Hoi lieve allemaal, afgelopen week is het echt lente geweest. Het weer was warm en ik was vaak in mijn tuintje. Soms lag ik op een tuinstoel met kussen te dutten of ik kroop in mijn bloembak.

Er gaan geen bloemetjes groeien zei mijn vrouw tegen mij. Dat is omdat er geen zaadjes in het zand zitten. Dat vind ik niet zo erg want ik heb overal bloeme staan. Dees bloempot is voor mijn dutjes. Soms was het wat kouder buiten en dan deed ik binnen dutten of spelen. Als mijn vrouw terug komt van de boodschappen inspekteer ik graag wat ze heeft. Dat betekent dat ik wil zien wat ze heeft gekocht en of het voor mij is.

In een tasje

Dees keer waren het appels. Die zaten in een tasje. Een plestiek tasje. Natuurlijk moet ik weten wat het allemaal is en hoe het werkt. Mijn kop is nieuwsgierig, dat is gewoon zo. Allereerst kijk ik er naar. Want ik wil weten hoe het eruit ziet. Plestiek is wit maar toch ook weer niet. Als het recht gevouwen is, kan je er doorheen kijken. Maar niet als het een frommel is. Dat is wanneer het niet netjes recht is. Dan kleurt het wit. Hoe dat gaat snap ik niet helemaal. Daarna, wanneer ik dus weet hoe het eruit ziet, moet ik even ruiken hoe het ruikt. Ruikt het ergens naar of ruikt het naar niks. Er was een geur maar het was niet de geur van mij brokken of sneks. Dees geur leek op de geur uit mijn tuin. Het rook een beetje naar mijn bak buiten, de grond. Ik rook ook een beetje gras maar er was ook een bloeme geur. Mijn vrouw vertelde me dat er een appel in de plestiek tas zit en dat ik daaraan rook. Ik wist niet dat appels naar mijn tuin ruiken.

Met mijn poot

Ik snofte nog een keertje aan de plestiek zak en ik rook de appel nog steeds. Toen tikte ik met mijn voorpoot tegen de zak aan. Het maakte een geluid. Een ritstel geluid. Dit heb ik vaker gehoord. Ik ken het geluid. Mijn voorpoot ging ineens vanzelf naar het plestiek toe en tikte het nog een keertje aan. En toen kwam de andere voorpoot ook meedoen. En toen nog een keer. Plestiek klinkt heel leuk. De ritsel klinkt leuk. Het klinkt niet alleen leuk, het voelt ook nog eens. Het zacht onder de poote. Het lijkt een beetje op flies maar dan een ritstel flies. Het kan ook onder je poot doorglijden. Dat leerde ik toen ik het plestiek wilde fange met mij voorpoot. Het kwam ineens in me op dat ik met mij poot kei hard wilde tikke. Alsof je een prooi vangt met een klap van je poot. Bam! En dan heb je je beestje gewoon gefange alleen bij dit plestiek ging mijn voorpoot een stukje naar voore zonder dat ik iets ekstras deed. Ik kon het niet echt tussen mijn poote krijge in de lucht want het was te glad en te zacht daarvoor. Maar het ritselen van het plestiek vind ik erg leuk en er op lopen ook. Spelen met plestiek vind ik erg leuk. Daarna wilde ik nog even bij de appel zijn. Ik kroop op het plestiek en ging bij de appel liggen. Ik wilde er nog even aan snoffen en toen leerde ik weer iets nieuws. Ik leerde dat plestiek ook keiwarm is als je er even op ligt. Dat vond heel erg fijn. Soms geniet ik van een warm dut plekje. Soms ook niet.

Gefaar

Maar voordat ik de blog ga afsluiten wil ik nog iets vertellen. Mijn vrouw was de hele tijd bij mij toen ik met plestiek aan het spelen was want plestiek is geen speelgoed eigenlijk. Het is voor ons kei gefaarlijk. Mijn vrouw heeft het ook weggedaan toen ik klaar was. Door plestiek kan je stikken of je kan klem komen te zitten en dan kan je zo ineens een ster worden. En dat hoort zo niet. Dus, plestiek was voor heel even fijn omdat mijn vrouw er ook was en zij deed opletten maar het is echt gefaarlijk als je alleen bent. Doen jullie ook foorzichtig met plestiek.
Zachte kopjes van mij, Bram

Lieve allemaal, fandaag is het weer Brammiezaterdag. Eerst wil ik iets vertellen voordat ik doorga met blog. Dees blog is nou mijn eerste blog in Maart! Dat wil zeggen dat mij kaalender aangeef dat het bijna lente is!! Dat is kei mooi want dan komt de zon ook vaker en dan kan ik langer buiten blijven. Iedereen is dan ook veel vrolijker als het lente is. En dan komen er ook bloeme overal en dat vind ik heel mooi. Van me eigen ben ik een bloeme jongen en hou ik van zachte dingen. Dees was wat ik kwijt wilde.

