Category Archives: voor u getest

Gisteren kreeg ik natuureten met kip

kip

Hoi allemaal dit was mijn avondeten van gisteren. Het stond toen nog op het aanrecht en ik was in de huiskamer aan het miauwen van: “Geef mij die kip, ik wil kip, geef het nou!”

Natuureten

Sinds vorige week krijg ik ander avondeten. Mijn vrouw zegt dat er veel natuur in zit en geen graan en geen suiker en dat het veel gezonder is.

Eerlijk, mij maakt het niks uit. Van eten zeg ik: als het maar lekker is. Dan eet ik. Of het op een oude krant ligt of op een antiek bordje, het kan me niks schelen. Lekker, daar gaat het om. En dat ik de rust heb om te eten, dus met pauze en een knuffel en een vriendelijk woordje, dan eet ik echt lekker.

Blikje

Gisteren liet ze een piepklein blikje zien. Dat was mijn hele avondeten.

Van Almo. Zei me niks. Ik ben zakjes gewend dat je hele bord lekker vol ligt en je eet en dan ga je uitbuiken.

Ik vond het zo weinig. Straks kreeg ik nog honger.

 

Geur

 Het rook wel superlekker. Echt dat je weet: dit is serieus eten. Daarom begon ik ook te miauwen toen ik het rook. Want ik wilde het eten.

Nou dat lukte heel goed.

Het ging in een sessie op, alles achter elkaar. En het was zo lekker dat ik heel snel wilde eten maar dat lukte niet omdat het best stevig spul is.

Ik vond het superduperlekker.

En daarna ging ik bankhangen en ik kreeg knuffels. Ik smakte een beetje na. Lekker hoor, natuureten.

En weet u wat nou het gekke was. Ik had die hele avond geen honger meer en ook geen trek. Dus van dat kleine blikje zat ik bomvol. Dat had ik eerlijk waar niet gedacht.

Oja, het blikje komt van de betere dierenwinkel. Ze hebben ook tonijn en nog meer natuurspul. Ik hoop dat ik het allemaal krijg.

Ik heb weer ander eten gekregen

eten

Weet u nog van die ene kater die aan de sportbrokken ging? Ja, dat was ik. Lekker spul, op zich. Maar opeens had ik er genoeg van.

Eigenlijk had ik helemaal genoeg van al dat sporteten. Ik voelde me elke dag een beetje meer bleeh, maar nou weet ik dat het ook kwam door andere dingen.

  • er zat spul in om rustig te worden in je kop en dat is fijn maar je kunt ook sloom worden en dat is niet zo fijn dus eigenlijk wou ik dat spul niet meer
  • ik heb een beetje overgegeven omdat ik tegen mijn zin in at
  • mijn vrouw begon te lezen over eten zonder suiker en spul erin, koolhiedraaten zegt ze en graan hoeft ook niet, toen keek ze opeens heel intens naar mij en ze zegt Bert we gaan het anders doen. En ik lag net weer lekker.

Zalm en tonijn

Die middag zette ze een bordje met nieuw eten voor me neer. Dan kon ik proberen of ik het wat vond. Het was van Natures en er zat zalm en tonijn in. En kip.

Het rook best goed.

Eten lukte ook, en ik heb bijna het hele bordje leeg gemaakt.

Maar niet helemaal. Het is best stevig, heel anders dan soep ofzo. Dus je bent langer dan gewoon bezig met kauwen en smakken, dus dan ga je vanzelf goed op je bord kijken van waar ga ik nou een hap van nemen. Netjes eten lukt dus niet.

’s Avonds kreeg ik de rest van het zakje plus wat van mijn gewone eten. Dat heb ik laten staan. Ik vond de zalm en tonijn het lekkerste, maar daar zat ik best vol van. Dus toen kreeg ik dat ook niet helemaal op.

Afslanken

Wegens dat ik nog moet afslanken, krijg ik nou vaker dit eten. Dat is omdat ik het lekker vind en omdat het gezonder is wegens die koolhiedraten. En geen suiker en geen graan. Er is ook bief, dat krijg ik ook. Ik wist geeneens dat gezond eten ook zo lekker kon zijn.

Oja en ik ben nou veel minder sloom, gisterochtend heb ik met de muis keihard gespeeld.  Mijn vrouw moest meedoen van me en ze zei dat het maanden geleden was.

kater Bolle over: mijn eigen stem

stem van kater

Alle katten hebben een stem, en allemaal klinken we weer anders. We kunnen allerlei dingen vertellen met onze stem, door hoog of laag of hard of zacht te praten. Of door verschillende geluiden en klanken te maken.

