Category Archives: voor u getest

Ik at zalm en kip van Canagan

Canagan

Bijna elke avond krijg ik nou iets anders om te eten. Het is allemaal natuureten. Dus daar doe ik eet-ervaring mee op. Gisteren had ik Kip en Zalm van het merk Canagan.

Dat natuureten is lekker spul heb ik ontdekt. Dus ik ben nou meer betrokken bij het avondgebeuren. Ik zit sneller klaar om te eten en ik let beter op. Zo beleef ik er meer aan.

Plok

Natuureten doet PLOK uit het zakje. Deze keer ook. Dan weet ik dat ik zo eten krijg. Dit was een harde plok dus ik dacht als dat maar goed gaat. Stenen lust ik niet. Mijn eten moet stevig zijn of een beetje slap zoals kip van Almo.  Lekker om te slobberen.

Bord

Mijn vrouw zette een groot bord vol eten voor me neer.  Het rook goed maar het was best veel dus ik moest even pauzeren voor ik begon om te kijken waar ik met eten wilde beginnen.

Had ik niet met de Almo-kip. Dat was aanvallen doorgaan en hup bord is leeg.

Pauze

Dit was best stevig dus ik moest goed kauwen en smakken. Vanzelf eet je dan langzamer, misschien is dat de bedoeling. Ik kon ook geeneens alles achter elkaar opeten, dus ik heb tussendoor een paar keer eetpauze genomen.
Dan loop ik even door de huiskamer. Ik kijk wat mijn vrouw op haar bord heeft of ik ga even in de vensterbank zitten. Daarna eet ik weer verder.
Zo kwam ik best een heel eind hiermee. Het is ook lekker spul, dus ik heb er geen bezwaar tegen om het nog een keer te eten, maar liever niet elke avond want dat wordt eten zo’n klus.

Oer

 Dit is het dus. Zogenaam oer-eten. Wat mijn voorouders ook al aten. Ja wat ze allemaal verzinnen, je snapt het niet.

Gelukkig had mijn vrouw maar 1 zakje gekocht, om te proberen. Die andere smaken wil ik ook best een keertje proberen maar liever als snack tussendoor.

Maar ik blijf erbij, ’t is best lekker. Maar als u begint met natuureten is Almo het beste denk ik.

Brokjes

 Wat gebeurt er? Omdat ik zo goed had gegeten, kreeg ik van hetzelfde merk natuurbrokjes. Ze zagen er stom uit, ze waren veel te klein voor mijn bek, ze roken nergens naar en ik dacht, hier begint Bertje niet aan. Dus die gingen de vuilnisbak in en toen kreeg ik mijn gewone brokken weer.

 

Gisteren at ik tonijn uit gelei

tonijn in gelei

“Ik heb weer wat nieuws om te eten,” riep mijn vrouw. Ik dacht ik heb pas iets nieuws, dat spul van Almo. Superlekkere kip, daar heb ik over geschreven.

Dit was weer wat anders. Geen kip. Niks van Almo. Het was tonijn in gelei en het merk heette Applaws. Dat is een stomme naam voor een merk.

Plok

Dus ik had eigenlijk veel meer zin in kip en ik begon al krieties te kijken, toen ik in de keuken een plok hoorde. Dat was de tonijn die op het bord viel. Plok. Ik wist niet dat tonijn zo’n geluid maakte.

Toen zei mijn vrouw, dat is de gelei Bert. Ze deed er water bij en prakte alles los met een vork. Ik kon zien dat het moeilijk ging het duurde best lang.

Geur

Terwijl mijn vrouw stond te prakken, moest ik miauwen. Dat kwam omdat het zo enorm lekker begon te ruiken.

Zo’n geur die iets met je doet.

Dat je voelt ik wil eten en nu.NU. NUUUUUUU.

“Nou nou,” zei mijn vrouw.

Toen was het prakken eindelijk klaar.

Leeg

Ik weet eerlijk waar niet wat lekkerder is, dit of die kip. Dit was veel steviger, ik deed er langer over en ik hoefde geen pauze met eten, dit ging in een keer door zoooo wat een lekker spul.

Ik heb mijn bord helemaal leeg gegeten. Daarna keek ik of er misschien iets naast lag. Of eronder.

Nabuiken

Toen ik zeker wist dat het echt helemaal op was, sprong ik op de bank en ik keek mijn vrouw aan. Ze snapte wat ik wilde: nabuiken van het eten. Dus ik op mijn kussen liggen met haar arm om me heen en toen heb ik ik weet niet hoelang keihard liggen spinnen.

