd gaat. En toen kwam er zomer. Mijn vrouw vertelde me dat ze ging verhuizen en dat we dan niet meer samen wonen. Wel apart maar toch saame. Eerlijk is eerlijk, ik vond dit best moeilijk. Want ik slaap graag bij mijn vrouw. Dat is veilig en warm. Ze plant altijd kusjes op mijn kop als ik tegen haar aan lig te slapen. Meestal snurk ik ook kei hard zegt mijn vrouw. En nu ging dat ineens niet meer.
Alle dozen gingen langzaam van de zolder weg, maar ook mijn sneks. Nu kreeg ik dees sneks op andere tijden. En dat was wennen. Daarna ging haar bed weg en toen was de zolder helemaal leeg. Ik kan nu kei veel spele want er is nu kei veel ruimte maar toch mis ik mijn vrouw hier. Mijn manspersoon geeft mij ook sneks en knuffels zodat ik die niet mis. Gelukkig is mijn roetiene weer gewoon. Ook in mijn tuintje. Mijn vrouw is wel geweest om haar peereboom en haar vlinderstruik mee te nemen. Nu heb ik daar meer ruimte voor als ik op de buiten bak wil. Er is ook vers grond uit een zak bijgekomen in mijn buiten bak. Anders waren er twee gaate in de tuin. En nu is dat niet zo. -Nu ben ik gewend dat mijn vrouw ergens anders woont en mijn manspersoon en ooma verwennen mij goed. Ik krijg nog steeds kei veel kusjes op mijn kop gepland want dat is gewoon fijn!

Erfaring

Afgelopen jaar had ik ook een speesjaale blog. Het was de allereerste vijftig blog van alle blogs. Ik heb al vijftig blogs gemaakt en dat deed ik online vieren op de blog zelf. Nu ben ik een beetje verder en heb ik al een beetje meer erfaring in bloggen. Dees blog is al zes en tachtig. Dat is best veel. Zelf ben ik twaalf jaar en mijn blogs zijn veel meer.
In dees nieuw jaar wordt ik ouder maar mijn blog ook en dan heb ik misschien wel honderd blogs. Dan komt er ook een speesjaale blog. – – Nou dees is geweest en dees is al blog 129! Dat is mega kei veel en nu ben ik al meer erfaren.

Wensen

Van me eigen ben ik een gefoelige jonge en ik denk altijd. Zo ben ik. Vorig jaar maakte ik een blog over wensen voor het nieuwe jaar. Daarin heb ik mijn best gedaan. Want ik zou niet meer zo lelijk doen naar Mila en Toby en dat heb ik ook niet gedaan. Soms wel hoor, maar dan begon ze zelf. Toby niet, daar ben ik lief tegen.
En ik heb ook minder gesnekt. Mijn vrouw zegt van niet maar ik vind van wel. Want ik deed niet altijd zeuren om snoepjes. En nu dat mijn vrouw ergens anders woont, weet ze niet hoeveel ik snek. En mijn manspersoon vertelt niet alles over het snekken en dat hoeft ook niet. Dat is mijn geheim met mijn manspersoon. Waar ik heel graag op zijn buik lig te dutten. Ook heb ik veel meer bewooge dan anders. Zo deed ik aan poosere voor de kameraa maar ook aan gym en jooga. Dat is bijna hetzelfde maar toch niet helemaal. Bij jooga maak je jezelf leenig door te rekken en strekken, en bij gym ben je actiever in beweege. Daar kan je spurten en rennen en klimmen en dat is bij jooga niet. Ik vind van mezelf dat ik kei goed me best heb gedaan afgelopen jaar. – Dees jaar ben ik voor iedereen heel lief geweest. Ik heb maar een paar keer gemoppert en dat is alles! Dat is kei knap.

Dees jaar

Voor dees jaar heb ik ook wensen. Dat iedereen liefe heeft en gelukkig is. Maar ook dat niemand alleen is. In mij hart is iedereen saame en ik geeft iedereen een lief, warm en gezond neusje en kopje voor dees nieuwjaar! Dat alle wensen van iedereen mogen uitkomen. Hele fijne jaarwisseling. Als je mij zoekt, ferstopt!
(Ik kom pas weer als de knallers weg zijn… ik zit in de kelderkast, niet zeggen hè)
kopje van mij,
Bram

Lieve allemaal, fandaag is een speesjaale dag want het is kersafond. Mij kersboom staat en dees is helemaal versierd met ballen en lampjes van alle kleuren. Mezelf vind dees het allermooist en ik zit graag onder de kersboom. Het is wel een plestieke kersboom dus eete kan niet. Dat mag ook niet want dees zijn giftig! Dees avond doe ik geen snektest of proefe of iets van die dingen. Of misschien wel maar dat komt denk ik nog. Eerst wil ik praten over fanavond.

