Category Archives: voor u getest

Je weet maar nooit waar een snoepje kan liggen

snoepje

Ik heb nou al ik weet niet hoe lang dat ik gezond eet en toch heb ik soms het gefoel: en nou heb ik een snoepje nodig. Meteen. Nu. Dus wat doe ik dan?

Gezond

Aan mijn vrouw vragen lukt haast nooit. Zij heeft het bedacht dat ik gezond moest eten wegens dat ik dan geen diejaabeetkater werd en toen werd ik slanker en daarna kwam de dokter zeggen dat ik gezonder was. Dus snoep aan mijn vrouw vragen dat doe ik soms maar ik krijg haast nooit wat. En dat is moeilijk als je opeens lekkere trek hebt.

Oerkater

Wat ik dan doe is op zoek gaan. Het is net of ik dan beter ruik en dat is vast iets van oer. Dat je de oerkater in je wakker voelt worden en die zegt Bert nou de jungle in. En dat is dan mijn huis. Ik ga overal kijken en ruiken want je weet nooit waar een snoepje ligt.

Ik krijg elke avond een snek en dat zijn vaak een paar snoepjes. Dus ze zijn in huis. Dan kan ik er misschien wel eentje vinden. Van die kleine lekkere kraakdingen zijn het. Superlekker.

Brokjes

Gisteren zag mijn vrouw me zoeken en ze zei dat ik moest komen. Snoep!! dacht ik. Maar het was voor een gesprek over mijn gezond en dat ze me snapte maar dat ze alleen ’s avonds sneks gaf maar ze had wel wat anders.  Brokjes voor moeilijk etende katten. Niks voor mij dacht ik, want ik eet alles, als het maar lekker is.

Ze deed wat van die brokjes door mijn sportbrokken. Ik ruiken. Eerlijk waar, het rook goed. Ik nam een hapje. Lekkerrr. Geur en smaak en alles was helemaal in orde. Ik wist wel dat ik zo mijn gewone brokken ook at maar die smaakten naar die andere brokken. En toen ik klaar was met eten, ging ik op de bank uitbuiken en ik had geeneens meer zin in snoep.

PS De brokjes zijn van royal canin en ze heten savour exigent

Nieuw speelgoed is heel erg wennen

mentos

Roos is mijn Feesboekvriendin en ze speelt heel graag met Mentos-papier. Ik wist niet hoe dat was. Mentos hebben we niet thuis. Dus Roos stuurde wat op. Dankjewel Roos!!

En meteen leerde ik twee dingen:

1 ik weet niet hoe het moet

2 ik moet heel erg wennen aan nieuw speelgoed

Wennen

Serieus ik heb aan al mijn speelgoed moeten wennen. Dat ik snapte waarvoor het was (om te spelen dus) en hoe het moest. Eigenlijk heb ik het liefste dat mijn vrouw het even voordoet dan hoef ik het zelf niet te bedenken.

En het wennen is ook dat het speelgoed naar thuis gaat ruiken, anders kan er ik helemaal niks mee. Ik ga echt niet aan vreemde spullen zitten, dat is eng.

Potlood

“Het is net een potlood,” zei mijn vrouw en ze deed er iets mee waardoor het even bewoog als een potlood. Ik vind een potlood leuk daar speel ik graag mee. Een staafje soms ook. Het leuke is dat het alle kanten op gaat en je weet niet waarheen, dus dan is het ook een beetje spannend.  Alleen dit was anders. Dus ik keek en  dacht, nou vandaag even niet hoor.

Papier

Toen zei mijn vrouw: “Het is papier, Bert, dus je kunt het vangen en ermee rollen.” En ze gooide het in de lucht wat ik bij gewoon papier best spannend vind, dan wil ik met dat papier wilde dingen doen en dat lukt dan ook, maar ja dit was geen papier alleen iets anders, geloof ik. Dus ik deed voor de zekerheid even niks.  Ik neem geen riesiekoo met dat soort dingen.

Ruiken

mentos“Ga er nu maar aan ruiken,” zei mijn vrouw en dat kon ik wel. Ik snuffelde er heel voorzichtig aan. Het was een geur die ik niet kende. Een beetje scherp. En ook een vaag iets van een gezellig iemand dat moet Roos zijn geweest (hoi Roos!) en nog een paar geuren waarvan ik dacht dat weet ik nog niet helemaal zeker.

Dus ik kwam er goed in, en net toen ik dacht misschien kan ik er tòch mee spelen, toen moest ik opeens op d e foto en of ik daar zit in had, dat heeft u al gezien.

Morgen ga ik verder met de Mentos.

Waarom ik van de krant wilde eten (filmpje)

Ik had de hele tijd zitten wachten op mijn wiekentsnek en eindelijk ging ze naar de keuken. Toen ze het bordje voor me neerzette, wist ik het meteen. Foute boel.

Bord

Nou moet ik zeggen dat als je samenwoont je dingen voor elkaar doet en laat. Dat is gewoon zo.  Zij houdt van borden en die moeten bloemen hebben en goud en al die dingen meer. Is een vrouwendingetje. Mij maakt het niet uit.

Nou ja, ik kreeg een keer soep in een bord met gaten toen dacht ik wel waar is ze mee bezig. Dat is gelukkig maar één keer gebeurd. Verder eet ik van het bord dat ze neerzet. Ik een snek, zij dat bord, ik zeg win-win. Maar zondag voelde ik: nee.