Dat was vanwege de tonijn in de gelei. Ik was er helemaal compleet gelukkig van.

Gisteren kreeg ik natuureten met kip

kip

Hoi allemaal dit was mijn avondeten van gisteren. Het stond toen nog op het aanrecht en ik was in de huiskamer aan het miauwen van: “Geef mij die kip, ik wil kip, geef het nou!”

Natuureten

Sinds vorige week krijg ik ander avondeten. Mijn vrouw zegt dat er veel natuur in zit en geen graan en geen suiker en dat het veel gezonder is.

Eerlijk, mij maakt het niks uit. Van eten zeg ik: als het maar lekker is. Dan eet ik. Of het op een oude krant ligt of op een antiek bordje, het kan me niks schelen. Lekker, daar gaat het om. En dat ik de rust heb om te eten, dus met pauze en een knuffel en een vriendelijk woordje, dan eet ik echt lekker.

Blikje

Gisteren liet ze een piepklein blikje zien. Dat was mijn hele avondeten.

Van Almo. Zei me niks. Ik ben zakjes gewend dat je hele bord lekker vol ligt en je eet en dan ga je uitbuiken.

Ik vond het zo weinig. Straks kreeg ik nog honger.

 

Geur

 Het rook wel superlekker. Echt dat je weet: dit is serieus eten. Daarom begon ik ook te miauwen toen ik het rook. Want ik wilde het eten.

Nou dat lukte heel goed.

Het ging in een sessie op, alles achter elkaar. En het was zo lekker dat ik heel snel wilde eten maar dat lukte niet omdat het best stevig spul is.

Ik vond het superduperlekker.

En daarna ging ik bankhangen en ik kreeg knuffels. Ik smakte een beetje na. Lekker hoor, natuureten.

En weet u wat nou het gekke was. Ik had die hele avond geen honger meer en ook geen trek. Dus van dat kleine blikje zat ik bomvol. Dat had ik eerlijk waar niet gedacht.

Oja, het blikje komt van de betere dierenwinkel. Ze hebben ook tonijn en nog meer natuurspul. Ik hoop dat ik het allemaal krijg.

Ik heb weer ander eten gekregen

eten

Weet u nog van die ene kater die aan de sportbrokken ging? Ja, dat was ik. Lekker spul, op zich. Maar opeens had ik er genoeg van.

Eigenlijk had ik helemaal genoeg van al dat sporteten. Ik voelde me elke dag een beetje meer bleeh, maar nou weet ik dat het ook kwam door andere dingen.

  • er zat spul in om rustig te worden in je kop en dat is fijn maar je kunt ook sloom worden en dat is niet zo fijn dus eigenlijk wou ik dat spul niet meer
  • ik heb een beetje overgegeven omdat ik tegen mijn zin in at
  • mijn vrouw begon te lezen over eten zonder suiker en spul erin, koolhiedraaten zegt ze en graan hoeft ook niet, toen keek ze opeens heel intens naar mij en ze zegt Bert we gaan het anders doen. En ik lag net weer lekker.

Zalm en tonijn

Die middag zette ze een bordje met nieuw eten voor me neer. Dan kon ik proberen of ik het wat vond. Het was van Natures en er zat zalm en tonijn in. En kip.

Het rook best goed.

Eten lukte ook, en ik heb bijna het hele bordje leeg gemaakt.

Maar niet helemaal. Het is best stevig, heel anders dan soep ofzo. Dus je bent langer dan gewoon bezig met kauwen en smakken, dus dan ga je vanzelf goed op je bord kijken van waar ga ik nou een hap van nemen. Netjes eten lukt dus niet.

’s Avonds kreeg ik de rest van het zakje plus wat van mijn gewone eten. Dat heb ik laten staan. Ik vond de zalm en tonijn het lekkerste, maar daar zat ik best vol van. Dus toen kreeg ik dat ook niet helemaal op.

Afslanken

Wegens dat ik nog moet afslanken, krijg ik nou vaker dit eten. Dat is omdat ik het lekker vind en omdat het gezonder is wegens die koolhiedraten. En geen suiker en geen graan. Er is ook bief, dat krijg ik ook. Ik wist geeneens dat gezond eten ook zo lekker kon zijn.

Oja en ik ben nou veel minder sloom, gisterochtend heb ik met de muis keihard gespeeld.  Mijn vrouw moest meedoen van me en ze zei dat het maanden geleden was.

kater Bolle over: mijn eigen stem

stem van kater

Alle katten hebben een stem, en allemaal klinken we weer anders. We kunnen allerlei dingen vertellen met onze stem, door hoog of laag of hard of zacht te praten. Of door verschillende geluiden en klanken te maken.