Friende

Als het goed is, is de lucht buiten helder en kan je de sterren zien. Alle mooie sterren aan de hemel. Dees sterren zijn onze friende. Onze liefe mooie sterfriende. Ze straale allemaal keihard voor ons zodat wij ze zien. Fanavond doe ik speesjaal swaaie. Als mienister van gefoelige saake vind ik het heel belangrijk als het iets met het hart is. Dus dat als je van binnen warm word. Nou is dat fanavond ook zo. Mijn vrouw en ik doen altijd kaarsen aan voor onze friende. Zorg wel dat je je mens erbij is want vuur is gefaarlijk.

Nadenke

Dees hele week zit ik al een beetje onder de kersboom te zitten. Mij kop gaat nadenken over mij friende. Hebben ze plezier in regenboogland en wat doen ze allemaal? Hebben ze daar ook kipsneks en likwitsneks? Dat zal wel moeten want mij friendin Trudi wil alleen maar de likwit sneks hebben. En hoe merk je het als je friend terug kijkt? Nou zo van, dat wanneer ik naar boven kijk, voelen zij dat? En is dat ook zo andersom en hoe merk je dat dan? Misschien heb ik wel een idee van hoe dat is.
Als ik nou eens kei diep naar mij kop ga en in mijn kop ga ik kei diep denke. Zo van: ffffrrriiieeenndddeee. Dat je heel lang aan je friende denkt. Je kan ook een naam doen. Bijvoorbeeld Trudi dat je heel lang aan Trudi denkt. Dan foel je in je hart iets warms gebeuren en dan komt er ineens een miauw of je snorhaar krult een beetje. Kan ook iets anders zijn, misschien een rilling in je lijf. Dat het is moment waarvan ik denk en bijna zeker weet van, dat is het! Daar op dat moment foelen wij elkaar. Dat hoop ik. Zo foelt het voor mij wel. Je mag natuurlijk iedereen kiezen die je wilt. Het mag ook iemand zijn die nog niet over de brug is want verschil is er niet. Misschien is iemand ver weg en kan die niet bij jouw zijn of misschien is iemand wel ziek, dat kan natuurlijk ook nog. Alles en iedereen kan en mag. Het gaat er om dat we warmte doorgeven.

Licht

Het fijnst is als je een kaarsje aandoet. Dat is niet alleen gezellig maar er zit ook iets aan vast. De mensen zeggen altijd dat kaarsen een lichtpuntje zijn en dat is ook zo. Want het is een vlammetje dat licht geeft. Het kan bewegen als je een beetje blaast. Maar waar er ook lichtpuntjes zijn is in de hemel. Daar waar onze sterfriende straale! Ze straale kei en kei hard en dus zijn zij ook lichtpuntjes! Kei mooie zelfs.
Dus als je een kaarsje aan hebt fanavond en je denkt aan je friende dan heb je dubbel licht en dubbel warmte. Maar ook meer liefde in je hart. Dat is het warme gefoel. En je hebt dan ook een lichtpuntje in je hart. Nou is mij kop heel erg fieloosoofies maar ik foel me heel warm. Het is ook zo dat het mag. Als je liever geen kaarsje aandoet is dat ook prima. Voor jou is het op jouw manier het beste en het fijnste en soms is dat even zoeken wat dat is.

Warm pootje

Liefe allemaal voor mij is dit mijn allereerste jaar zonder mijn vrouw. Die woont ergens anders nu. We zien elkaar echt heel vaak en ik krijg genoeg kusjes op mijn kop gepland. Soms te veel denk ik wel eens. Dan ben ik blij dat er kers is want dan komt iedereen saame en dat is wat telt. Uit het oog wil niet zeggen uit het hart. Iedereen, waar je ook bent, ik geef u allemaal zachte kopjes om warm te worden. Misschien helpt het een beetje. Ik doe er ook nog een warm pootje bij. Ik hoop dat we allemaal dees gefoel kunnen houden voor altijd!
Heb je iemand die je kopjes wilt geven of wilt swaaien, je mag het best delen in de reejakzies. Ik ben er ook! En dan is er nog iets biezonders. Ik kom nog één keer dees jaar, op oudjaarsdag. Daarna is het nieuwjaar. Zo snel gaat de tijd.

Daarom moeten we zuinig op elkaar zijn. Ik wens jullie allemaal hele warme fijne dagen en tot snel!

