Hoi lieve allemaal, voordat ik verder ga met de updeet wil ik graag Leootje welkom heten op de blog. Veel succes Leootje! Even een kleine updeet over mijn vrouw en mij.
Er kwamen fraage over hoe het nu zit met mij en met mijn vrouw. Op mijn feesboek heb ik het al een beetje uitgelegd en er is ook een blog geweest over het verhuizen. Omdat er misschien nieuwe mensen bij de blog zijn gekomen vertel ik het nog een keertje. Dan is niemand in de war met hoe ik het nu doe.

Kloos

Lang geleden woonde mijn vrouw bij haar moeder en broer saame. In deze periode werkte mijn vrouw ook bij een dierenasiel. Daar kwam ik terecht. Ik was toen nog een kitten en de dierenambulance heeft mij op straat gevonden en toen naar het dierenasiel gebracht. Daar leerde ik mijn vrouw kennen. Zij heeft mij verzorgd.
De vorige poes van mijn vrouw was een ster geworden en mijn mensen vonden het heel stil in huis. Mijn vrouw is direct naar het dierenasiel gereden en daar heeft ze mij gehaald. Toen kreeg ik dus een huis met mensen. Omdat mijn vrouw niet presies wist hoe het zou gaan met huizen en wonen en al die dingen, heeft mijn vrouws broer mij geadopteerd. Ik ben dus saame met mijn vrouws broer. Of te wel, mijn manspersoon. Door de jaren heen zijn we allemaal heel kloos met elkaar geworden en vond ik ook dat we allemaal saame konden zijn en doen.

Met Mila

Mijn vrouw is saame met mij maar ook met Mila, mijn gevonden zusje. Het is niet zo dat we maar één baas hebben want dat kennen we niet. Er zijn drie personen, Ooma, manspersoon en mijn vrouw die mij verzorgen en knuffelen. Ik ben dus niet alleen en dat vind ik echt heel fijn. Daarom wil ik ook niet verhuizen saame met mijn vrouw. Hoewel ik haar wel mis, vind ik het zo prima.
Ik heb ook een roetiene met dees mensen. Mijn ooma is altijd vroeg wakker en die zorgt ervoor altijd dat ik ‘s morgens moes krijg van goermet. Meestal is het kipsmaak omdat ik dat lekker vind. Maar ooma zorgt er ook voor dat ik alles proef. Dus ik heb ook wel eens vis of garnaale of ineens rund. Mila en ik deele een kuipje moes saame. Daarnaast heb ik ook gewoon brokken en sneks. Die geven ooma, mijn manspersoon of mijn vrouw om de beurten.
Mijn manspersoon zorgt ervoor dat ik naar de dokter ga als ik moet gaan. Als ik een vakzienaazie nodig heb of als ik iets aan mijn tannen heb dan ga ik saame met mijn manspersoon. Mijn manspersoon is ook voor de dutjes. Hij heeft een super zachte buik waar ik lekker op kan dutten. Dat heb ik wel eens verteld in een blog hoe dat gaat. Dat ik dan sta te zeuren en dat hij me dan optilt en vervolgens op zijn buik neerlegt. Dan gaat mijn motortje meteen draaien.

De tjek

Mijn vrouw zorgt voor de tjek. Doet Brammie nog alles en wat heeft Bram allemaal gedaan. Saame zijn we gefoelig en praate we heel veel. Over van alles en nog wat. Zo praate we als er ferdriet is doordat er een vriendje een ster is geworden of als iemand boos is. Maar ook als er kei blij nieuws is, dan deele we dat ook. Mijn vrouw zorgt er ook voor dat ik genoeg kusjes op mijn kop krijg en dat ik goeie knuffels krijg. Het is een teerapie voor mij en voor mijn vrouw.
Het is wennen voor ons allebei dat we niet meer saame woone maar we blijve altijd saame, hoe dan ook. En natuurlijk ook voor blog want anders kan ik niet bloggen. Mijn vrouw houd het schermtijd in de gaten. Dat ik niet teveel achter de peecee zit want dat is niet goed voor je ooge. Maar dat je saame op afstand kan woone, kan best!