Froeger

Nou ga ik met de blog beginnen en dat gaat over ik als beebie katermansje. Nu ben ik een seeniejoor en al best erfaren als blogger. Maar ook ik was een beebietje. Toen ik bij mijn vrouw kwam wonen, was ik al een beebietje. Ik was nog maar een paar maanden oud. Folgens mij niet meer dan zes maanden. Dat is kei jong. Dit heeft een reden. Ik ben namelijk op straat gefonde door de ambulance van het dierenasiel.
Ooit had ik een mama en ik denk ook broertjes en of zusjes. Eerlijk is eerlijk, als je zo klein bent weet je dit niet meer. Van mijn mama dachten de mensen van de ambulance dat een ster is geworden. Kan, kan ook van niet. Soms denk ik nog aan haar en over mijn leven van toen. Maar dit heb ik samen met de hulp van Bertje en de vrouw van Bertje in een kei mooie eeboek geschreven. ‘Het leven met een hendikep, door Bram’ heet het boek. Het staat nog steeds op Bertjes website als je het wilt lezen.

Hobbies

Als kleine beebie heb je hele andere hobbies dan wanneer je ouder bent. Toen ik zo klein was wilde ik overal opspringen alsof ik een heuse tijger was. Dan deed ik ‘rrraaaww’ zeggen in mijn kop en dan liep ik heel stoer en dapper over de vensterbank heen. Mijn staart deed ook mee, die stond dan recht omhoog zodat iedereen wist, Brammie is een tijger! Dan liep ik bewust een paar keer op en neer op de vensterbank zodat iedereen het kon zien. Dat was een van mijn stoerste tijger aksies.

Atleeties

Toen ik nog een beebiekatermansje was, kon ik kei goed en machtig mooi prooien fange. Als er dan een nep muis of nep vogel was dan kon ik dees kei gefookust folgen en fange! Ik sprong zo hoog dat ik bijna bij de tafel hoogte kwam, zo hoog! Ik sprong keer op keer op keer en ik maakte soms de meest koele saltoos. Dat is wanneer je kopje rond gaat in de lucht. Je moet als beebie wel wat atleeties zijn en niet een melkbuikje hebben want dan gaat zo’n saltoo veel moeilijker. Want alle melk in je buik moet ook mee. Of je moet gaan saltoowen voor het eten, dan kan het ook. Ik wist gewoon al meteen, hoe hoger hoe beter met de sprongen en de saltoos.

Tuin

Als beebiekatermansje was ik vrij atleeties en ik mocht toen al naar buiten in de tuin. Toen waren er nog geen regels over mij in de tuin. Nu zijn er die wel. Dat is zo gekomen omdat ik als beebiekatermansje graag deed klimmen. Ook hier was ik kei goed in. Wanneer ik in de tuin was zag ik overal klimspullen staan. Er was een boom en struiken maar ook een schutting en een tafel. Zelfs een tent met overal vakjes. Ik leek soms wel een echte grote gefaarlijke Brammiespin want ik kon op de tent klimmen als een spin! Dat zijn soms enge dieren als ze snel lopen maar ook weer niet want we zijn friende. Maar toen kon ik heel snel via de tent omhoog klimmen. Zo snel dat mijn vrouw bij mij bleef en me van de tent afplukte. Toen kwamen er Brammie-buiten-regels zoals niet op de tent klimmen en niet in de boom klimmen. Maar ik was de aller stoerste beebiekatermansje!

BOE

En verstoppen deed ik ook!! Dan zat ik als kleine dappere katermans achter een groot stenen beeld en dan deed mijn man of vrouw mij roepen en dan kwam ik niet tot dat ze bij het beeld kwamen en dan deed ik ineens ‘BOE’ springen. Dat is wanneer je van je verstop plek ineens omhoog springt of wegspringt en zichtbaar word. Omdat ik dat heel vaak deed kreeg ik een belletje om. Nou wisten ze altijd waar ik was. Mijn afonturen waren altijd anders en meestal leuk. Ik heb zoveel geleerd als katermansje maar dat is voor een andere keer! Fijn wiekent allemaal.