Lieve allemaal, vandaag is het weer Brammie-Zaterdag en nou heb ik iets te fertellen. Dat heb ik normaal ook wel maar nu ook. Fandaag ben ik alleen wegens dat mijn mensen naar het Duitseland zijn gegaan.
Niet vooral altijd hoor, nee gelukkig niet. Ze zijn daar voor sneks en andere dingen. Maar dat wil ook zeggen dat ik nu alleen de baas ben. Dat ik mag beslissen over mijn schermtijd en andere dingen. Niet oofer Mila want dan doet ze blaase. Maar ik ben wel baas nu van mijn schermtijd en hoe ik fandaag de dag ga doen.

Afontuur

Ik ga eerst mij afontuur fertellen en dan, misschien als ik klaar ben, dat dan mijn mensen ook weer terug zijn. Ik had afgelopen week een kei mooi afontuur in mij tuin.

Het was een prachtige herfstdag, en ik lag lekker tegen de grote boom in de tuin. De zonnestralen kriebelden mijn vacht, en ik keek omhoog naar de takken die hoog boven me wiegelden. Die boom leek wel veel groter dan vorig jaar, dacht ik met mijn speelse katerkop. Want toen kon ik er geeneens bij. In plaats van te klimmen, besloot ik iets nieuws te proberen.
Ik rolde op mijn rug, mijn poote wiebelden in de lucht, en oh, wat voelde dat gek en grappig! De aarde kriebelde onder mijn rug, alsof de boom me een zachte kriebelknuffel gaf. Ik begon te spinnen van plezier, en mijn ene oog straalde als een fonkelende ster. Het was net alsof ik wiew had gehad maar toch ook weer niet.

Tuin

Terwijl ik daar lag, rolde ik heen en weer, net als een kat die de allerbeste kriebels krijgt. Ik keek naar de vogels hoog in de lucht en probeerde hun vliegkunst na te doen met mijn eigen gekke sprongetjes. De herfstgeur vulde mijn neus, en ik snoof het allemaal op, als een lekkere herfstsnek voor mijn bek. Ik hoorde de wind door de bladeren fluisteren en allemaal andere leuke geluiden om me heen. Het was alsof de tuin en ik één waren, een groot avontuur waarin ik de hoofdrol speelde. Ik, Kater Bram, afonturier van de tuin!

Vriend

Opeens hoorde ik iets naast de boom. Mijn nieuwsgierige oore stonden recht omhoog, en ik draaide mijn kop naar het geluid. Daar, onder de boom, ontdekte ik een hoopje bladeren dat bewoog. Ik ging eefe zitten en daarna sprong erop af. Met alle poote omhoog en er bijna op.
En wat ontdekte ik daar? Een sappige worm! Hij was dik en de fogels wilde hem wel. Hij kronkelde en draaide, en ik keek met grote ogen naar dat kleine beestje. Met een speelse poot probeerde ik de worm te vangen, maar hij glipte steeds weg. We begonnen een soort kat-en-worm-spel, het leek op tikkertje. En nou tikte ik hem, en dan hij mij weer. Samen met de worm beleefde ik een geweldig avontuur onder de boom.
Toen dacht ik, wat hij kan kan ik ook en rolde ik opnieuw in de aarde maar nu met mijn nieuwe wormenvriend. Zou ik ook worm kunnen zijn? Dus ik dacht met mijn katerkop, zet je snoet op de aarde en wrijf tot je in de grond bent. Dat ging niet zo als ik dacht want ik kwam niet zo ver. Toen ging ik weer op mijn rug liggen en deed ik wat ik eerst deed.

Met al mijn poote in de lucht draaien en friemelen alsof ik kriebels krijg van de aarde onder me. Ja dit foelt fijn en ik ga linksom draaien en rechtsom draaien. De worm deed hetzelfde alleen nou zag ik hem niet meer. Hij is naar huis. Ik zie nog een klein beetje hoe de aarde beweegt en daarna helemaal stil wordt. De worm is nu in zijn eigen huisje warm onder in de grond waar hij hoort. En ik, ik word wakker en hoop dat mijn mensen al weer terug zijn van hun reis naar het Duitseland met heel veel sneks. Maar dat is voor een andere keer.

Swaaie

Ik doe fanavond extra swaaie naar onze sterfriende, ik geef ze ook kopjes en aan wie een kopje nodig heeft. Met Kever tetter ik altijd mee naar freede want dat is kei belangrijk. Binnenkort komt de kersman voor kers en dan is iedereen weer kei lief voor elkaar en dat zou elke dag mogen zijn van mij. Tot de volgenne keer.