Lieve allemaal, de meningen zijn ferdeelt. De ene kater vindt de hamser geen snek en de andere wel. Me eigen vind het een snek maar wel een liefe dus misschien alleen kijken en niet aanraken. Ik wil nog wel een keertje snoffen want ze is zo zacht. En ik denk dat ze super lekker ruikt. Ik denk dat ze naar gras ruikt omdat ze daar altijd in zit. Nouja, een soort gras dan.

Gefoelig

Als mienister van gefoelige saake wil ik graag eefe stilstaan bij afgelopen week. Toen was het herdenke van heel veel sterre van de oorlog. Maar op dees dag denk ik altijd ook aan onze sterfriende. Soms heb je geen keus om naar regenboogland te gaan en fandaag doe ik een kaarsje aan voor iedereen. De sterrren en iedereen die het nodig heeft. Ik geef ook een steun kopje, misschien helpt het.

Snekken

Zelf had ik een ferassing fandaag. Mijn manspersoon is ook een boergondiejer en hij houdt ook van lekker snekken net zoals ik. Misschien heb ik het snekken wel van hem. Mijn manspersoon en ooma gingen eefe weg en toen ze terug kwamen was mijn vrouw er ook bij. Dat was meteen knuffelen en kusjes uitdelen. Ik deed het kopwerk en mijn motor draaide volop. Zij was van het kriebelen en kusjes op mijn kop planten. Zo deden we dat eefe en toen rook ik wat lekkers.
Nou zal je wel denken, die Bram heeft ook altijd lekkers. Nou wel vaak maar niet elke dag. Mijn man is de snekker, ik niet. Ik doe gewoon mee. Het maakt mij ook niet uit wat het is. Mijn neus ruikt het en mijn lijf gaat op onderzoek uit.

Slagroom

Dees keer was het op tafel. Mijn ooma was iets aan het eete. Ik stond al op tafel voor de kriebels van mijn vrouw dus ging ik bij mijn ooma kijken wat ze aan het eete was. Het is wit en het ruikt lekker. Het ziet er zacht uit als een wolkje. Maar echte wolkjes kun je niet eete, dees wel. Mijn ooma vroeg of ik ook wat wilde proeven en hield een lepeltje voor me met dat spul erop. Het is slagroom.
Eerst moest ik ruiken. Ja het ruikt naar melk en naar slagroom. Daarna stond ik eefe stil. Hoe ga ik dit aanpakken? Het ziet er kei lekker uit. Zal ik eerst links beginnen of eerst rechts? Mijn kop ging nog verder denken. Val ik meteen aan of doe ik lik voor lik?

Lepel

Na eefe denke en ruike ben ik lik voor lik de slagroom aan het opsnoepen. De lepel wordt schoon en mijn bek proeft kei lekkere slagroom. Als de hele lepel schoon is gemaakt smak ik even na en poets ik alle slagroom van mijn snorharen af. Dat was lekker! Het is bijna tijd voor een middag dutje als er ineens een kop voor me word geschoven. ‘Kijk eens Brammie’ zei mijn vrouw. En ik zie een kop gevuld met slagroom voor me staan. Dit is maar één keer omdat je het kei goed doet als blogger en katermans vertelde mijn vrouw me.