Oer

Er kwam weer zo’n bordje en daar lag een zalm kauwstaaf op. Lekker spul. Had ik al een hele tijd niet gehad. Dus ik voelde meteen trek. Ik keek naar het bord. Eten kon niet.

Kauwstaaf is voor het oer in de katerman. Zo erfaar ik dat. Je tanden ergens in en dan flink kauwen en dan voelen dat je wat kunt. Met soep heb ik dat gefoel niet. Met kauwstaaf wel. Kauwstaaf eet je van de krant, dat weet iedereen. Zij ook. Waarom dan toch een bordje met bloempjes en goud? Serieus, vrouwen snap ik soms niet.
Zo kon ik het toch niet eten.

Krant

Gelukkig snapte ze me best snel. Ze ging naar de keuken en haalde daar een krant. Die legde ze op het tapijt en toen kreeg ik de staaf stukje voor stukje, precies zoals ik het graag heb. En serieus, het was een superlekkere wiekentsnek.

Alleen toen ik het bijna op had, kwam toch weer even dat bordje. Waarom, denk je dan als huiskater, waarom? Ik at niet. Ze gaf het laatste stukje gewoon op de krant.

Het leven kan zo gemakkelijk zijn, maar dan moet je het niet moeilijk maken.

De wiekentsnek was super (hele film)


“Ik heb nieuwe kupjes voor je,” riep mijn vrouw uit de keuken. “Van Voske.” Nou ik stond meteen klaar.

Wachten

Het is elk wiekent spannend wat voor snack ik krijg. Soms moet ik er zo heel erg lang op wachten dat ik denk ze is het vergeten. Dan ga ik maar slapen. En als ik wakker word, denk ik weer aan de wiekentsnek. Het is best fijn om huiskater te zijn maar persoonlijk vind ik het wachten op iets moeilijk. Zeker als het om lekker eten gaat.

Kupje

En net als je denkt nou is ze het echt vergeten, komt het. Ze riep. Van Voske heb ik al eerder die kupjes gehad en dat was superlekker. En nou een andere smaak nou ik was benieuwd. Ze zette het bordje neer en ik rook en dacht: wat heb ik gemist.

Het was gewoon tonijn. Kende ik al.

Maar klagen wilde ik niet. Ik at tot ik niet meer kon en toen ging ik mezelf wassen.

Anders

Kijk van mezelf hou ik niet van verandering. Het liefste heb ik alles hetzelfde als de dag ervoor en de dag erna, dan weet ik zeker dat alles in orde is en veilig. Maar ik heb ook ontdekt dat een verandering een verbetering kan zijn. Soms krijg ik een nieuwe snek en die is dan lekkerder dan de andere. En toen ik voor het eerst Almo Kip kreeg, was dat ook een verandering maar wel een superlekkere. Dus heel misschien ben ik nou een beetje nieuwsgierig naar veranderingen. Iets dat anders is.

Maar dat was dit niet. Tonijn kende ik al. Het is lekker, ruikt goed, eet prima. Het is een snek dus je eet en dan weet je dat je straks nog je avondeten op krijgt. Is ook belangrijk. Het kan kip zijn dat moet ik afwachten.

Alleen die kupjes ik weet het niet. Het was anders en gewoon tegelijkertijd. Dat is verwarrend voor een seniorkaterman als ik.

Deze wiekentsnek kon ik geeneens helemaal op (hele film)

Ik rook het al meteen. Een nieuwe wiekentsnek en deze keer een hele goede. “Het is tonijn,” zei mijn vrouw. Wist ik al.

Tonijn

Ik hou veel van tonijn maar niet van alle tonijn. Sinds ze thuis is overgegaan op natuurvoeding – vooral voor mij dus – heb ik heel veel nieuwe sneks en maaltijden met tonijn geproefd. Dus ik weet dat tonijn elke keer weer anders smaakt. Het ene is echt dat je zegt bleeeh. Dit is het andere.

Geur

Ze was een hele tijd bezig in de keuken, wegens dat het een stevig stuk was, zei ze. Dus die geur kwam helemaal diep in mijn neus.

Ik kreeg het in stukjes want anders was het te stevig en te groot. Misschien is het voor katers en poezen die heel erg veel oer in zich hebben en die het dan leuk vinden om het stuk zelf te verscheuren, dat kan best.

Maar ik ben wat voorzichtiger met die dingen. Plus ik ben nog aan het bijkomen van die hete dagen dat ik de hele tijd lag te liggen en dan een snek met water kreeg en knuffels. Dagen lang. Dus ik voel me nu ook wat minder oer dan anders, wil ik zeggen.

Toen ze het eindelijk neerzetten, begon ik bijna meteen te eten.

Beleving

Het was heel stevige tonijn dus de beleving is dat je echt aan het oer-eten bent. Dat is best leuk. Voor even. Daarna ben je moe want een wiekentsnek moet juist gemakkelijk eten, dat vind ik tenminste. Dus ik kon geeneens alles op. Ook omdat ik best vol zat. Want als je langzaam moet eten dan voel je dat eerder en dan eet je ook minder.

O ja ik hoorde ook in de straat een geluid en dan dacht ik zal ik gaan kijken of zal ik eten. Dus ik ging op het laatst kijken en toen heb ik even in de vensterbank gehangen.

Daarna heb ik de snek opgegeten

In het kort

Applaws tonijn snack. Kost ongeveer twee euro bij de dierenspeciaalzaak.