Alle berichten van @Bertje

Over regels, luisteren en gehoorzaam zijn

Over regels, luisteren en gehoorzaam zijn  Over regels, luisteren en gehoorzaam zijn gaat het deze keer. Ik was lekker aan het rollen met mijn tapijtje en dat vertelde ik op Facebook. Toen vroeg iemand wat mijn vrouw daarvan zei.

Nou mijn vrouw vond het leuk. En daarom wilde ze er ook een foto van maken.

Maar de vraag was eigenlijk: Mag jij dat? Daar ging ik toch over nadenken.

Regels

Bij mij thuis zijn er haast geen regels dus volgens mij is het niet streng. Ik mag overal liggen waar ik wil, wanneer ik dat wil. Behalve als ik in het kleine hoekje wil achter de bank en mijn vrouw ziet het dan roept ze: “Adelbert Cornelis!” Zo heet ik voluit. En dan heb ik opeens zin om ergens anders te gaan liggen.

Wat ik echt niet mag dat is:

  • aan kabels knagen (doe ik toch nooit)
  • menseneten (alsof ik dat lust)
  • naar buiten (geen zin in)

Luisteren

Ik vind dat als je samenwoont je naar elkaar moet luisteren. Dat vindt mijn vrouw ook. Dus als ik miauw, dan kijkt ze naar me en ze luistert. En als zij wat zegt luister ik ook en soms val ik in slaap.

Gehoorzamen

Gehoorzamen vind ik moeilijk. Als ze iets zegt van ‘kom eens hier’, of ‘kijk eens naar de camera’, dan doe ik dat alleen als ik het toch al van plan was. Of omdat ik nieuwsgierig ben naar wat er dan gaat gebeuren. Doen wat ze zegt omdat ze het zegt, daar begin ik niet aan. Want ik ben ook iemand. En zij is ook niet gehoorzaam aan mij.

Maar ik vind je moet wel op elkaar letten. Als ik me ’s nachts raar voel dan mag ik altijd naar het bed om haar wakker te miauwen voor knuffels. En als zij weer zo moe is, dan kom ik bij haar liggen op de bank en dan spin ik speciaal voor haar.

Zo is dat bij mij thuis en bij u misschien weer anders.

Bijkomen is belangrijk

 Weet u wat gek is? Dat als je veel meemaakt het best moeilijk is en dat als alles weer normaal is dat je dan juist moe bent. En dan moet je bijkomen.

En ik dacht juist nou kan ik weer van alles doen. Maar bijkomen is belangrijk.

 

Week

Eerlijk is eerlijk, het was best een drukke week voor mij. Elke dag was er weer wat. Eerst kwam er een doos in huis en toen ontdekte ik dat er een stofzuiger in zat. En daar was ik niet aan gewend en toen kwam er weer wat anders en dat was de storm. Herrie buiten voel ik van binnen. Ik ben dan van slag. Dat komt omdat ik een gevoelige jongen ben, mijn vrouw zegt dat dus dan zal het wel zo zijn.

Gewoon

Toen was de storm weg en ik wist dat alles weer gewoon was maar ik voelde me raar. Het was net of ik aan het wachten was tot er weer iets kwam. Ik liep door de kamer heen en weer, op mijn kussen lag ik opeens niet meer lekker en ik had de hele tijd zin in eten, in lekkere kraakbrokjes. Dus ik miauwde nogal. De dag was eigenlijk gewoon alleen ik nog niet.

Bijkomen

“Je moet bijkomen,” zei mijn vrouw.  “En ik ga je daarbij helpen.” Nou, dacht ik, zal mij benieuwen. Wat hebben we gedaan?

  • als ik de hele tijd door de kamer liep dan gooide ze een propje naar me toe en dat vond ik dan opeens leuk om mee te spelen
  • als ik probeerde goed te liggen op mijn kussen dan kriebelde ze op mijn buik en dan kon ik me opeens beter ontspannen
  • ze schudde zomaar brokjes uit mijn brokjesbal en toen kon ik lekker emo-eten

Rustig

Dus nou heb ik ook geleerd, dat bijkomen niet vanzelf gaat. Je moet er iets voor doen. En het is superfijn als iemand je helpt.

Storm buiten en onrust binnen

Storm buiten Storm buiten was best moeilijk. Het begon ’s nachts. In huis was het donker en alles was hetzelfde, maar de herrie van buiten maakte het anders. Ik voelde me niet mezelf. Dat was ook al moeilijk.

Wat moet je doen als het stormt en je zit binnen en je voelt het toch, dat je denkt dit is niet fijn, helemaal niet?

Nou ik deed wat ik altijd deed.

Donker

Wat ik zei, het huis was donker. Van buiten kreeg ik een beetje licht precies genoeg om alles te kunnen zien. Er is donker en moeilijk donker en dit was moeilijk.

Dus ik de trap op naar de slaapkamer. Meew!! Mijn vrouw werd wakker en ze klopte op het bed. Ik sprong er meteen bij. Ze aaide me en ze zei dat we verder gingen slapen. Ik kon zien dat ze geeneens echt wakker was. Zij sliep eerder dan ik. Anders kan ik heel goed slapen, maar het lukte gewoon niet.

Op en neer

Er zat heel veel onrust in mij dus ik bleef doen wat ik had gedaan. Trap op. Miauwen. Erbij op het bed. Knuffel. Weer naar beneden. Dan weer naar de slaapkamer. Naar beneden. Op en neer de hele tijd. Het begon steeds erger te stormen.