Kopje

Ik moest eefe goed kijken want dat zie ik niet elke dag! Een kopje vol slagroom helemaal voor mij alleen. En ik mag gewoon lekker snoepen. Is dit een droom? Droom ik? Eefe ruike, ik ruik slagroom en de melk. Mijn bek begint gewoon te kwijlen van zichzelf. Of ik droom of niet weet ik niet helemaal zeker maar dat maakt nu niks uit. Ik ga lekker snoepen van de slagroom die voor me staat.
Waar ga ik beginnen? Ga ik links beginnen of ga ik voor rechts? Of gewoon in het midden. Ik hoef niet lang na te denken want mijn kop gaat vanzelf naar de slagroom toe. Mijn bek is al half open en mijn tong is al op weg naar de slagroom. Eerst doe ik heel voorzichtig proeven en daarna ga ik slurpen. Dat is wanneer je heel veel slagroom ineens op je tong wilt hebben maar het eigenlijk niet past. En dat smak je toch naar binnen ook al lukt het niet helemaal. Dat maakt voor nu niet uit want het enige waar ik nu aan kan denken is de slagroom in mijn bek en hoe mijn buikje lekker gevuld word met slagroom.
Mijn adfies is wel dat je zoveel mogelijk slagroom op je tong moet krijgen, dat smakt het lekkerst. Dan haalt mijn ooma het kopje weer weg. ‘Nu heb je genoeg gesnoept Brammie,’ zegt mijn ooma. Nou ik vind van niet en ik smak nog eefe na.
Weet je wat handig is met slurpen? Er zit overal rond je bek slagroom. Dus ik heb nog een beetje slagroom over en dat ga ik nu lekker wegpoetsen van mijn bek. Daarna is het duttijd en wil ik eefe warm liggen.
Ik wens iedereen een fijn wiekent met veel liefe en kopjes. Ik tetter mee voor freede en ik swaai fanavond ekstra naar alle sterren!

Lieve allemaal, soms is het weer kei raar en besluiten de wolken om ineens gewoon keiveel water te geefe en soms is het kei mooi weer alsof het gewoon zomer is. Dat dacht ik in de vorige blog ook. Nu is een beetje van alles wat. Van mij mag de echte zomer wel koome. Dan kan ik lekker buiten onder mijn struikje dutten.

Feesboek

Foor dat ik verder ga met de blog heb ik al mienister van gefoelige saake een melding over mijn feesboek. Mijn vrouw gebruikt het soms voor haar en haar snek. Nou ja, mijn snek maar dat mag ik dus niet meer zeggen van haar. Het is een hamsermeisje en géén snek. Volgens andere katermansen en poesemeisjes is het gewoon een snek. En daarbij was ik er eerst dus ik vind dat ik het recht heb op mijn feesboek. Maar aan de andere kant doe ik ook altijd saame dele. We zullen zien met dees snek. Oh nee, Yuki.

Nadenke

Afgelopen dag had ik iets. Ik weet niet meer welke dag het was maar ik kwam uit een dut toen ik na ging denke over de dag. De gewone dingen kwamen in mijn kop zoals eete en de bak maar ook naar buiten gaan en misschien een muis fange. Sinds ik seeniejoor ben doe ik voortaan nadenke ofer de dag. Als ik alles te snel doe dan zien mijn mensen dit en dan kan ik weer naar de witte jas en dat wil ik niet. Zij denken dat mijn hartje dan weer knettergek wordt en ik ook maar dat is niet zo. Zo foelt het niet voor mij.
Eerst ben ik gaan eete. Ontbijt is belangrijk en ik krijg altijd moes als ontbijt van mijn Ooma. Meestal is het kipsmaak met saus en soms met spikkelsaus. Dat is de beste. Na het ontbijt ga ik zeuren en haaibaaien voor aandacht en omdat ik naar buiten wil. Maar dees keer kon dat niet. Mijn manspersoon en Ooma moesten weg dus moest ik iets anders doen. Mila plagen kon ik niet want die was boven. Toen ben op mijn krabpaal gaan zitten. Boven op de hoogste plank. Dat is de fijnste plank. Op het oranje mandje na want daar ligt ik ook graag in. Nou wilde ik gluren of fieloosoofies doen maar mijn kop ging wat anders doen.