We kunnen elkaar allemaal verstaan, waar we ook vandaan komen. Alle katten op de hele wereld begrijpen elkaar.  En het is echt niet zo dat we alleen maar miauw zeggen!

Zacht

Ik ben zelf best groot, maar ik heb een kleine stem.Dat komt omdat ik een groot lijf heb maar een klein hartje, zegt mijn vrouw. Ik praat ook niet zo heel veel.
Maar als ik wat zeg heb ik een zachte en hoge stem. En ik maak zachte, hoge geluidjes.

Knorretjes

Als ik op bed spring zeg ik altijd Prrrroe-iet. Dat betekent dat ik op bed ga springen. Ja, dat is best logisch toch?!
Als ik in mijn tuin ben, en mijn vrouw of man komt ineens naar buiten, kom ik aanrennen en maak een lange Prrrrrrrriet! Dat is omdat ik dan blij ben, en verrast.
Als ik andere katten zie die ik aardig vind, doe ik een piepje. Als ik ze niet leuk vind, nou… dan ga ik grommen. En dreigend mauwen. En als dat nog niet helpt ga ik krijsen.
Mijn mensen zeggen dat ze mijn stem kunnen herkennen, ook als ik krijs. Want ik krijs heel hoog. Net als mijn stem zeg maar, maar dan veel en veel harder.
Tegen mijn lieve Molletje maakte ik kleine knorretjes, met mijn mond dicht. Of ik deed heel zachte Prrt-jes terwijl ik haar kusjes gaf.

Tuuuut

Een tijd lang maakte ik ook een Tuuuut- geluid.
Dan kwam ik ’s avonds laat vanuit mijn tuin de woonkamer binnenlopen, ging bij mijn man zitten en deed Tuuuut. Dan ging mijn man met me naar de slaapkamer, waar mijn vrouw in bed lag.
Bij het binnenkomen deed ik nog een keer Tuuuut. En dan ging ik voor het bed staan, en deed nog een keer Tuuuut en sprong op bed.
Mijn mensen vonden het geweldig als ik dat geluid maakte. Ze noemden me altijd de tuutvogel.
Maar op een gegeven moment was ik er weer klaar mee, met dat tuut. Want ik ben natuurlijk geen vogel, maar een kat. En ik ben dus al helemáál geen tuutvogel!

Kleine katjes

Soms zeg ik een paar dingen achter elkaar. Proe–oep-oep. Prue-iep. Prrrrroet. Prroeeàp-àp!
Maar weet je wat het is? Het heeft geen zin om tegen mijn mensen te praten, want ze snappen het niet als het wat ingewikkelder wordt. Ze zeggen wel: “Meen je dat nou? Echt waar?”, maar dat is dan helemaal geen antwoord op wat ik zei!
Ik heb heus wel door dat ze net doen ALSOF ze me verstaan, maar dat ze eigenlijk geen flauw idee hebben wat ik vertel.
Meestal houd ik het dus korter als ik met mijn mensen praat. Alsof je tegen kleine katjes praat, zeg maar.

Mensen

Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik ook niet begrijp wat mijn mensen zeggen. Vooral niet als ze met elkaar praten.
Als ze iets tegen mij zeggen, heb ik dat meestal wel door. Vaak gebruiken ze dan ook eerst mijn naam, dus zo weet ik dat het voor mij bedoeld is. Mijn vrouw gaat heel hoog praten, alsof ik een beebiekatje ben.
Maar wat ze me nou precies vertellen – geen idee. Hoe ik het ook probeer, ik kan het niet verstaan.
Mijn man praat wat lager, en mijn vrouw wat hoger. En het lijkt er op dat ze elkaar wél begrijpen. Maar ik kan er geen touw aan vast knopen.  En waarom ze er zoveel geluiden voor nodig hebben, dat vraag ik me ook vaak af.
Het gáát maar door, de hele dag.

Katten

Ach, het zal wel een andere taal zijn, denk ik dan. Een taal speciaal voor mensen.
Of mensen elkaar belangrijke dingen te zeggen hebben, daar ben ik nog niet over uit.
Soms denk ik zelfs wel eens dat die geluiden eigenlijk niks betekenen. Dat het gewoon klanken zijn, geen woorden.
Maar ik heb al wel door dat mensentaal een eenvoudige taal is, die niet veel voorstelt.
Zeker niet als je het vergelijkt met kattentaal, en hoe uitgebreid die is, en hoeveel we te vertellen hebben!