Overloop

Een keer zat ik op de overloop keihard te miauwen en toen riep mijn vrouw keihard mijn naam en ik miauwde keihard terug. Ze deed het licht aan en toen was ze heel anders. “Kom maar jongen,” zei ze en ik kwam. De knuffel duurde langer dat was heel fijn.

Dag

’s Morgens was ik nog steeds anders dan mijn gewone zelf. Buiten hoorde ik de storm. Het waren geen fijne geluiden. Ik heb liever dat ik dat niet hoor. Dus ik kreeg weer knuffels en gesprekjes en dat hielp wel. Toen de storm minder werd, ging ik slapen. Daar was ik zo aan toe, ik was keimoe.

Hier zijn de katten van de kattenren

Hier zijn de katten van de kattenren Hier zijn de vijf katten van de kattenren: ze heten Prince, Grace, Jackson, Elvis en Memphis.  Hun mensen Ton en Corina hebben een kattenren gemaakt. Een interview.

Misschien wil ik ook wel een kattenren. Maar er is alleen een platje en dan moet mijn vrouw wel elke keer mee.  Dus dat is heel erg misschien.

Hier komt mijn interview met Ton.

Hoe bent u op het idee gekomen om kattenrennen te maken?

Ik ben op het idee gekomen omdat wij zelf ook katten hebben en die willen graag naar buiten. Maar wij willen niet dat buren of andere mensen daar last van
hebben, of dat de katten misschien iets naars overkomt.

De kattenren die Ton maakte
De kattenren die Ton maakte

Prince was onze eerste huisgenoot vier jaar geleden. Een jaar later kwam Grace (want alleen is ook maar alleen), dit zijn allebei Bengalen. Sinds vorig jaar februari is Jackson uit Siberie erbij gekomen, dit is een Blauwe Rus. En sinds afgelopen 24 december hebben we de broertjes Memphis en Elvis uit een asiel in Eindhoven.
Mijn vrouw en dochter hadden een donatie gedaan en wat speelspulletjes
geschonken aan dat asiel  voor Kerstmis 2017 en we konden die twee daar niet laten zitten.
De vorige eigenaar kon om bepaalde redenen er niet meer voor zorgen en dus hebben wij ze maar een goed leven gegeven.

Er is enorm veel interesse is in kattenren, het is meer een geaccepteerd iets om een kat “de vrijheid” te  geven door middel van een ren.

Lekker klimmen

Dus Prince en Grace waren de eersten die een kattenren kregen? Moesten ze erg wennen?

Ze  vinden het  heerlijk buiten in de kattenren te spelen. Hun drie vriendjes genieten er ook met volle teugen van.

Misschien wil ik het ook wel. Maar maakt het herrie als jullie een kattenren komen maken?  Ik vind herrie moeilijk.
Met de opbouw van de kattenren is er wel wat geluid maar dat valt reuze mee en het is maar van korte duur.

Ik heb alleen een platje en er moeten monteurs op het dak kunnen zegt mijn vrouw, kan het dan ook?

Geen probleem wij klimmen gewoon op het dak en makken daar een  passende kattenren naar  wens en maatvoering.

Bankje voor mensenWat is het fijnste dat u heeft meegemaakt met katten en een kattenren?

Nou dat weet ik zo 123 niet hoor ik hoor alleen maar lovende  reacties van de katten en hun baasjes, het is namelijk echt leuk om de katten en ook weer de eigenaren gelukkig te maken.

Dankuwel voor dit interview!! Ik vind het super dat u voor katten werkt en dat ze het zo fijn vinden.  De website is kattenren.com

 

Een krabpaal heeft iedereen gewoon nodig

krabpaal voor katten Een krabpaal heeft iedereen gewoon nodig. Ik ook. En u weet dat ik helemaal niet van nieuwe dingen hou maar toen ik mijn krabpaal kreeg, ging ik er meteen aan hangen. Lekkerrr.

Deze staat beneden in de huiskamer. Op de foto ziet u ook een stukje van mijn slaapdoos. Kan ik meteen door.

Stevig

Wat ik echt superfijn aan mijn krabpaal vind is dat hij stevig is. Ik ben best een grote jongen en ik heb ook kracht in mijn voorpoten dus als ik ergens aan ga hangen, dan wil ik ook hangen! En dat lukt. Ik sla mijn nagels bovenin en dan laat ik me zakken en zo rek ik me uit. Het is ook een stukje techniek.  Ik kan het gewoon.

Omvallen

De krabpaal staat ook stevig op het tapijt, er zit een stuk bij waar ik op kan zitten. Bovenop ook dat is tegen het omvallen. Ik ga daar nooit op zitten. Het is een beetje een kattenmeubel geloof ik, nou daar heb ik niks mee.  Ik heb al meubels, de bank en kussens en het bed, gewoon wat hier staat dat is ook van mij.

Nacht

Boven heb ik ook een krabpaal, die is voor ’s nachts want hij staat bij het bed. Het is voor als ik even wakker ben en lekker snel wil gymmen. Of voor als ik dan mijn nagels wil doen. kan ook ’s morgens meteen na het opstaan. Dan hoef ik niet met lange nagels de trap af naar de paal beneden.

Planken

Dan heb ik ook twee planken van touw dus eigenlijk zijn dar krabplanken. Eentje beneden. Eentje boven. Die gebruik ik meer om op te liggen. Dat ik even wat anders onder me voel dan een zacht dekentje. Of ik sta er even op, zodat ik het ruwe lekker onder mijn poten voel.

Mijn krabpaal beneden is nou bijna stuk. Ik voel me er best trots op.