Wiew

Boven op de paal lag een geel ding. Het keek me aan want er zaten ooge op. En het heeft ook een bek maar het kan niet eete. Er kwam een bekende geur vanaf. Eentje die ik heel graag ruik! Het is wiew wat er inzit. Ineens ging mijn poot van TIK tegen de wiewspeeltje aan. Mijn kop werd kei blij en mijn lijf deed mee. De wiew rook zo lekker. Het wiewding was ineens een prooi geworden.
Ik rook de wiew opnieuw en toen deed mijn andere poot TIK tegen het speeltje. Mijn lijf ging op mijn achterpoote staan en ik maakt een heuse stoere beweging wegens dit wiewspeeltje. Nu was ik grote leeuw die een prooi heeft gefange. BAM ging het met mijn voorpoot zo op het wiewding. En nog keer BAM met mijn andere poot. Toen gebeurde er iets. Ik was heel oer van binnen en ik als leeuw gaf dat wiewding een keiharde mep. KNAL ging het en het wiewding vloog van de paal zo de grond op. En ik erachter aan! Hier komen dacht ik in mezelf. Ik sprong in stappen van de paal af zo de grond op.

Haai

Daar zag ik het wiewding liggen en ik liep erop af als een sluipende leeuw. Toen rook ik het weer, de wiew. Mijn kop werd een beetje zacht en mijn oer ook. Ik wilde nog eefe ruiken aan dat ding. En toen ging mijn lijf ineens op de grond liggen langs de wiew. Met mijn voorpote pakte ik het wiewding vast en bracht het naar mijn kop. Daar kon ik heerlijk aan snoffen en likken. Ik wreef met mijn wang langs de wiew toen mijn mensen binnen kwamen. Ik was knetter haaai van de wiew want ik kon niet eens zitten. Mijn Ooma zei ‘Och, hij is weer high met dat vieze ding’ toen ze me zag. Welk vies ding dacht ik. Ik weet van niks. Lekker haai worden en rielekst zijn dat is het beste. Dan hoef ik niet naar de witte jas en heb ik toch was fijns gedaan.
Toen rook ik ineens verse fis lucht uit de tas komen die Ooma bij had. Kom Brammie, omhoog met die billen, even niet zo haaai doen anders krijg je geen fis. Mijn kop en lijf gaan alle kanten op en ik ben eigenlijk niet klaar met mijn verhaal maar het moet. Wegens de fis natuurlijk. Voor mij maakt het niet uit of het oude of nieuwe wiew is want daar gaat het over.
Zo zie je maar weer, oude wiew werkt net zo goed! En nou je best doen Brammie voor de verse fis! Fijn wiekent allemaal, vanavond is het weer swaaien naar onse sterren en tetteren we door voor freede overal.

Hoi lieve allemaal, het is zomer. De zon schijnt de hele dag en het is echt al kei warm buiten. Doen jullie allemaal voorzichtig met dees warmte. Dat je genoeg poeselimonade drinkt, veel dutjes doet binnen waar het koel is en niet te veel aktief bezig bent? Bertje’s poeselimonade is poesesoep of saus met ekstra water. Dit kan je dan gewoon lekker drinken. Het is ook voor de moeilijke drinkers onder ons. Soms wil ik ook niet drinken met dees heet weer en dan is Bertje’s limonade een goede oplossing want dan lust ik het wel.

Tuin

‘s Morgens is het nog lekker fris buiten en dan mag ik meestal de tuin. Dan kan ik me helemaal uitleven voordat het te heet wordt. Uitleven wil zeggen dat ik dan gek doe. Ik ga rennen en springen met meestal wat mauwtjes. Ook doe ik Mila vervelen. Het is plagen maar niet gemeen. Zij plaagt mij ook dus ik mag ook een beetje plagen. Afgelopen week, ik weet niet meer welke dag het was maar toen mocht ik ook naar buiten en toen wilde ik me ook uitleven. Alsof ik een kriebel in mijn billen had. Dat heb je soms wanneer je van de bak af komt. Dat je iets voelt aan je billen, of je denkt dat je iets aan je billen voelt waardoor je ineens van de bak af wilt springen en dan even moet rennen. Sommige noemen het ook wel eens de gloeiende vijf. Waarbij je vijf minuute lang even springt en gek doet als je van de bak komt.