Lieve allemaal, vandaag heb ik een dutplek test. Dat is anders dan een snektest. Nou mag ik niet eete en me bek volproppen. Nee dees test is anders. Een dutplek test is ook anders dan een slaapplek test. Het verschil tussen dees twee is best groot. Bij dutten doe je je oog maar eefe dicht. Misschien tien mienuute of zelf vijftien mienuute maar niet zo heel lang. Bij slapen doe je je oog dicht en dan ben je uure in dromenland. Sommige katers en poese kunnen de hele dag slapen. Ik ook soms.

Zolder

Op de zolder waar mijn vrouw eerst woonde is een wasmand gekomen. Ik zag het toen ik naar boven liep om ergens te gaan dutten. Natuurlijk ben ik dan nieuwsgierig en dan moet ik van mezelf er heen.
Ik weet wat een wasmand is door dat mijn vrouw dit heeft verteld. Ik leer best veel van haar. Ze legt altijd uit wat iets is omdat ik overal bij wil zijn. Dat heb je als samen woont dan deel je bijna alles. Toen ik boven stond moest ik gewoon naar de wasmand lopen. Ik wilde alles weten. Hoe ruikt het en welke kleur is het. Zit er iets in of toch ook weer niet. Pas ik er makkelijk in of is de wasmand te klein. Dees vragen komen altijd in mijn kop wanneer ik iets nieuws zie.

Wasmand

Tijdens dat ik naar de wasmand liep kwam er ineens een gaap. Zomaar. Het kwam onverwacht en ik foelde van binnen dat ik klaar ben voor de duttest. Ik smakte heel even met mijn bek na de gaap. Dat gebeurt wel vaker.
Bij de wasmand aangekomen zie ik dat het groot genoeg is voor mij, Mila en Toby. We kunnen er met z’n allen in. En de kleur is groen. Anders groen. Het is geen gras groen maar wel een groensoort alleen weet ik dees naam niet. Mijn kop moest meteen eefe ruiken. Mijn neus snofte aan de rand van de wasmand en ik rook bijna niks. Een lichte geur van bloeme kwam nog in mij neus. Ik moest ervan niezen.

Knuffels

Toen ging ik eefe denke in mijn kop. Nou Brammie, wat wil je hier mee doen. Ga je erin of niet? En toen kwam er weer een gaap naar boven met een smak erachteraan. Mijn billen gingen bijna vanzelf HOP zo de mand in. Mijn kop kreeg niet eens de kans om te denke. Mijn lijf was al een beetje moe en die wilde al dutten. Soms denk ik eerlijk waar dat mijn kop en lijf niet samen zijn zoals nu. Of mijn lijf is gewoon sneller dan mijn kop. Dus ik zat daar in de mand te kijken en te gapen. Is dit het dacht ik bij mezelf. Het foelt een beetje hard onder mijn billen maar ook wel wat warm.
Zo zat ik een paar mienuute te denke en te foele. Wat gaan we doen Brammie vroeg ik mezelf af. Ik hoorde voetstappen op de trap naar de zolder komen. Het is mijn vrouw die op bezoek is! Die zag ik al meteen dat ik klaar was voor een dut maar eerst moest ik uit de wasmand om met haar eefe te kletsen en te kriebelen.
Natuurlijk werd ik opgepakt, half gewurgd en plat gekust met de woordjes Oh mijn lief manneke, knappe jongen wat heb ik je gemist. Ik jou ook hoor maar laat me nou maar weer op de grond. Kijk vrouw, een wasmand en ik stond op het punt om daarin te gaan liggen. Mijn vrouw snapte dat ik erin wilde omdat ik terug liep naar de wasmand. Ik zie het knul, je wilt een warme dutplek. Ze deed wat was in de wasmand en pakte mij op. Ze zette mij na een kus (alweer) op de was in de wasmand. Zo hee, dat is lekker zacht.
Ik foel weer een gaap en ik kan hem niet tegen houden. Ik smakte weer na en besloot meteen om maar te gaan liggen. Het duurde niet lang voordat mijn dut overging in een slaap. Zeker nadat mijn vrouw mij nog eefe had gekriebeld toen ik net lag.

