Woef! Hooooooooi snorremansen en miauwers, jaaaaa spannende tijden bij pootbal. Niet alleen in de reacties maar ook in het echt. Het pootbal wedstrijd van Nederland – Argentinië was reuze en heuse spannend! Jaaaa eerst ging het zo en toen was het anders en toen kwam ineens gooooaaal.
Wij hebben deze keer met pootballen niet gewonnen maar kei en kei goed ons best gedaan!! Koekje voor iedereen! Pootballen gaat in de reacties gewoon door. Oopa scoorde laatst ook een doelpunt toen hij krijsend naar Loesje opzoek was. Nou ik zeg, kei goed gedaan!
Kopjes
Thuis was er ook iets. Geen pootbal maar kopjes met een miauwer. Namelijk Mila. Jaaa zij had zin in kopjes. Zelf geef ik geen kopjes, ik ben een woef. Ik doe aan snuffen en likken.
Ik was net wakker en ik zat nog op bed toen Mila ineens kwam. Ik was nog niet naar buiten geweest voor mijn ochtend route. En ik had mijn ontbijt ook nog niet gehad, zo vroeg was het. Buiten was het wel al licht dus dan sta ik op. Klaar om aan de dag te beginnen. Eerst ging het van ‘vrrrr’ . Een klein geluidje uit Mila. Volgens mij was dat goedemorgen. Ik weet
het niet zeker want ik heb nog niet echt taal gehad in het miauwers.
Wakker
Mijn neus ging direct naar haar bek, daar kwam het geluidje uit. ‘Snof snof snof’ deed ik. En daarna kwam er weer een ‘vrrr’ bij haar vandaan. Haaaaaaai Mila. Woef! Goedemorgen. Jij bent vroeg wakker. Ik snofte nog een keertje en elke keer als ik dat doe bij haar, dan komt er een ‘vrrrr’ geluid uit. Weten jullie snorrenmansen en miauwers wat dit is? Ik denk dat het ‘hallo’ is maar ik weet het niet zeker.
Mila lag nog lekker terwijl ik al recht op zat. Jaaa ik houd de wacht! Dat is altijd zo. Als ik wakker ben, ben ik paraat voor alle taakjes en koekjes. Nu is mijn eerste taak Mila. Zij ligt voor me. En er komen steeds meer ‘vrrr’ geluidjes uit haar. Ik vind het knap, ik kan dat niet. Ik kan blaffen, woef!, en ik kan grommen, dat doe ik als ik boos of onzeker ben. ‘Grrrrr’ is dat geluid. Oh en als ik naar de witte jas moet, dan kan ik ook spontaan ineens piepen zo van ‘help, help ik ben zielig en ik wil niet naar de witte jas’. Hoe dat geluidje gaat weet ik niet omdat ik dan in paniek ben.
Likjes
Mila klinkt heel erg lief en vriendelijk en dat is ze ook. Ik ga haar likjes geven omdat ze zo lief is. Haar kleine ‘vrrr-tjes’ klinken zacht en lief. Kom hier dat ik je was. lik lik lik. Jaaaa kleine miauwer. Ik vind je ook lief. Samen kroelen. Jij maakt geluidjes en ik doe je wassen. Je smaakt nog een beetje naar lekker voer wat ik niet mag hebben. Kom, dan doe ik je snoet ook even wassen. Mijn grote lebber tong kan dat best. Van voor naar achter van de bek naar haar oren. Alles in één beweging. Ooo ik proef mousse. Was het lekker Mila? Nou ik was je wel even goed hoor. Nou kom maar hoor. Mijn tong doet dat wel. Woef! Haar motor draait ineens volop. De kleine ‘vrrtjes’ gaan aan een stuk door. Dus geen pauze meer.
Knap hoor.
Dan gaat ze ineens staan. Oh, je wilt door de wasstraat?, geen probleem miauwer. Een wasje hier en een wasje daar en een wasje overal. Woef, kleine miauwer wassen, lik lik lik. Jouw bek is toch wel het lekkerste hoor, als dat mousse. Je hebt nu wel een ander kapsel, ik weet niet of je dat heel erg vind maar je ziet er stekelig goed uit! Oh en je ruikt fantastisch goed. Zeker als ik je was. En dan doet ze iets aparts. Ze boinkt met haar kop tegen mijn kop. Wow kleine, rustig aan. Ik ben niet zo van het katkarate en zo. Jaaaaa als je het zachtjes doet, dan kan alles. Maar kopstoten, dat laat ik aan mevrouw geit over. Die schijnt gewoon olympisch goed te zijn. Enniewee..