Blaadjes

Dit had ik ook toen ik op die ochtend buiten was. Alleen had ik geen kriebel in mijn billen, ik wilde gewoon gek doen van binnen in mijn lijf. Het oer-gevoel was er weer. En nu wilde ik ook lekker oer doen. Ik was buiten en ik voelde van binnen dat ik iets nieuws en iets stoers wilde doen. Iets wat ik nog niet eerder gedaan heb. Ergens in klimmen. Nu heb ik binnen een krabpaal waar ik in kan klimmen dus klimmen kan ik maar ik heb het nog nooit buiten gedaan. En buiten heb ik geen krabpaal maar wat boome en struiken.
Vlak bij mijn bak heb ik een struik staan. Normaal komen daar keiveel bloeme in maar mijn vrouw heeft de struik geknipt. Nu heeft de struik alleen maar blaadjes. De struik is niet zo groot dus ik kan er makkelijk in. Dus dat is op de plenning. Ik ben oer en ik ga die struik in. Vanaf de achterdeur ren ik naar de struik toe om in een keer erin te springen. Maar voor de struik ga ik vol in de rem. Met mijn kop raak ik de struik aan. Ik ga eerst een kijken hoe ik er in moet. Het is namelijk een struik met keiveel blaadjes.

Klimmen

Mijn kop steek ik langs de blaadjes af de struik in om te zien waar de takjes zijn. Dan volgt mijn lijf. Mijn voorpoten zet ik als eerst op een takje maar dan. Hoe krijg ik mijn kont omhoog. Terwijl ik zo sta te denken krijg ik een idee. Ik kan springen. Dus ik hup mijn kont in de wiebel houding. Ik schud mijn billen van links naar rechts en terug. En dan richt ik op waar ik moet komen. Een, twee, hoppa! Ik spring en ik hang half in de struik want mijn achterpoote zijn vergeten om de tak te pakken terwijl mijn voorpoote al verder zijn. Ik probeer met mijn achterpoote bij te krabbelen maar het lukt niet. Mijn billen zijn te zwaar. Dus ik laat me zakken. Dan ga ik het nog maar een keer proberen want nu lukt het wel. Dat moet gewoon.
Dus ik maak me klaar. Zet mijn billen in de houding en wiebel een paar keer tot ik durf te springen, en dan, hoppa! Weer een sprong en nu hang ik weer half in de struik. Folgens mij spring ik niet hard genoeg. Maar mijn voorpoote hebben een tak vast en nu krabbel ik met mijn achterpoote al wat ik kan de tak op. Na een paar minuute klimmen is het me gelukt. Ik sta in de struik en ik ben zo blij en trots dat het me gelukt is dat ik ineens gewoon een keiharde mauw los laat. Dees komt van diep van binnen, dat iedereen weet: Brammie is oer en het is hem gelukt! Trots ben ik zeker en ik blijf even trots in mijn struikje zitten totdat ik er genoeg van heb. Daarna ben ik naar binnen gegaan om te dutten want klimmen is best zwaar werk. Zeker in een struikje.

Dit is spannend. Prrr… Ik geef een kopje. Wat ga ik vandaag allemaal doen? Oh nou zie ik het. Ik ben voor het eerst op de grote blog waar iedereen elkaar al kent. Wat zeg je Bram? Ik mag ook? Ojee. En nu? Voorstellen, ja dat is goed. Hier komt het dan.

Voorstellen

Hallo allemaal, wat is het toch spannend om voor het eerst op een blog te zijn. Nu weet ik dat mijn broer Bram het al een tijdje doet maar ik heb het nog nooit gedaan. Mamavoelens!! Jij bent er ook! Mijn liefste mama, ik geef je heel veel neusjes en een likje. Wat ben ik blij dat ik jou hier zie. En Dorus, de stoere ammerdammer katermans, wat leuk!! Oja voorstellen.