De uitslag

Mijn dutplek test uitslag. Nou ik kan je mauwen dat het een super plek is wanneer er was in ligt. De mand zelf is groot genoeg. Zonder was kon het ook wel maar dat ligt niet zo zacht. Allebei zijn warm. Dus met en zonder was maakt geen verschil in warmte. Het helpt als je een mens hebt die je eefe kriebelt en wat woordjes zegt. Niet zoals mijn vrouw mij half wurgt en me plat kust. Gewoon subtiel, dat betekend heel zachtjes. Soms vind ik het fijn hoor dat zo knuffelt maar niet als ik wil dutten, dan moet alles zacht zijn. De dutplek geef ik een sijfer van één tot tien. Één is slecht en tien is kei goed. Van mij krijgt het een acht! Wegens dat mijn vrouw mij zo knuffelt. Ik wens jullie allemaal een fijn wiekent.

Hoi lieve allemaal, wat is het toch een fijne week geweest. Er is zoveel liefde geweest van al onze vrienden en sterfriende. Ik ben ook heel blij dat ik jullie als vrienden heb want nu hebben we het saame kunnen delen. En saame deele maakt alles zoveel mooier. Misschien hebben jullie hetzelfde gefoel.

Dutten

En eerlijk is eerlijk, eigen ben ik heel erg moe en doe ik nu veel dutten. Maar ook diep slapen. Het is maar net hoe ik me in me kop voel.

Snurken

Het beste is als ik op een jas lig. Ik heb in de woonkamer een stoel waar er een kussen op ligt. Deze kussen hoort bij de stoel. Mijn vrouw legt daar wel eens een jas of een muts neer. Dan moet ze snel weer weg en vind ze dit makkelijker. Maar nu is het zo dat ik die jas spot en dat ik er meteen op wil liggen omdat die juist heel warm is. Mijn vrouw vind het niet erg zegt ze omdat ze jassen genoeg heeft. Ik vind dat alleen maar fijn. Zo was het op een afgelopen dag ook. Ik zag haar jas en moest er meteen op liggen. Kreeg ik ineens de vraag of ik weer ga liggen snurken. Ik en snurken? Folgens mij snurk ik helemaal niet. Snurken is wanneer je kei diep slaapt en dan maak je kleine geluidjes. Waar ze vandaan komen weet ik niet precies. Het is ook niet spinnen. Want ik weet hoe spinnen werkt. Als ik blij ben en ik krijg kriebels bij mijn staart dan gaat mijn spinmotor aan. Dit kan ik heel zachtjes doen maar ik weet ook dat ik het heel hard kan. Maar dat snurken, daar weet ik niks van. Nou, ik heb mijn vrouw wel eens horen snurken, of was het spinnen? Spinnen mense? Ik weet het niet zeker hoor.

Filmpje

Komt mijn vrouw op een dag aan in afgelopen week met haar teelefoon. Zegt ze, ‘Brammie, je snurkt en nu heb ik het op kaameraa’ . Houd ze de teelefoon voor mij gezicht en laat ze het fimpje aan mij zien. Ik kijk naar het filmpje en ik zie mezelf in een diepe slaap. Heerlijk. Ik weet nog dat ik zo lekker warm lag. Ik was hier gewoon aan het droome. Ik had een mooie droom oofer al mijn vrienden die sterre zijn geworden. Dat ik ook in de lucht was en dat ik kon fliege. Ik was op bezoek bij al onze friende. Het was een mooie droom. Maar de geluidjes die ik maak is folgens mij gewoon spinnen hoor. Ik vind het niet echt snurken. Wat vinden jullie en maken jullie ook dit soort geluidjes? Ik hoor het graag want dan kan ik mijn vrouw vertellen dat het misschien wel helemaal geen snurken is maar iets nieuws.

(tekst gaat door onder de video)

Droome

Dat misschien iedereen dit doet die in droomeland is op weg naar een geliefde. Ik ben heel benieuwd. Maar ik lig lekker warm op de jas en die krijgt mijn vrouw voorlopig niet meer terug want nu is het van mij. Gelukkig gaat het beter weer worden folgens de weermeneer en blijft de brug naar regenboogland hopelijk even dicht. Want het is even genoeg voor iedereen. We zijn denk ik allemaal een beetje moe van zoveel verdriet. Laate we saame slapen en dutten. Op een warme jas of flies. Een kussen of iets anders mag ook. Als je maar lekker ligt. Dat je weet dat je meteen naar droomeland kan. Dan maken we misschien met z’n alle wel die mooie geluidjes. Of het nu snurken is of niet. Het klinkt heel gezellig, vooral met allemaal.
Slaap lekker allemaal.
Tot in droomeland.

Lieve allemaal, hier ben ik weer op Brammiezaterdag! Dees week is al in feebruwaarie en dat betekent in mij kaalender dat de lente onnerweg is! Dat is wanneer iedereen frolijk is en iedereen lief doet tegen elkaar.