We kunnen elkaar allemaal verstaan, waar we ook vandaan komen. Alle katten op de hele wereld begrijpen elkaar.  En het is echt niet zo dat we alleen maar miauw zeggen!

Zacht

Ik ben zelf best groot, maar ik heb een kleine stem.Dat komt omdat ik een groot lijf heb maar een klein hartje, zegt mijn vrouw. Ik praat ook niet zo heel veel.
Maar als ik wat zeg heb ik een zachte en hoge stem. En ik maak zachte, hoge geluidjes.

Knorretjes

Als ik op bed spring zeg ik altijd Prrrroe-iet. Dat betekent dat ik op bed ga springen. Ja, dat is best logisch toch?!
Als ik in mijn tuin ben, en mijn vrouw of man komt ineens naar buiten, kom ik aanrennen en maak een lange Prrrrrrrriet! Dat is omdat ik dan blij ben, en verrast.
Als ik andere katten zie die ik aardig vind, doe ik een piepje. Als ik ze niet leuk vind, nou… dan ga ik grommen. En dreigend mauwen. En als dat nog niet helpt ga ik krijsen.
Mijn mensen zeggen dat ze mijn stem kunnen herkennen, ook als ik krijs. Want ik krijs heel hoog. Net als mijn stem zeg maar, maar dan veel en veel harder.
Tegen mijn lieve Molletje maakte ik kleine knorretjes, met mijn mond dicht. Of ik deed heel zachte Prrt-jes terwijl ik haar kusjes gaf.

Tuuuut

Een tijd lang maakte ik ook een Tuuuut- geluid.
Dan kwam ik ’s avonds laat vanuit mijn tuin de woonkamer binnenlopen, ging bij mijn man zitten en deed Tuuuut. Dan ging mijn man met me naar de slaapkamer, waar mijn vrouw in bed lag.
Bij het binnenkomen deed ik nog een keer Tuuuut. En dan ging ik voor het bed staan, en deed nog een keer Tuuuut en sprong op bed.
Mijn mensen vonden het geweldig als ik dat geluid maakte. Ze noemden me altijd de tuutvogel.
Maar op een gegeven moment was ik er weer klaar mee, met dat tuut. Want ik ben natuurlijk geen vogel, maar een kat. En ik ben dus al helemáál geen tuutvogel!

Kleine katjes

Soms zeg ik een paar dingen achter elkaar. Proe–oep-oep. Prue-iep. Prrrrroet. Prroeeàp-àp!
Maar weet je wat het is? Het heeft geen zin om tegen mijn mensen te praten, want ze snappen het niet als het wat ingewikkelder wordt. Ze zeggen wel: “Meen je dat nou? Echt waar?”, maar dat is dan helemaal geen antwoord op wat ik zei!
Ik heb heus wel door dat ze net doen ALSOF ze me verstaan, maar dat ze eigenlijk geen flauw idee hebben wat ik vertel.
Meestal houd ik het dus korter als ik met mijn mensen praat. Alsof je tegen kleine katjes praat, zeg maar.

Mensen

Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik ook niet begrijp wat mijn mensen zeggen. Vooral niet als ze met elkaar praten.
Als ze iets tegen mij zeggen, heb ik dat meestal wel door. Vaak gebruiken ze dan ook eerst mijn naam, dus zo weet ik dat het voor mij bedoeld is. Mijn vrouw gaat heel hoog praten, alsof ik een beebiekatje ben.
Maar wat ze me nou precies vertellen – geen idee. Hoe ik het ook probeer, ik kan het niet verstaan.
Mijn man praat wat lager, en mijn vrouw wat hoger. En het lijkt er op dat ze elkaar wél begrijpen. Maar ik kan er geen touw aan vast knopen.  En waarom ze er zoveel geluiden voor nodig hebben, dat vraag ik me ook vaak af.
Het gáát maar door, de hele dag.

Katten

Ach, het zal wel een andere taal zijn, denk ik dan. Een taal speciaal voor mensen.
Of mensen elkaar belangrijke dingen te zeggen hebben, daar ben ik nog niet over uit.
Soms denk ik zelfs wel eens dat die geluiden eigenlijk niks betekenen. Dat het gewoon klanken zijn, geen woorden.
Maar ik heb al wel door dat mensentaal een eenvoudige taal is, die niet veel voorstelt.
Zeker niet als je het vergelijkt met kattentaal, en hoe uitgebreid die is, en hoeveel we te vertellen hebben!

