Alle berichten van @Bertje

Interview met de naaktkat Borrel

Borrel (3 jaar) kijkt heel intens en dat is mijn schuld. Want ik heb hem naaktkat genoemd. En hij weet beter want hij is een Sfinx-kater. Sorry jongen!  Ik vroeg hem om een interview omdat hij straks gaat werken in Katdeau, het kattencafé in Hengelo.

Borrel, ik bedoel natuurlijk dat je een Sfinx bent. Iedereen noemt je naaktkat. Hoe vind je dat eigenlijk?

Vroeger schaamde ik me hier wel eens voor. Iedereen is natuurlijk wat gevoeliger in z’n blootje. Maar nadat iedereen die mij ontmoet mijn huid zo heerlijk fluweelzacht vind, ben ik er eigenlijk heel blij mee dat ik niet overal haren achterlaat. En natuurlijk heb ik een mooi figuur.

Ja dat kan iedereen meteen  zien. Je bent gevoeliger zeg je, maar toch ben je erg op mensen gericht. Hoe zit dat?

Ik vind mensen geweldig! Ze zijn altijd bezig met dingen die ik niet begrijp en daar kijk ik dan graag (heel dichtbij) naar. Soms is het ook leuk om te helpen, dan ga ik op alle spulletjes liggen, want warme spulletjes zijn betere spulletjes natuurlijk. Ook is het leuk om met mijn baasje te kletsen, ik heb altijd veel te vertellen. Ook ligt hun schoot, schouder en buik een stuk warmer dan mijn eigen mandjes, dus daar lig ik het liefst.

Klinkt alsof je het  druk hebt. Hoe verloopt nou voor jou een gewone dag?

Ik ben ’s ochtends altijd vroeg op om in huis mijn medebewoners wakker te miauwen en kopjes te geven omdat ik samen ontbijten het allerleukste vind! Ook mag ik ’s ochtends vaak even in bed liggen van mijn baasje, terwijl ik eigenlijk wel de hele nacht daar wil liggen. Voor de rest ga ik op een gewone dag graag spelen en slapen met mijn vriendjes Nootje en Cashew, lig ik heel graag op de kussens voor het raam in het kattencafé zodat ik alles in de buurt goed in de gaten kan houden. En tenslotte geef ik ook heel graag de hele dag kopjes aan alle planten in huis, gewoon omdat ik die lief vind.

Borrel, Nootje en Cashew

Volgens mij ben je in een vorig leven een hippie geweest. Alles is love en peace. Wat vind je het allerfijnste aan je leven?

Dat er altijd zoveel gezelligheid is thuis! Ik heb m’n beste vriendjes altijd dichtbij en vaak komt er visite en daar ben ik echt gek op. Ik kan niet wachten tot het kattencafé echt open gaat, want dan krijg ik nog meer aandacht!

Oja, het café. Het is ook een winkel, weet ik. Wat ga je daar straks voor werk doen?

Ik ga natuurlijk veel mensen trekken door mijn charmes. En ik ga mijn baasje helpen met het voorproeven van de lekkere dingen in het kattencafé.

 

Dankjewel voor dit interview Borrel!! 

Luisteren is een keuze

uit mijn leven,

 In Japan begrijpen ze waar de wetenschap toe dient en dat is om een beter begrip te ontwikkelen van de kat. In Tokyo onderzochten ze of katten konden luisteren.

Ja en nee zeg je dan meteen. Een kat kan uitstekend luisteren. Piept er een verpakking van een geliefde snack, dan hoort de kat dat nog in de diepste slaap. Dat was het ja. Nu komt het nee. Luisteren is iets anders dan gehoorzamen. Net als bij mensen. Een hond vind het leuk om te gehoorzamen. Een kat bekijkt het per geval.

Dus: begrijpen wat de mens vraagt is geen probleem. Doen is een tweede. En dat legt een deel van de verantwoordelijkheid bij de mens: die moet leren vragen op een manier waarop de kat het wenst te overwegen.

Het lag voor de hand, natuurlijk. Maar in Tokyo wilden ze het zeker weten en dat is nu het geval: luisteren is een keuze. Voor de kat, dan.