Speesjaal

Het lijkt op kerst maar toch ook weer niet. Van me eigen ben ik een gefoelige jonge en hou ik van de lente. Ik hou van alle mooie dingen. Soms ben ik ook stoer hoor want ik blijf natuurlijk een katermans! Fandaag wil ik een speesjaale blog maken. Het zat al in mijn kop toen ineens dacht van, ja! Hier komt het dan.

Faaletijn

Fandaag ga ik een beetje de toekomst in want eigenlijk wou ik dat fandaag dinsdag was. Dan is het namelijk Faaletijn. En me eigen vind Faaletijn heel fijn. Als bloemejonge, mienister van gefoelige saake en als Brammie zelf vind ik Faaletijn het fijnst. Ik ga uitleggen waarom ik dat zo vind.
Faaletijn is de dag van de liefde. Liefde met een DEE niet zonder zegt mijn vrouw. Van me eigen maakt dat niks uit. Faaletijn is iets van heel vroeger toen ik er nog niet was. Mijn vrouw trouwens ook niet anders zou ze antiek zijn en in een muzeejum staan. Iemand in het jaar vier en honderd en zes en negentig heeft bedacht dat we op veertien feebruwaarie heel lief tegen elkaar mogen doen. Maar dan ook ekstra lief. Dat je elkaar dan meer kusjes mag geven en kopjes en neusjes. En ook dat je elkaar dan meer aandacht geeft en misschien zelfs een kadootje koopt.
Het kan allemaal.

Mijn vrouw en ik

Mij hart is in de wolken met Faaletijn want mijn vrouw doet ook mee en samen doen we kei erg klef. Klef is samen zijn en een beetje plakken. Dat ik niet van haar zijde wijk maar zij ook niet van mij. En dat we tussendoor intiem zijn zoals lang in elkaar de ooge kijken en dan neusje neusje doen. Dat is mijn neus tegen haar neus. Daar moet ik dan kei erg van spinnen.
Soms komt er een ander blij geluidje mee dat klinkt als een grom maar dat is het niet. Ik noem het ronken maar ik weet niet wat het presies betekent.
Er komt ook weleens een spontaan kopje die ineens ‘boink’ doet. Die komt uit mijn hart en die is heel speesjaal. Mijn vrouw weet dat en plant altijd een dikke kus op mijn kop als ik dit doe. Ik krijg op Faaletijnsdag ook altijd een speesjaale snek van haar. Meestal een lekker soepje met spikkelsaus.

Voor iedereen

Faaletijn is voor iedereen en iedereen kan meedoen. Soms is een kleine miauw al genoeg voor de ander dat de ander weet van, ik ben niet alleen. Een ekstra woordje of kopje is altijd fijn op faaletijnsdag. Op andere dagen mag dat natuurlijk ook maar nu is het wel ekstra speesjaal.
Ik zal beginnen met mij faaletijnwens want dat mag ook. Mij faaletijnwens of liefe woordjes zijn voor iedereen die het nodig heeft: In mij kop en hart denk ik aan jullie. Ook voor de mensen en dieren in de oorlog maar ook voor iedereen die iets met de aarbeefing heeft. Want dat is heel erg en er is veel ferdriet.
Als mienister van gefoelige saake steek ik een kaarsje aan en denk ik aan jullie en dan wens ik dat er overal toch liefde met een DEE is. Dat je het in je hart foelt en dat je dan warm word van binnen. Als we dat allemaal hebben dan verzachten we misschien het ferdriet of andere dingen die moeilijk zijn.

Sterfriende

Dees keer heb ik met mijn vrouw gepraat oofer fotos en zo en hoe ik altijd waazig op de foto ben. Nu heb ik echt kei erg mijn best gedaan om heel stil te zitten speesjaal voor dees dag en dees foto. Ik ben het met een rode roos en het laat zien dat ik van alle mooie dingen hou en dat ik aan jullie allemaal denk, altijd.
Ook onze sterfriende in regenboogland want die zijn er natuurlijk ook gewoon en die fergeete we nooit! Fanavond doe ik een kaarsje aan en dan doe ik ekstra kopjes geven voor onze sterfriende omdat zoveel liefde heb binnen in mij. En swaaie doe ik ook en dees keer doe ik dat met mijn rode roos voor Faaletijn.

Lieve allemaal, ik hoop dat jullie fandaag al een beetje liefe (zonder DEE mag ook!) foelen van faaletijn en mij hart. Ik geef jullie allemaal zachte kopjes en neusjes!

Tot de volgende blog!