Hoe het was toen de dokter hier kwam

dierenarts

“Straks komt de dokter voor je,” zei mijn vrouw ’s morgens. “Het is voor de controle.” Het klonk gewoon. Maar ik voelde me toch raar.

In huis

Andere mensen in huis dat heb ik liever niet. Ze horen er niet, vind ik. Dus dan hoeven ze er ook niet te zijn en als ze er toch zijn, dan moeten ze snel weg. Zeker helemaal als het om monteurs gaat.

Ik heb best ervaring met bezoek en heel soms kan het toch. Maar niet vaak. In huis daar horen alleen mijn vrouw en ik te zijn.

Zo zie ik dat.

Vrouw

Dus een dokter voor mij, dat vond ik niks. De vorige keer deed ze me in een dekentje en ze keer naar mijn tanden. Ze had sneks meegenomen maar ik moest toch heel erg verschrikkelijk bijkomen ook al omdat het zo snel ging. Als kater kun je soms weinig beginnen tegen een vrouw.

Dokter

Dit was een andere vrouw, ik bedoel een andere dokter.  Ze friemelde minder fijn aan me.  Opeens gaf ze een prik. Ik ging onder tafel zitten dan mag niemand aan me komen. Toen ging ze over mij praten met mijn vrouw.

En toen ik even op mezelf lag toen wilde ze naar mijn tanden kijken, precies waar ik die operazie heb gehad. Ze zei dat het tandvlees rood was en bijna paars en dat ik er last van had en dat er iets moest gebeuren. Ik vond van niet. Zij van wel.

Meteen toen ze weg was gingen mijn vrouw en ik bankhangen daar ontspande ik weer van.

Avond

En nou moet ik vast weer een operazie. Er zit een kies die raar is. En het gaat niet vanzelf over.  Ik weet ook wel dat ik me vroeger beter voelde en dat eten toen gemakkelijker was.  Mijn vrouw zegt dat het best in orde gaat komen en dan aait ze me zachtjes en zegt dat ze voor me zorgt en dat ze van me houdt, en dan geloof ik het ook.

Wat ik doe met monteurs

monteurs  Gisteren gebeurde het alwéér. Een monteur in huis. Het was de tweede deze week.  En deze was anders.

Volgende weer komt er weer eentje. Het is allemaal omdat mijn vrouw supersnel internet wil. Ik vind het snel genoeg. Zij niet hoor.

De eerste monteur

Toen de eerste monteur kwam, bleef hij beneden. Mijn vrouw ging erbij en ze bleef erbij. Dat vond ik heel gek. Ze was thuis maar niet bij mij dus dat klopt niet. Na een poos dacht ik Bert, nou moet je wat doen.

  • Eerst miauwde ik keihard in de kamer. Ze riep terug: Ja Bertje.
  • Toen bleef ik heel stil. Maar ze kwam niet kijken.
  • Daarna sloop ik over eerste traptreden naar beneden zodat ik kon zien wat er aan de hand was. De monteur zat in een kastje. Mijn vrouw zat op de trap te kijken. Ze zag me en zei: Ja  Bertje. Alweer.

Weer terug in de huiskamer ben ik op mijn kussen gaan liggen. Na een hele lange tijd ging de monteur weg. BOEM deed de voordeur.

Ik ben de hele dag en de  hele avond van slag geweest dus ik kreeg de hele tijd knuffels en fijne gesprekjes, tot we gingen slapen.

De tweede monteur

Gisteren kwam die. Hij had een harde stem en hij bonkte met zijn voeten en toen mocht hij toch in de kamer.  Hij gooide mijn brokjeschaaltje om. Mijn vrouw kreeg moeilijke gevoelens. Ik zat achter een kastje te kijken en voor de zekerheid probeerde ik te doen alsof ik sliep. Dan ben je er niet.

Gelukkig gingen we weer aaien toen hij weg was.

Alleen zei mijn vrouw dat we nou ook hele snelle internetkabels nodig en dat komt de monteur volgende week doen.

Serieus waar, dat soort dingen snap ik niet. Zij gespannen, ik gespannen en nou is het nog niet af. We moesten heel vaak Rekke en Strekke doen, van Loesjes curzus maar het hielp haast niet zo gespannen waren we. Erg hè?