(Bron: Independent.co.uk)

Er zit iets in mijn ooghoek

U ziet het meteen: er zit iets in mijn ooghoek. Iets dat uit mijn oog komt ofzo en dat daar even blijft hangen.  Geeft niks, dacht ik.

Hoe dat verdwijnt, weet ik niet precies. Soms valt het eruit. Of het gaat weg als ik mezelf was en met mijn pootjes over mijn kop ga. Ik vind het niet zo belangrijk. Maar ik weet wel, dat sommige mensen er meteen iets aan willen doen.  Het afvegen. Het schoonmaken. Een doekje, een wattenstaafje, een hand, een weet ik het. Ik hou daar niet van.

Kijk, als het echt erg is en het zit er te lang, dan heb je als kat wat hulp nodig. Zit het in twee ogen en ruikt het raar, dan is de kans groot dat je wat onder de leden hebt. Dus even naar de dokter, want je weet maar nooit.

In alle andere gevallen hoeft het niet. Als ik voor mezelf spreek, kan ik eerlijk zeggen dat ik schoon op mezelf ben. Netjes. Grote stukken van mijn vacht zijn wit en die hou ik mooi in mijn uppie. Dus als er wat in mijn ooghoek zit, en ik was het niet weg, dan valt het er wel uit. Niks mis mee.  Vind ik.

Mijn fijnste moment (blog)

Van een gewone dag kunt u zeggen dat is een gewone dag. Maar die dagen vind ik het fijnste. En op een gewone dag weet ik ook wat mijn fijnste moment is. Dat komt omdat mijn vrouw er altijd naar vraagt.

Ik ben meer van de dingen nemen zoals ze zijn. Een beetje zen.

Zij is meer van over de dingen nadenken, ze veranderen en ze dan pas nemen zoals ze zijn. Van ons tweetjes ligt zij wakker en kan ik altijd slapen. Dus dat zegt genoeg.

Mijn vrouw vraagt dus vaak wat mijn fijnste moment van de dag is.

Samen wakker worden? Nee hoor. Wakker is wakker.

Samen eten? Dat is gezellig en fijn. Al zou ik graag eens uitgebreid haar bord willen besnuffelen maar dat mag nooit.

Samen spelen? Kan. Kan.

Samen eh…?

Nou, ik zal het zeggen. Mijn fijnste moment is ’s avonds na het eten en dan lig ik op mijn kussen en zij zit ervoor, en zij legt haar arm om me heen en ze zegt niks en ze zit stil. Ik lig ook stil met mijn kop dicht bij de hare. En omdat het mijn fijnste moment is moet ik de hele tijd spinnen.

Help! De kat slaapt te veel

Ik kan slapen terwijl ik zit, terwijl ik lig en terwijl ik hang. Ik kan ook doen alsof ik slaap. En ik slaap graag, dat is ook waar.  In mijn doos ligt flanel, ik heb een eigen kussen en meer slaapplaatsen. Soms denkt mijn vrouw dat ik veel te veel slaap.  Kan dat?

Nou, daar zijn we nog niet uit. Als het de hele tijd regent, lig ik graag op mijn kussen te soezen en te doezelen en te slapen. Soms ben ik even wakker voor een brokje, of om te gapen, of ook wel om geaaid te worden. Dan heb ik een gezellige dag. Daar word ik niks slechter van.

Maar wanneer mijn vrouw een uur te lang in bed ligt, klaagt ze over hoofdpijn en dat ze zich sloom voelt. Daarom ga ik tegenwoordig miauwen als het me te lang duurt. Soms snapt ze wat ik bedoel.

Een kat kan niet veel te veel slapen. Een kat slaapt altijd precies genoeg of te weinig, dat is als we niet met rust worden gelaten. Normaal is zestien uur per dag, en als je ouder of jonger bent dan heb je meer slaap nodig. Ik zeg het maar even.

Maar wanneer je als kat opeens anders slaapt, kan er iets mis zijn. Dus dat je uit jezelf opeens van gewoonte verandert.  En als je opeens niks meer wilt, dus ook niet spelen of eten, dan is het goed om naar de dierenarts te gaan. Ja, wat moet dat moet, ik kan het ook niet helpen.

Zo, nou ga ik even een dutje doen.