Lieve allemaal, afgelopen dagen waren kei spannend. Het is namelijk zo dat Sinnerklaas met zijn pieten hier zijn en dat betekent dat we de schoen kunnen zetten. In mij vorige blog deed ik voor hoe je dat doet. Mijn schoen had een tekening voor Sinnerklaas en een wortel voor het paard Ozosnel.

Kadootjes

Ik kwam vanmorgen beneden en het is echt zo, er zaten allemaal kadootjes in mij schoen! Mijn staart ging meteen bibberen van dat ik blij ben. Zelfs mijn achterpoote deden mee trappelen. Zo blij was ik vanmorgen.
Zie je mij? Ik sta bij mijn schoen en ik ruik aan de schoen. Ik weet zeker dat ik Sinnerklaas ruik. Ik weet alleen niet hoe Sinnerklaas ruikt. Ik ruik kipsmaak. Maar wat een mooie kadootjes. Wat zat er in mijn schoen? Er is een kadootje met een mooie Sinnerklaas verpakking. Daar zitten mijn faavooriete sneks in. Wel twee zakjes met sneks voor mijn tanne met kipsmaak! Dees is mijn aller faavoorietste!! Die lust ik elke dag een heleboel. Die kraken zo lekker tussen mijn tanne en dan proef ik de kipsmaak. Heerlijk.

Ik heb van Sinnerklaas vier zakjes sneks in totaal gekregen. Allemaal voor mijn tanne met kipsmaak. Nou weet ik zeker dat Sinnerklaas mij kent en mijn friende ook! Er is dus nog meer. Zo heb ik likwit snek in mij schoen gevonden, ook met kipsmaak. En er was een vis met wiew. Mila moest meteen even mee kijken naar de wiew.
Oh en er is nog een vis met wiew. Er zijn twee vissen die allebei wiew hebben. De ene vis is heel zacht en daar moet je man of vrouw wiew in doen en de andere vis is helemaal wiew van zichzelf. Hij heb ook feere aan zijn staart. Ik wist geeneens dat vissen feere hebben maar ik vind dees vis kei tof en hij ruikt super lekker. Mijn gefoel zegt dat ik oer wordt als ik daar veel aan ruik. Misschien doe ik dat straks even.

Soep

En als laatste vond ik een zakje met soep in mij schoen. Dees heeft ook kipsmaak. Ik denk dat Sinnerklaas mij tekening heel erg mooi vind omdat ik zoveel gekregen. En ik denk dat Ozosnel de wortel ook lekker vond. De wortel was gewoon helemaal weg. Er lag een ieniemienie kruimeltje op de grond van de wortel. Ik weet zeker dat Ozosnel het had opgelikt als hij het zag.
En toen riep mijn vrouw me ineens. ‘Brammie, kom je proeven? Wat is dit dan? Mijn vrouw kwam de keuken uit met twee schaaltjes. Een voor Mila en een voor mij. Mila stond al klaar want die weet dit soort dingen altijd. Die ruikt dat kei goed volgens mij. Oh en toen kwam de geur in mij neus. Kippensoep!

Het is de kippensoep van Sinnerklaas, met spikkeltjes! Nou moet ik even snekken lieve allemaal. Want zo dees kadootjes uitpakken en allemaal spannende dingen, daar krijg ik best trek van. En al helemaal als er ineens kippensoep met spikkeltjes voor mijn neus komt. Dan gaat mijn neus het bakje achterna. Mila is al aan het smikkelen. Ik wil ook! Mijn vrouw zet het bakje op tafel neer waar ik lekker kan smikkelen.
Mijn vrouw heeft trouwens ook Sinnerklaas kadootjes gehad. Alleen niet zoveel. Maar dat is omdat zij alleen mij geholpen heeft met mij tekening en niet zelf een tekening heeft gemaakt. En we hadden samen de wortel voor Ozosnel bedacht. Mijn vrouw kreeg sjookoola en pepernoten met een smaakje. Dees vind ik niet lekker. Het is kaaraamel met zout. Bah. Doe mij maar kippensoep met spikkels! En sjookoola mag ik niet hebben, dat is niet goed voor ons katers en poesen.

Knuffels

Na het opslurpen van mijn kippensoep kreeg ik nog een boel kusjes op mijn kop gepland en werd ik nog stevig vast gehouden en geknuffeld. Normaal zou ik een beetje mopperen op mijn vrouw maar nou niet wegens dat Sinnerklaas er nog steeds is. Ik hoop dat jullie ook iets moois in je schoen hebt gekregen of zult krijgen.
Ik ben heel nieuwsgierig en lees het graag!
Tot volgenne week.