Koekjes
Ik zit te kroelen met een miauwer, een lieve zachte miauwer met een goede kopstoot. Nou snap ik waarom Bram geen kopjes van haar wil. Ze is sterk. Kom kleine, ik duw je omver met mijn poot en ik geeft je wasjes omdat ik je lief vind. Wasje hier, wasje daar en overal een wasje. Wasje links, wasje reeeeechhttss…
En toen was het tijd om naar buiten te gaan want mijn mens roept me. Jaaa koekjes hier en koekjes daar, tot de volgende avontuur want ik ben hier klaar… Koekjes!!
Miauw ik werd wakker op de dag met de zater erin. Zoals altijd ging ik nog even bij Frau onder het dekbed liggen knuffelen. Zo lagen we een tijdje tot dat ze zei Min we moeten opstaan. Dat wilde ik helemaal niet want ik lag net zo lekker warm. Mensenopaa komt om de boom op te zetten.
dat betekend noepies! En een open deur dus dees poes probeerde ook nog een kleine ontsnappingspoging te doen hihi. Maar dat lukte niet. Pff ik mag ook nooit wat miauw. Al gauw furgat ik dat ik het stom fond dat ik niet door de foordeur mocht. Want uit de tas kwaame lekkere likwitsneks en wiekentsnek. Jammie jammie!
ik toch nooit doen. Normaal zit ik snel in iedere tas maar als ik dat in deze tas doe dan gaan al die mooie ballen kapot. En dat wil ik niet. Dat is zonde. En ook heb ik geen zin in glas in mijn pootjes. Want sommige ballen zijn dan wel Minnie proof maar degene die buiten katbereik worden gehangen niet. Dus ik bleef netjes op de grond zitten wachten.
Hallo vriendjes, hier ben ik weer. Lucky de roodwitte kater met een maatje meer. Waarom ik dat zeg deze keer vragen jullie je misschien af? Nou, niet wanneer ik deze blog schrijf maar op de dag dat jullie mijn verhaal lezen, moet ik dus voor een prik naar de witte jas en daar heb ik dus echt helemaal geen zin in.
Na het rennen ben ik soms wel wat moe maar meestal ga ik eerst eten omdat ik dan honger heb. Na het rennen wil ik veel brokjes maar een snack is natuurlijk ook goed. Nu is mijn man dit weekend bij de winkel geweest en heeft een nieuw soort snacks mee gebracht. Het zijn grote zakken dus dat staat me wel aan. Nu maar hopen dat ze ook lekker smaken natuurlijk. Het spannendste komt alleen nog: er was ook een doos in de winkel van de snoepjes gekomen en die voor ons was. Daar zaten lekkere blikjes met visjes in (misschien kan ik er eentje delen met Loes, die houdt erg van vis zeggen ze) maar het mooiste wat erin zat, zien jullie op de foto.
speciale sokken voor aan de muur komen ook nog in de kamer te hangen. Daar past misschien ook nog wel wat lekkers in. We zijn immers helemaal geen verwende katten hier hoor. Maar we geven ook wat aan de poezels in het asiel. Die hebben per slot van rekening ook een fijne kerst nodig. Allemaal samen is dan nog belangrijker.
Hoe het kwam weet ik niet, maar ik merkte forige week ineens dat iets aan mijn lijf niet goed zat, elke keer als ik door mijn luikje ging en mijn achterpoot moest strekken deed dat zooooveel pijn, daarom sprong ik steeds op de vensterbank en ging voor het raam zitten tetteren, of ik tetterde net zolang tot mijn mensen de deur voor me open deden, als ik wilde gaan zitten deed die poot ook heel veel pijn, de pijn zat diep van binnen en liep van mijn rug tot in de PUNTjes van mijn tenen.
binnen en probeerde te gaan zitten, maar dat lukte niet, ik probeerde het wel tien keer maar mijn poot deed zoveel pijn dat ik maar ging liggen, mijn vrouw had het gezien en ging naar mijn man, ze gingen bellen en van alles doen, ik kroop maar in mijn mand, maar daar werd ik zomaar uitgetild door mijn man en in mijn tas gezet, ik moest ervan piepen en grommen, zachtjes hoor maar ik deed het wel!, want ik wist dat we op het PUNT stonden om naar de dokter te gaan.
Bij de ferwarming
Lieve allemaal, wat waren de afgelopen dagen toch spannend voor iedereen. Sinnerklaas en de pieten waren in ons land en gaven ons kei veel kadoos en kei veel lekkers.
De geur. Oooow die is kei lekker. Zodra het staafje open is, komt er een kei lekkere kipgeur vanaf! Dat je meteen alles in je bek wilt hebben en dan lekker wilt smakken. Dat je eerst de kriem op je tong krijgt en dan vervolgens even in je bek laat voordat je het doorslikt. Zo ruikt het.
ging meteen met mijn kop en tong naar dat staafje. Mijn tong was er al uit. Die wilde meteen proefe. Mijn vrouw kneep een klein beetje in het staafje waardoor er een klein beetje op mijn tong kwam.
Mijn mening