Mijn naam is Mila en ik ben een poesemeisje. Mijn verhaal begint in de zomer van het jaar 2012. Het is halverwege Augustus en het is lekker weer. De zon schijnt zachtjes. Ik ben helemaal alleen. Het enige wat ik zie zijn de blaadjes onder mijn pootjes en boven mijn kopje. Als de wind waait en er een zonnestraal op mijn neusje komt, snuif ik even. Misschien ruik ik waar mijn mama is. Want ik mishaar en ik wil bij haar zijn. Ik wil tegen haar buik aan liggen en melk drinken. Ze is weg. Ik roep haar: “Miew, miew!” Misschien hoort ze mij en komt ze, want ik weet niet waar ik ben. De zonnestraal op mijn neusje wordt kouder. Hoe lang ben ik hier? Mist mama mij? Mijn buikje gromt van de honger. Zo hard als ik durf, roep ik nog een keer: “Miew, miew.” Weer geen mama.

Een vrouw

Wat is dat? Er komen grote benen naar me toe. Misschien hebben zij mijn mama. “Miew, miew” roep ik naar de benen. Een vrouw pakt me op en aait me met warme handen. Ze ruikt niet als mijn mama. Ik vind haar toch lief. Misschien heeft ze iets te eten. Ik ben zo moe dat ik in slaap val. Als ik wakker word, ben ik in een huis en ik ruik heerlijk eten. Ik val meteen aan, want ik heb honger. Dan ga ik mezelf wassen en weer slapen.

Zo ben ik hier in huis gekomen. Langzaam maakte ik kennis met mijn broers Toby en Bram. Toby deed mij altijd kusjes geven en Bram deed mij wassen. Nu ben ik een echt poesemeisje en wil ik niet meer gewassen worden, bah! Dat kan ik best zelf. Toen mijn vrouw mij in het bos vond, zei ze dat ik ongeveer acht weken oud was. We hebben samen terug geteld en bedacht dat ik geboren ben op dertien juni 2012. Ik ben bij de witte jassen geweest en in mijn paspoort staat dat ik gezond ben.

Furkeer

Nu woon ik al bijna elf jaar bij mijn vrouw, ooma, manspersoon, Toby en Bram. Ik heb furkering gehad met de mooie rood/witte katermans van mevrouw Emmy van prinses Noa. Jimmy is een prachtige ster geworden. Ik ben best kieskeurig wanneer het op katermansen aankomt vandaar dat ik nog geen nieuwe furkeer heb. Ik heb er wel eentje op het oog, hihi. Hij is stevig, heeft zelfvertrouwen omdat hij doet wat hij kan en hij tettert als de beste. Hij weet alleen nog niet dat ik hem misschien leuk vind.

Als hobby heb ik mijn vachfurzorging want poesemeisjes moeten er altijd mooi en netjes uit zien. Dus daar besteed ik veel tijd aan. Ik zorg ervoor dat mijn nagels netjes zijn en schoon maar ook mijn tanden en dat mijn vacht goed in de plooi zit. Daarnaast hou ik me bezig met sierlijk lopen. Dat hoort als meisje zijnde. Thuis heb ik als werk dat ik de mennusjer ben. Zo houd ik iedereen in het gareel en zorg ik ervoor dat iedereen lief blijft doen naar elkaar. Ik deel kopjes en neusjes uit waar het nodig is. Ik zit achter Toby en Bram aan als ze hun rotzooi weer eens niet opruimen. Maar dat is denk ik iets wat heel veel jongens doen. Mijn Jimmy was altijd een nette heer. Een pracht katermans die altijd in mijn hart zit.

Ik ben alweer aan het einde van mijn eerste blog gekomen. Ik doe jullie allemaal een kopje geven en tot de volgende keer.